RED(2010)

Το σενάριο είναι απλό και προβλέψιμο εκθειάζοντας για άλλη μια φορά τους american heroes που θυσιάζονται για την πατρίδα. Δεν λείπουν το άσκοπο πιστολίδι, οι εντυπωσιακές εκρήξεις σε κάθε σκηνή και η κόμικ αισθητική στην αλλαγή των πλάνων που μας θυμίζει την προέλευση της ταινίας. Εκεί όμως που τελικά το RED κερδίζει πόντους, είναι τα αστειάκια μεταξύ των μεσήλικων πρακτόρων.

Το Red είναι μια ευχάριστη περιπέτεια με εντυπωσιακές σκηνές δράσης (η χρήση του slow motion βοηθάει σε αρκετές σκηνές) και πολύ γέλιο, σε μια ταινία που πετυχαίνει απόλυτα τον στόχο της, δηλαδή να ψυχαγωγήσει και να χαλαρώσει τον θεατή.

Η περιπέτεια δεν έχει όρια σε ένα πολύ καλά δομημένο σενάριο με ανατροπές αλλά και σχέσεις που δοκιμάζονται. Πολύ καλό το καστ των ηθοποιών που διακωμωδούν αρκετά τον εαυτό τους με αποκορύφωμα της Helen Mirren που δεν την έχουμε συνηθίσει σε τέτοιους ρόλους.

Συνοπτικά αξιοπρεπές και στιβαρό προς το μπουρλέσκ DIE HARD!

Ο Robert Schwentke, που υπογράφει την σκηνοθεσία προσπαθεί να παντρέψει την εξωφρενική περιπέτεια δράσης με το «Ocean's 11», ωστόσο, με εξαίρεση το (πολυχρησιμοποιημένο τα τελευταία χρόνια) slow motion, δε διαθέτει πολλά τρυκ στο καπέλο του, ενώ παράλληλα αδυνατεί να αναπαράγει την ραφιναρισμένη ατμόσφαιρα και να επιβάλλει τους σφιχτοδεμένους ρυθμούς της ταινίας του Soderbergh.

Γενικά, το Red δεν φαίνεται να είναι ικανό να κάνει μια νέα «δυναστεία» ταινιών, αλλά προσφέρει τον χαβαλέ που ίσως αποζητάτε.

Με τις παλιές καραβάνες να υποδύονται οι Bruce Willis, John Malkovich, Morgan Freeman, Helen Mirren, προέκυψε μια κωμωδία με ρυθμό και διαύγεια στην πλοκή, που προσφέρει στιγμές γέλιου. Η ταινία (καθόλου πρωτότυπη και νοηματικά αφελής) ακουμπά πάνω στους ηθοποιούς (και την Mary-Louise Parker γνωστή από τη σειρά Weeds) που ξέρουν πότε ακριβώς και πώς να πετάξουν τις ατάκες τουςΑ αλλά και στα γκαγκ, συχνά αναμενόμενα, που αποδίδονται με κάποιο στιλ και ψυχραιμία.