Step Up 3D: Η Νέα Διάσταση(2010)

(Step Up 3D)  

Νομίζοντας ότι παρακολουθείς ένα βίντεοκλιπ μεγάλης διάρκειας, η ταινία εντυπωσιάζει με τις γρήγορες σκηνές της, σε κάνει να αδιαφορείς για τα ψευτο-ρομάντζα που διαδραματίζονται κατά την διάρκεια της, τις κλισέ ατάκες που ξεστομίζουν οι πρωταγωνιστές της αλλά και τους χαρακτήρες χωρίς βάθος και το μόνο που έχει σημασία τελικά, είναι η στιγμή που ακόμη μία εμπνευσμένη, χαρά για τα μάτια, χορογραφία του... δρόμου κάνει την εμφάνιση της με φόντο τη Νέα Υόρκη.

Για το είδος του μια χαρά. Απευθύνεται και ικανοποιεί στο μεγαλύτερο βαθμό κυρίως έφηβους - νέους που τους αρέσει ο μοντέρνος χορός (μπρέικντανς, στριτ κλπ.) και η μπιτάτη μουσική, ραπ και χιπ-χοπ.

Σαν πλοκή, αλλά και ως προς την επιλογή του καστ, η τρίτη στη σειρά ταινία είναι αρκετά κατώτερη της δεύτερης. Παρόλα αυτά, για μια ακόμα φορά το γεγονός αυτό δεν ενοχλεί, καθώς καταφέρνει να ξεσηκώσει και να συνεπάρει τον θεατή μέσα από τις χορευτικές κινήσεις και τα όνειρα που βλέπει να πραγματοποιούνται, αρκεί να υπάρχει η θέληση.

Πρωτοτυπία δε βλέπεις! Ωστόσο εντυπωσιάζεσαι από τις χορογραφίες- ακροβατικά των πρωταγωνιστών. Υποκριτικά δεν έχει απαιτήσεις, χορευτικά όμως ναι... Το σενάριο ουσιαστικά ανύπαρκτο που φαίνεται πως απλά υπάρχει για να συνδέει τις χορογραφίες μεταξύ τους. Παρ όλα αυτά, πιο πολύ θα εντυπωσιαστείς με τις ακροβατικές δυνατότητες του καστ, παρά με τις χορευτικές.

Σε γενικές γραμμές, μια από τα ίδια και χειρότερα με έναν ηθοποιό και όχι χορευτή να σέρνει το χορό.

Από κινηματογράφηση ξεπερνάει σε ταχύτητες και τεχνολογία τους δύο προκατόχους του και με την προσθήκη του τρισδιάστατου, θα απολαύσετε, όσοι κάνετε κέφι, τα χορευτικά και τα όμορφα κορμιά που παρελαύνουν. Το τρισδιάστατο, όμως, αποτελείωσε κάθε έννοια σεναρίου, αφού κανείς δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται για αυτό. Κάθε έννοια αθωότητας έχει πάει στον βρόντο, μαζί και κάθε πλοκή που θα προκαλούσε ενδιαφέρον.