Όργουελ: 2+2=5(2025)
(Orwell: 2+2=5) Πρώτη προβολή: 26-03-2026
Βαθμολόγιο
με βάση 22 κριτικές
με βάση 22 κριτικές
με βάση 0 χρήστες
Βαθμολόγησε
Είδος:Ντοκιμαντέρ
Χώρα:ΗΠΑ, Γαλλία
Σκηνοθέτης:Ραούλ Πεκ
Πρωταγωνιστούν:Ντέιμιαν Λιούις
Διάρκεια:119
Αξιολόγηση Κριτικών
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2026-03-20
Ένα ντοκιμαντέρ – κομψοτέχνημα που θα πρέπει να διδάσκεται στα σχολεία από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού.
Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου
2026-03-18
Η ταινία είναι εξαιρετική, πολύ ψυχαγωγική και στην κυριολεξία τρομακτική. Τεράστια έκπληξη. Αξίζει να την δείτε.
Χρήστος Μήτσης
2026-03-16
Ένα μισοσκιτσαρισμένο, αλλά εκφραστικό ανθρώπινο σινε-πορτραίτο και ένα ιδεολογικά καθαρό και εξαιρετικά επίκαιρο σχόλιο στις έννοιες εξουσία, πατριωτισμός, λαϊκισμός, προπαγάνδα και «κυρίαρχη δημοκρατία».
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2026-03-14
Συνδέει τον γραπτό λόγο του Τζορτζ Οργουελ, με τη σύγχρονη εποχή της ψηφιακής χειραγώγησης, των ολοκληρωτικών καθεστώτων και τις επιστροφής των φασιστικών ιδεών και των πολιτικών τσαρλατάνων τύπου Τραμπ, Ορμπαν, Μελόνι, Νετανιάχου.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2026-03-12
Την εφιαλτική εικόνα της παρακολούθησης και της αυταρχικότητας στις σύγχρονες υποτιθέμενες δημοκρατικές κοινωνίες μας μέσα από το προφητικό, δυστοπικό έργο του Τζορτζ Όργουελ παρουσιάζει στο εξαιρετικό ντοκιμαντέρ του ο γεννημένος στην Αϊτή και σπουδαγμένος στο Βερολίνο σκηνοθέτης Ραούλ Πεκ, γνωστός για σημαντικά, τολμηρά ντοκιμαντέρ γύρω από μαύρους αγωνιστές.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2026-03-10
Το ντοκιμαντέρ ξεχωρίζει για την αμεσότητα και τον επίκαιρο χαρακτήρα των προφητείων του βρετανού που εντόπισε τα σημάδια για την μελλοντική παγκόσμια κυριαρχία του αυταρχισμού ακόμη και σε «προηγμένες χώρες της Δύσης που θεωρούνται δημοκρατικές».
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2026-03-08
Το αποτέλεσμα του Όργουελ 2+2=5, που παρουσιάστηκε επίσημα στο 78ο Φεστιβάλ Καννών και παίρνει τον τίτλο του από την περίφημη φράση του βιβλίου, ρέει με ενδιαφέρον, αν και η ζοφερή διαπίστωση είναι προτετελεσμένη, όσο και η σταδιακή εξαφάνιση της αντικειμενικής αλήθειας στον κόσμο που ζούμε.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2026-03-06
Πληθωρικό κολάζ γνώριμων ιδεών που όμως ο Ραούλ Πεκ τακτοποιεί με χρήσιμο και ευανάγνωστο τρόπο, υπογραμμίζοντας τη διαχρονικότητα φασιστικών πρακτικών, και το πώς ο καθεστωτικός έλεγχος (από τον Πούτιν μέχρι τους μουλάδες του Ιράν κι από τον Τραμπ μέχρι τη γενοκτονία στη Γάζα) περνά μέσα από τη χειραγώγηση της αλήθειας.
Ιάκωβος Γωγάκης
2026-03-04
Ενώ το ντοκιμαντέρ εξυμνεί εύστοχα τη διορατικότητα του Όργουελ, είναι ταυτόχρονα και ελαφρώς κουραστικό, γιατί στηρίζεται μόνο σε έναν αφηγητή. Είναι και κάπως χαοτικό: επανέρχεται, διακόπτεται, χάνει τη ροή του.
Αξιολόγηση Χρηστών
Δεν βρέθηκαν αξιολογήσεις
Θα πρέπει να συνδεθείτε πρώτα. Σύνδεση