Master of the Universe(2013)

(Der Banker: Master of the Universe)  Πρώτη προβολή: 20-11-2014

Ένα ντοκιμαντέρ απόλυτο must-see για όσους σχετίζονται με την οικονομική επιστήμη. Ένα ειρωνικό χαμόγελο για την κοινωνική καταξίωση και απαξίωση των golden boys κι ένα όμορφο οπτικό τριαντάφυλλο γεμάτο αγκάθια, για όλους τους υπόλοιπους.

Ο λόγος του, συναρπαστικός, επεξηγηματικός, εξομολογητικός, διανθίζεται από μια περιήγηση της κάμερας μέσα στους χώρους ενός κέντρου οικονομικής εξουσίας, ενός trading floor (κέντρου διαπραγμάτευσης), με ένθετες τηλεοπτικές εικόνες από την οικονομική επικαιρότητα.

Ο Μπρούντερ δεν είναι ένας χαρισματικός «καρχαρίας» σαν τους ήρωες των κινηματογραφικών ταινιών, πράγμα που προσθέτει στο φιλμ ένα ακόμη επίπεδο, κάνοντάς σε να αναρωτιέσαι πώς και γιατί άνθρωποι σαν αυτόν είναι «κυρίαρχοι» ενός σύμπαντος που μας περιλαμβάνει μας αφορά και μας επηρεάζει άμεσα.

Ο Μπάουντερ επιτυγχάνει να αποσπάσει μια κατάθεση από έναν άλλοτε «κυρίαρχο του σύμπαντος», καθηλώνοντας με ενοχλητικές αλήθειες που έχουν ορίσει τις τύχες όλων μας και με ένα σκηνικό που παραπέμπει ειρωνικά στα απομεινάρια ενός συστήματος που κατατρώει ακόμα και τον εαυτό του.

Πρόκειται για το βραβευμένο στο φεστιβάλ του Λοκάρνο ντοκιμαντέρ Der Banker: Master of the Universe, του Μαρκ Μπάουντερ, ο οποίος έχει σπουδάσει οικονομικές επιστήμες και καταφέρνει να στήσει ένα συναρπαστικό χρονικό πάνω στον σκοτεινό κόσμο του κεφαλαίου.

Στη λογική αν και όχι με το ίδιο εύρος των προσωποκεντρικών ντοκιμαντέρ του Ερολ Μόρις και με την αφήγηση του Φος (ένας πιο Βόρειος «Λύκος της Wall Street») να κρατάει το ενδιαφέρον του θεατή για τη μιάμιση ώρα που διαρκεί, το «Master of the Universe» είναι μια ταινία αποκαλυπτική, μελαγχολική, σκοτεινή – μια ματιά στον εσωτερικό κενό χωρο μιας εγκαταλελειμένης χώρας.

Καθώς σ' αυτό το εξομολογητικό τού εργασιακού ισολογισμού του ανφάς golden boy και «Insider» αποκαλυπτήριο του modus operandi των τραπεζών – Λεβιάθαν των αγορών, «Ο Λύκος της Γουόλ Στριτ» μέσα σου φχαριστιέται αποδόσεις.

Συγκροτημένο, αναλυτικό, μα συγκρατημένα αποκαλυπτικό και βασισμένο αποκλειστικά στο λόγο ανθρώπινο πορτρέτο-πολιτικοοικονομικό χρονικό, βραβευμένο στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο.