M. Il Figlio del Secolo(2025)

(Mussolini: Son of the Century)  

Με τα ιστορικά δεδομένα ανά χείρας και υλικό αρχείο έτοιμο για χρήση, ο Τζο Ράιτ μιξάρει σινεμά, λογοτεχνία και μουσική σε αναχρονιστικό τέμπο για να προσδώσει διαχρονικότητα στη γένεση του φασισμού. Και πετυχαίνει ένα δύσκολο μείγμα σινε-τηλεόρασης λουσμένο στις αντιθέσεις του κιαροσκούρο.    

Η άνοδος του Μουσολίνι (και του φασισμού) από το 1919 ως το 1925 ως μαύρη κωμωδία, ως πυρετώδες όνειρο, ως opera buffa και ως σουρεαλιστική μετα-αφήγηση στην πιο αλλόκοτη (και αλλόκοτα ψυχαγωγική, παρά το σκοτεινό θέμα της) σειρά της χρονιάς, η οποία είναι ιταλική και βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο («Μ. Ο γιος του αιώνα») του Αντόνιο Σκουράτι.

Όχι μόνο επειδή ο Μουσολίνι σπάει συχνά τον τέταρτο τοίχο και μας απευθύνει το λόγο, αλλά κι επειδή τα όσα συμβαίνουν δεν μοιάζουν ποτέ περιχαρακωμένα από τον χρόνο και την απόστασή μας από αυτά – είναι ένα θέαμα ολοζώντανο, τρομακτικό και, ναι, αστείο.

Ο Τζο Ράιτ, σκηνοθέτης της σειράς "Mussolini: Son of the Century" μας σπρώχνει με την πλάτη στο τοίχο, πετυχαίνοντας είτε να μας κάνει συνένοχους στην αναβίωση της «λατρείας του ηγέτη-αντιήρωα» είτε να μας οδηγήσει στη φρίκη της συνειδητοποίησης του τι πραγματικά συμβαίνει στο προσκήνιο, αλλά και παρασκήνιο της πολιτικής ζωής.

Πρόκειται για μια πολυεπίπεδη εμπειρία θέασης, ένα ανεκτίμητο κειμήλιο για τους κινδύνους του χθες, του σήμερα και του αύριο. Με άλλα λόγια, απαραίτητη τηλεόραση.

Όλη η σειρά είναι φτιαγμένη από χαρακτήρες μπουφόνικης κωμωδίας με την τραγωδία να έρχεται να συνομιλήσει μαζί της εξαιτίας των όσων γίνονται στους δρόμους της Ιταλίας ή στο Κοινοβούλιο.