Άθικτοι(2011)

(Intouchables)  Πρώτη προβολή: 29-03-2012

Όσον αφορά την υπόθεση, είναι ευφυέστατη, ενδιαφέρουσα, δεν σε κάνει να τη βαρεθείς ούτε δευτερόλεπτο και σε κρατά, διαρκώς, σε εγρήγορση.

Πρόκειται για μια πάρα πολύ καλή ταινία, που αξίζει να της δοθεί προσοχή και σίγουρα όποιος την παρακολουθήσει θα έχει να την θυμάται για πολύ καιρό.

Είναι μια θαυμάσια εμπειρία, μια ταινία υπέρ της ζωής, που παρόλο που θα σας κάνει να βουρκώσετε, θα σας κρατήσει συνεχώς ευδιάθετους και χαρούμενους.

Το φιλμ είναι από εκείνα που φιλοδοξούν να σε διδάξουν «μαθήματα ζωής», κάτι που δικαίως ανεβάζει στους περισσότερους από μας την κυνική ασπίδα προστασίας μας στο μάξιμουμ, όμως αυτοί οι «Άθικτοι» είναι καλόκαρδοι, ειλικρινείς, με τις σωστές προθέσεις και την καρδιά τους στο σωστό μέρος. Αρκετά θετικά πράγματα για να τους συγχωρέσεις τις όποιες αστοχίες.

Θα μπορούσε να είναι μία απλοϊκή, κατασκευασμένη, feelgood δραμεντί. Καμιά φορά όμως η κωμωδία έχει μια δύναμη που σε ισοπεδώνει - κι όχι μόνο από τα γέλια.

Feelgood buddy movie γαλλιστί. Αναπάντεχα απολαυστική, γενναιόδωρη κωμωδία, που ευφραίνει καρδίαν, παρά το βασισμένο σε αληθινά, τραγικά γεγονότα θέμα της και την αδυναμία της ν' αποφύγει τις κοινότοπες λύσεις στον συγκινητικά αισιόδοξο επίλογό της.

Οι δυο σκηνοθέτες ξέρουν από κωμωδία και δεν βιάζονται. Τους ενδιαφέρει η σύγκλιση των δυο κόσμων μέσα από το σταδιακό ξεδίπλωμα των βιωμάτων των Φιλίπ και Ντρις: για ποιον λόγο ο ένας είναι ουσιαστικά παραιτημένος και ο άλλος είναι τόσο συγκρατημένος.

Ερμηνείες, ρυθμός και χιούμορ είναι τα μυστικά της επιτυχίας αυτής της γαλλικής δραματικής κομεντί.

Έχει καλό ρυθμό, πολύ καλές ερμηνείες και σε πολλά σημεία θα σας κάνει να γελάσετε.

Η αληθινή, όσο και απίστευτη ιστορία του Intouchables, που έλαβε χώρα κάτω από τον γαλήνιο ουρανό των Παρισίων, αποτελεί μια πρώτης τάξης σεναριακή βάση για το δημιουργικό ντουέτο Toledano και Nacache, για να κτίσουν μια όμορφη ταινία, που δεν πλημμυρίζεται από το δάκρυ της στενοχώριας, αλλά από το βούρκωμα της συγκίνησης, αφού οι άμετροι μελοδραματισμοί - που χρειάζονται - δεν λείπουν, ειδικά στο απογειωτικό φινάλε.