Παιχνίδια Συνωμοσίας(2010)

(Fair Game)  

Η ταινία γενικότερα πετυχαίνει τον στόχο της και κρατά τον θεατή «ζεστό» σε όλη της την διάρκεια, δίνοντας του πολύ χρήσιμες πληροφορίες για ένα αρκετά ενδιαφέρον ζήτημα, που δεν είχε ακουστεί πολύ.

Το σενάριο είναι αρκετά αποκαλυπτικό και ο Νταγκ Λάιμαν σκηνοθετεί αποτελεσματικά, έχοντας πάντα σε πρώτο πλάνο τους δύο κεντρικούς χαρακτήρες και την ανθρώπινη πλευρά τους, μακριά από υπερβολικούς ηρωϊσμούς τύπου Μποντ.

Συνοπτικά, έχουμε ένα δυνατό δράμα , το οποίο στέκεται κυρίως στη σχέση και στις υποκριτικές ικανότητες του ζευγαριού των πρωταγωνιστών του.

Πρόκειται για μια ιστορία γεμάτη ενδιαφέρουσες πληροφορίες, με πολύ καλές ερμηνείες που όμως μεταφέρεται στην μεγάλη οθόνη έτσι, χωρίς καμία καλλιτεχνική πινελιά. Θα αποτελέσει σίγουρα πηγή σασπένς και συζητήσεων...

Ο Liman έχει θάρρος, μιλάει έξω από τα δόντια, αλλά ξεχνάει το μεγάλο του ταλέντο στο σασπένς. Από την στιγμή που επικεντρώνει στο προσωπικό δράμα την ιστορία του, από τα μισά και μετά, θα μπορούσε να καταφέρει ένα υπέροχο πολιτικό θρίλερ και να κάνει το Τρεις Μέρες του Κόνδορα των '00. Δυστυχώς, εκεί χάνει το δημιουργικό θάρρος του.

Σκηνοθετικά έχει γίνει πολύ καλή δουλειά και σ'αυτό συμβάλει και το γεγονός ότι μέρος των γυρισμάτων έλαβε χώρα στις τοποθεσίες στις οποίες αναφέρεται η ταινία, όπως Αμμάν και Κάιρο, έτσι ο θεατής συνδέει εύκολα την πλοκή με την εικόνα. Το σενάριο είναι καλογραμμένο, έχει έντονο το στοιχείο της συνομωσιολογίας και παρουσιάζει πόσο εύκολα μπορούν να μας βγάλουν από τη μέση "οι μεγάλες δυνάμεις" προκειμένου να κάνουν αυτό που θέλουν.