Επιχείρηση: Φινάλε(2018)

(Operation Finale)  Πρώτη προβολή: 03-10-2018

Μια ακόμα αξιόλογη παραγωγή του Netflix, το Operation Finale βλέπεται ευχάριστα και σε αποζημιώνει ως θεατή, ειδικά για όσους αρέσκονται σε ιστορίες γύρω από τους Ναζί και το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το φιλμ είναι πιο κακό και από το προ λίγων ετών μέτριο γερμανικό, με μηδενική ατμόσφαιρα καταδίωξης και αγωνίας, φτώχεια παραγωγής σε ό,τι έχει να κάνει με ανασύσταση εποχής και καλά ονόματα στο καστ τα οποία στάθηκαν σαν αιτία να την πατήσω και να κάτσω να το δω.

Το πρόβλημα μου με την ταινία του Chris Weitz είναι κινηματογραφικό, και δη σε σημεία που αγγίζουν και τη λογική συνοχή του ιστορικού γίγνεσθαι. Μα απορεί κανείς κι από την επιλογή του Weitz για μια τέτοια ταινία. Ακόμα κι αν έδωσε καλά δείγματα δράματος στο «Μια Καλύτερη Ζωή», δεν παύει να είναι ένας δημιουργός χαλαρού κινηματογράφου, δίχως πείρα σε αληθινά σοβαρά θέματα.

Το Operation Finale είναι μια ακόμα ταινία γύρω από τα γεγονότα του B' Παγκοσμίου Πολέμου, χωρίς να προσφέρει κάτι καινούργιο στο είδος ή να καταφέρνει να χτίσει μια ατμόσφαιρα που θα την έκανε καθηλωτική. Ακόμα και αισθητικά παραμένει αδιάφορη, καθώς τα κάδρα και ο φωτισμός της είναι αρκετά ακαδημαϊκά χωρίς όμως να συνθέτουν ένα ευρύτερο σύνολο.