Οι Γαμπροί της Ευτυχίας(2015)

Πρώτη προβολή: 15-01-2015

Μια από τις γνωστότερες ελληνικές κωμωδίες διασκευάζεται σαν άτσαλη τηλεοπτική φάρσα και σκηνοθετείται σαν βιντεοταινία της δεκαετίας του '80.

Αν και δεν θα λείψουν οι στιγμές που θα χαμογελάσετε, αυτό θα γίνει κυρίως στα σημεία όπου χαμογελούσε κανείς και στην κλασική ταινία των Βασιλειάδη – Τσιφόρου.

Αυτή η επίκτητη κλαψομουνίαση, σεναριογραφικό δώρο άδωρο του remake μαζί με δύο εργένισσες φίλες και ψωμάκια στο ρεζουμέ υπόβαθρο της υστερίας της γεροντοκόρης συν την σε βαθμό αφηγηματικού ξεχειλώματος σκηνή τής διπλής παρεξήγησης περί του ποια είναι η υποψήφια νύφη απ' τον μιλημένο προκομμένο (μια αδύναμη καμπύλη τού original που εδώ καταλήγει θρεφτάρι, και με το κεντρικό αρσενικό δίδυμο να παίζει πλαγιομετωπικά σαν σε παλκοσένικο το «Ο Ηλίθιος και ο Πανηλίθιος») σε αφήνουν στο ράφι.

Κακοσχηματισμένοι και κακόγουστοι αστειισμοί ¨της πλάκας¨, ερμηνείες υπερβολικές που προσπαθούν να εκμαιεύσουν τη συμπάθεια και το γέλιο αλλά καταφέρνουν το αντίθετο και μια γενικότερη υπερβολή από τις γυναικείες εμφανίσεις που προσπαθούν να είναι όμορφες μόνο με το να ντύνονται προκλητικά, μέχρι και κάποιες από τις ανδρικές ερμηνείες που προσπαθούν να φαίνονται αστείες μόνο με το να επιδιώκουν – χωρις επιτυχία- να αντιγράψουν ή μάλλον να «ξε- πατικώσουν» κινήσεις και τρόπους που χρησιμοποιούσαν οι ηθοποιοί – όπως ο Αυλωνίτης- στην ταινία του 1962.

Κακόγουστη, φτηνή, ούτε κατά διάνοια αστεία, η ταινία έχει τη λεπτότητα εφηβικών ανεκδότων, οι ερμηνείες την αίσθηση γκροτέκσας παντομίμας και το σενάριο και η σκηνοθεσία τη σφραγίδα μιας ενοχλητικής ευκολίας και προχειρότητας.

Αν σέβεστε ονόματα όπως αυτά των Νίκου Τσιφόρου, Βασίλη Αυλωνίτη, Γεωργία Βασιλειάδου, αγνοήστε την. Προσβάλλει την ιστορία και προσπάθειά τους και υποβαθμίζει την όση προσπάθεια (γιατί περί τέτοιας μιλάμε) γινόταν προκειμένου να υπάρξει τίμια και λαϊκή, μα πάνω απ' όλα έξυπνη κωμωδία.

Υπάρχουν στιγμές που νιώθεις να ντρέπεσαι, όχι φυσικά για το βέβηλο του πράγματος, ούτε για το πως ας πούμε η Χρύσα Ρώπα πιστεύει ότι μπορεί να φέρει στη φιλμογραφία (;) της μια καρικατούρα αλά Γεωργία Βασιλειάδου χωρίς καμία ενοχή, αλλά κυρίως για το πως σε σκοτεινές εποχές όπως αυτή που ζούμε, θριαμβεύει πάντα το κακό. Ναι, αυτή τη φορά μεγαλύτερο και από την Πελοπόννησο.

Για φαντάσου! Βρέθηκε ταινία χειρότερη από το «Λάρισα εμπιστευτικόν» του Στράτου Μαρκίδη. Και τη γύρισε ο ίδιος ο Στράτος Μαρκίδης.

Οι Γαμπροί της Ευτυχίας είναι μια ακόμα ανέμπνευστη κωμωδία του σύγχρονου Ελληνικού κινηματογράφου, στην προσπάθεια του να «εκμοντερνιστεί», με ένα χιούμορ χειρότερο και από επιθεώρηση, σε μια εμπειρία που ούτε στον εχθρό σου δεν εύχεσαι να τύχει.