Wildlife(2018)

Πρώτη προβολή: 08-01-2019

Δίνει άπλετο χρόνο στους ηθοποιούς, φαινόμενο που δεν είναι συχνό στον αμερικανικό κινηματογράφο. «Βλέπεις» τους χαρακτήρες να ακούν και να σκέφτονται όταν παραμένουν σιωπηλοί, και εδώ φαίνεται η εμπειρία του Dano στην υποκριτική.

To Wildlife είναι μια προσεγμένη και απλή παραγωγή και γενικότερα υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον στον τρόπο που κυλάει στο σύνολο της η ταινία, ενώ όσο περνάει η ώρα εξελίσσεται με έναν ιδιαίτερο τρόπο.

«Τα δέντρα μετά από μια φωτιά λέγονται όρθιοι νεκροί» λέει χαρακτηριστικά ο χαρακτήρας της Μάλιγκαν, όμως το Wildfire αφήνει την υπόσχεση ότι υπάρχει ζωή ακόμα και μετά την ανάφλεξη μιας οικογένειας.

Η ταινία είναι κάτι παραπάνω από ένα ψυχολογικό δράμα ενηλικίωσης του μικρού αγοριού. Προσεγγίζει με σπάνια ενσυναίσθηση την ανάγκη για μια γυναίκα εκείνης της εποχής να επανεφεύρει τον εαυτό της, να υποπέσει σε λάθη και να αναλάβει στο τέλος τις συνέπειες των επιλογών της.

Το «Wildlife» διαθέτει ιδιαίτερα προσεγμένο σενάριο που εστιάζει με τη μέγιστη δυνατή προσοχή σε όλους τους βασικούς χαρακτήρες.

O Πολ Ντέινο σκηνοθετεί με τις καλύτερες προθέσεις τους Τζέικ Τζίλενχαλ και Κάρι Μάλιγκαν σ' ένα vintage δράμα για τις χαμένες ταυτότητες των ανθρώπων στη 60ς Αμερική. Δυστυχώς όμως το «Wildlife», η πρεμιέρα της «Εβδομάδας Κριτικής» δεν είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί - πολύ καλύτερα.