Ο Χάρι Πότερ και το Τάγμα του Φοίνικα(2007)

(Harry Potter and the Order of the Phoenix)  Πρώτη προβολή: 21-08-2007

Όπως και στις προηγούμενες ταινίες η παραγωγή είναι κάτι παραπάνω από εξαιρετική. Υψηλού επιπέδου εφέ και σκηνογραφία, που όμως δεν οδηγούν την ταινία στην παγίδα του φτηνού εντυπωσιασμού. 

Η ταινία συνιστάται ανεπιφύλακτα καθώς είναι καλογυρισμένη, καλοπαιγμένη, ατμοσφαιρική, υποβλητική και σε μία δεύτερη ανάγνωση οι υπαινιγμοί ότι η ενηλικίωση μπορεί να προκαλέσει τον ίδιο τρόμο με τον χειρότερο εχθρό σου είναι απολύτως αντιληπτοί και ίσως και διασκεδαστικοί!

Με την αξιαγάπητη, τη μεγάλη ηθοποιάντζα Imelda (Vera Drake) Staunton, τα αψόγου εφέ, την υποβλητική ατμόσφαιρα (μέτρα τουλάχιστον κανά-δυο σύγκρυα να σε πιάνουν -για πρώτη φορά στη σειρά- εδώ!) και υπεράνω όλων, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ την αίσθηση ότι ο Potter δεν είναι μια κινούμενη μαριονέτα, αλλά ένας έφηβος της εποχής του (δηλαδή...σχεδόν έτσι).

Η σκηνοθετική ματιά του Ντέιβιντ Γιέιτς δίνει έναν ιδιαίτερα διασκεδαστικό τόνο στην ταινία, καθώς η ατμόσφαιρα σκοτεινιάζει. Καινούριοι χαρακτήρες προστίθενται, αλλά και παλιότεροι γνωστοί επιστρέφουν, και οι μεν και οι δε, στα πρόσωπα ταλαντούχων, απόλυτα πειστικών ηθοποιών.

Ο σκηνοθέτης David Yates τηρεί το πνεύμα των προηγουμένων ταινιών, ακολουθώντας ασφαλείς σταθερές που δε θα ξενίσουν το απαιτητικό και με άποψη κοινό. 

Τελικά,είναι απ΄τις καλές της σειράς. Η πιο ώριμη θα έλεγα μέχρι τότε και λιγότερο χαζοεφηβική. Με το πιο ισχυρό μήνυμα.

Τώρα, με νέο σκηνοθέτη τον τηλεοπτικό και σκηνοθετικά άπειρο David Yates, αλλά και καινούργιο σεναριογράφο, τον Michael Goldenberg, το πέμπτο μέρος δεν ξέρει και το ίδιο τι ακριβώς αντιπροσωπεύει.

Αδιάφορο σκηνοθετικά, βαρετό σεναριακά, υπέρ το δέον φλύαρο και τέλος κουραστικό εικαστικά από τα πολλά εφφέ.