Στην Καρδιά Του Χειμώνα(2010)

(Winter's Bone)  Πρώτη προβολή: 24-02-2011

Με τη στοιχειωτική ερµηνεία της Τζένιφερ Λόρενς σαν οδηγό και την πιθανότητα µιας τραγικής κατάληξης ως µόνιµη επωδό, η ταινία της Ντέµπρα Γκράνικ λειτουργεί σαν ένα βραδυφλεγές αλλά συγκλονιστικό whodunit και µαζί σαν white trash εφιάλτης που κατορθώνει να ξεθάβει µια δυνατή συναισθηµατική αλήθεια κάτω από κάτι που αρχικά µοιάζει µε γκροτέσκα επίδειξη µιζέριας.

Οι πραγματικές προθέσεις της Ρι μένουν αδιευκρίνιστες, αλλά το πείσμα της διαθέτει τη μοναδική κινηματογραφική αρετή σε μια ταινία που μεθοδικά, επίμονα, σχεδόν ντοκιμαντερίστικα καταγράφει τη μιζέρια των κακοτράχαλων Ozark, την εχθρικότητα των αφιλόξενων κατοίκων της και κάποιες υπέροχες, παλιές μπαλάντες του βουνού ερμηνευμένες από ντόπιους, περισσότερο συμπαθείς από τους υπόλοιπους.

Το «Winter's Bone» ξεχωρίζει, άλλωστε, για πολλούς λόγους, όχι μονάχα για τις διακριτές σκηνές που αιφνιδιάζουν και γονατίζουν ψυχολογικά το θεατή ή για τη θαυμαστή υφολογική και αισθητική του συνέπεια. Κρίσιμο μέρος της δύναμής του φωλιάζει στην καπατσοσύνη της Granik, που δε φοβάται τη στοχευμένη οπτικοποίηση και έκλυση της έντασης που φωλιάζει στην πλοκή, χάριν της ανάδειξης μίας εσωτερικότητας και μοναξιάς, με την οποία οι περισσότεροι σκηνοθέτες στα πρώτα τους βήματα θα προτιμούσαν να καδράρουν τον κεντρικό τους χαρακτήρα.

Αν και το θέμα της είναι αρκετά έως πολύ καταθλιπτικό που πραγματικά σου μαυρίζει την ψυχή, η εξέλιξή της είναι τόσο καλά δομημένη που δε σε κουράζει αλλά σε προσκαλεί σε έναν κόσμο γεμάτο κακουχίες και προβλήματα αλλά και μια αισιόδοξη πάλη για τη ζωή.

Βαρύ δράμα που σηκώνει στις πλάτες της η εκπληκτική Jennifer Lawrence, με φόντο ένα μελαγχολικό και κρύο περιβάλλον. Η αργή και νωχελική σκηνοθεσία της Debra Granik, λειτουργεί άψογα καθώς επιτυγχάνει την πρόθεση της να απεικονίσει τις ψυχολογικές διακυμάνσεις των χαρακτήρων σε κάθε ματιά και χειρονομία, ενώ το σενάριο χωρίς να έχει ιδιαίτερες διακυμάνσεις, κράτα αμείωτο το ενδιαφέρον λόγω της ήρεμης δύναμης του.

Το Στην καρδιά του χειμώνα, είναι μια ταινία χαμηλότονη και χαμηλόφωνη, χωρίς φανφάρες και υπερβολές αντίστοιχων παραγβωγών, που είναι ικανό να συγκινήσει και να αγγίξει τα συναισθήματα του θεατή, χωρίς να τον «προκαλέσει». Αν μάλιστα, δεν κάλυπτε 1-2 μειονεκτήματα του, θα μπορούσαμε να μιλάμε για ένα αριστούργημα.

Με μια απλή, τετράγωνη σκηνοθεσία καταγράφει, ζωγραφίζει μια υποκουλτούρα με αφηγηματικό πηδάλιο την ηρωίδα που η 19χρονη Jennifer Lawrence ενσαρκώνει με αξιοθαύμαστη ισορροπία.

Αξίζει τη προσοχή όλως μας γιατί τεχνικά είναι μια πολύ καλή ταινία αλλά είναι πάρα πολύ εύκολο να σας κουράσει σε απίστευτο βαθμό αν δεν έχετε την απαραίτητη υπομονή.

Το Winter's Bone είναι ένα indie ανθρωποκεντρικό δοκίμιο που οικοδομείται στο είναι της ηρωίδας, με αφανή όμως την διερεύνηση, ανάπτυξη, κλιμάκωση του μυστηριακού στοιχείου και έντονη την έλλειψη σασπένς ή ίντριγκας, που εδώ είναι τα μέσα επεξήγησης της βασικής συμπεριφοράς της. Εύστοχα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως το πρωτοποριακό αλλά συνάμα αμήχανο, άκαμπτο και θεωρητικό φιλμικό παράγωγο της συνάντησης του Brick με την Κοένικη φιλμογραφία και το παλιομοδίτικο αμερικάνικο νουάρ.

Το «Witner's bone» είναι μια μάλλον χαμένη ή έστω όχι επαρκώς εκμεταλλευμένη ευκαιρία, μια ταινία που σώζεται από την προσεγμένη φωτογραφία της και στηρίζεται στις πλάτες των ερμηνευτικά εξαιρετικών και φυσιογνωμικά σχεδόν αξέχαστων ηθοποιών της.