Cheri(2009)

Πρώτη προβολή: 03-02-2011

Η αλήθεια είναι ότι σε σύγκριση με το βιβλίο μοιάζει πολύ φτωχό. αλλά ένα τέτοιο βιβλίο είναι μια περιπέτεια σκέψεων και όχι δράσης. Έτσι κι αλλιώς δεν μεταφέρεται.

Συνοπτικά, παρακολουθούμε ένα φιλμ χλωμό, χωρίς εντάσεις, άνισο στην εξέλιξή του (οι προσδοκίες από την αφήγηση σε τρίτο πρόσωπο - τον ίδιο τον Φρίαρς - δημιουργούν αυξημένες προσδοκίες, που μένουν έωλες). Η μονοδιάστατη επιφάνεια χαρακτηρίζεται από μια φιλολογική προσέγγιση με κουτσομπολίστικη οπτική...

Το Cheri μοιάζει με ένα ξεπερασμένο ρομάντζο που αγκιστρώνεται στην υπερβολικά άριστη αποτύπωση της εποχής, χωρίς να μπορεί να εμβαθύνει στα λεπτά συναισθήματα, που ευνοείται από την εμπειρία του σκηνοθέτη, του συνθέτη και την παρουσία των αξιόλογων ηθοποιών αλλά αδυνατεί να διεισδύσει σε εκείνα τα σημεία στα οποία δίνει έμφαση η νουβέλα της Colette.

Το σενάριο είναι πολύ χλιαρό, οι διάλογοι τόσο επιτηδευμένοι που καταντάει βαρετό, ενώ σε καμία περίπτωση δεν μεταφέρει στον θεατή αυτό ακριβώς που πραγματεύεται: Έναν έρωτα τόσο δυνατό, που αψηφά τα κοινωνικά «πρέπει» τις εποχής. Μερίδιο σ'αυτό έχουν και οι πρωταγωνιστές, οι οποίοι ερμηνεύουν τους ρόλους τους εξίσου χλιαρά, σα να είναι πλήρως αποκομένοι από αυτό που υποτίθεται πως νιώθουν και να λένε: «Σ'αγαπώ αλλά δεν θα πεθάνω κιόλας!».