Toy Boy : Season 1(2019)

α πάντα είναι σαγηνευτικά και δελεαστικά, από τους πρωταγωνιστές που ο ένας είναι πιο όμορφος από τον άλλον και τις (αριθμητικά λιγότερες) πρωταγωνίστριες μέχρι τα τοπία της Μάλαγας που είναι καρτποσταλικά φιλμαρισμένα σε UltraHD ώστε να λιμπίζεσαι την κάθε γωνιά που δείχνουν.

Τα επεισόδια φεύγουν πολύ γρήγορα, κυρίως γιατί συμβαίνουν αρκετές ανατροπές που δεν προλαβαίνεις να τις επεξεργαστείς. Είναι το κλασικό έργο, που μέχρι να φτάσεις στο τέλος ψάχνεις τον δολοφόνο και τελικά συνειδητοποιείς ότι ήσουν πολύ μακριά από αυτό, δοξάζοντας τον Θεό που δεν έγινες ντετέκτιβ.

Αν και θα μπορούσε να έχει λιγότερα επεισόδια, η σειρά βλέπεται χαλαρά, με σχετικό ενδιαφέρον και το δάχτυλο στο forward. Δεν ξέρω εάν έχει το ίδιο ενδιαφέρον και η δεύτερη σεζόν. Αν υπάρξει...

Το "Toy Boy" είναι μια σαπουνόπερα του Netflix που τα έχει όλα: δολοφονίες, μπόλικο μυστήριο, διαφθορά, αισθησιασμό και συναίσθημα. Στα αρνητικά θα βάζαμε τα μεγάλης διάρκειας επεισόδια που διαρκούν μία ώρα περίπου. Η ώρα όμως περνάει και σε κρατάει οπότε είναι ό,τι πρέπει για την περίοδο που διανύουμε.

Έχει όλες τις προοπτικές, κάθε Ισπανικής σειράς, για επιτυχία. Όμως χάνει σε φαντασία. Πέφτει αρκετά συχνά στην παγίδα των κλισέ και οι κινήσεις των χαρακτήρων είναι αρκετά προβλέψιμες.

Ένα καλογραμμένο αστυνομικό δράμα, η θρίλερ έκδοση το «Magic Mike» που δεν δικαιολογεί όμως τα τόσο μεγάλα σε διάρκεια επεισόδια. Σε κάποιες στιγμές έπιασα τον εαυτό μου στο κουμπί forward, ίσως κάτι που έπρεπε να μου πει να σταματήσω να την βλέπω από τα πρώτα επεισόδια.