Επιχείρηση Μαύρη Θάλασσα(2014)

(Black Sea)  Πρώτη προβολή: 26-02-2015

Εάν σας αρέσουν οι ταινίες με υποβρύχια, U-571, Το Κυνήγι του Κόκκινου Οκτώβρη, K-19: the Widowmaker, τότε η ταινία Επιχείρηση Μαύρη Θάλασσα είναι η ταινία σας. Την προτείνω όμως και σε όλους όσους τους αρέσουν τα κλειστοφοβικά θρίλερ, γιατί ο Μακ Ντόναλντ ξέρει να χτίζει με μαεστρία μια ατμόσφαιρα που να μας μαγνητίσει στους σκοτεινούς στενούς της χώρους και στα παγωμένα νερά της.

Το «Επιχείρηση Μαύρη Θάλασσα» έχει κάτι το παλιομοδίτικο και κλασικό στον τρόπο που τοποθετεί τα στοιχεία που χτίζουν την πλοκή και την αγωνία, στον τρόπο που σκιαγραφεί τους χαρακτήρες και ορίζει τους ήρωες και τους αντιήρωες.

Κυρίως, παρότι η πλοκή της είναι απόλυτα προβλέψιμη, η ταινία διατηρεί αμείωτη την αγωνία και στελεχώνεται από ένα καστ γεμάτο hipsters και bears, για όποιον το κάνει όρεξη.

Το αποτέλεσμα είναι ικανοποιητικά σφιχτό, αν και συγκεκριμένης λογικής.

Δεν μπορώ να σκεφτώ πως θα υπάρξουν και πολλοί λάτρεις της κλειστοφοβικής υποθαλάσσιας δράσης που θα τους απογοητεύσει...

Χρησιμοποιεί όλα τα κλισέ της πλοκής που θα μπορούσαμε εκ των προτέρων να φανταστούμε, φλερτάρει με την υπερβολή, διατηρεί όμως από την αρχή μέχρι το τέλος μια αφηγηματική στιβαρότητα, οδηγεί την ιστορία του σε ένα πειστικό φινάλε και τολμά να δέσει το ψυχολογικό θρίλερ του με άμεσες εξω-υδάτινες αναφορές.

Οι φίλοι των περιπετειών του είδους θα περάσουν καλά, αλλά μάλλον αυτό το κινηματογραφικό ταξίδι δεν θα τους μείνει αξέχαστο.

Τα περιβάλλοντα καμπινών & σκάφανδρου με το CGI H2O σε χώνουν κάτω κι εσένα, το περισκόπιο των καμερών ελίσσεται τέλεια, οι δεξαμενές έρματος του μοντάζ έχουν δέσμιο τύπου μπαλαούρο τον ρυθμό, οι τορπίλες ερίδων / ανθρωποσυγκρούσεων / απέξω «στραβών» με στόχο το sonar τού σασπένς πυθμένα / μηχανοστασίου / λοιπών compartments και του survivor χαμού σ' έχουν στην τσίτα του ιστορητικού αεραγωγού, και αύτανδρη η διανομή το παλεύει γερά, μολονότι βαλτοί ελιγμοί συν longshots κρατάνε και κάτω την «Επιχείρηση Μαύρη Θάλασσα».

Συμπερασματικά, κάντε τη χάρη στον Macdonald και δείτε το φιλμ με χαλαρές προοπτικές. Είναι μια μικρή ταινία με χαρίσματα και κυρίως μεράκι. Ναι, από μια περιπέτεια δεν είναι ό,τι πιο θεμιτό στον 21ο αιώνα να περιμένεις κάτι το τόσο ελάχιστα σύγχρονο και μειωμένων αποδόσεων, αλλά παρότι λογικά αυτή η λέξη δεν ταιριάζει σε μια αντρική ταινία δράσης, είναι χαριτωμένο.

Παραμένει ένα κάπως κλειστοφοβικό thriller με ένα κάποιο σασπένς, αλλά απευθύνεται σε αρκετά συγκεκριμένο κοινό που θα δεχθεί να απολαύσει κάτι τέτοιο χωρίς να νοιάζεται ιδιαίτερα για τις λεπτομέρειες.