Σε Έναν Έρημο Τόπο(1950)

(In a Lonely Place)  Πρώτη προβολή: 10-06-2021

Αριστουργηματικό φιλμ νουάρ του Νίκολας Ρέι (Επαναστάτης Χωρίς Αιτία), που μιλάει για πολλά περισσότερα μέσα από την αστυνομική πλοκή του. Είναι από εκείνες τις ταινίες που το ύφος της, δεν μπορεί κανείς στις μέρες μας πια να αποτυπώσει, με τον ίδιο τρόπο.

Το αριστούργημα του Νικόλας Ρέι, ένα φιλμ νουάρ που υπερβαίνει τα γνωστά κινηματογραφικά είδη και κατοικεί στον «έρημο τόπο» που ζουν για πάντα οι πραγματικά μεγάλες ταινίες της ιστορίας του σινεμά.

Λίγα χρόνια πριν εκραγεί στην ασταμάτητη νεότητα του Επαναστάτης χωρίς αιτία και στην οπερατική πολυχρωμία του Τζόνι Γκιτάρ, ο Νίκολας Ρέι διέκρινε ένα διαμαντένιο κείμενο, κατεύθυνε το πρωταγωνιστικό ζευγάρι προς μια εσωτερικότητα σπάνια στο είδος, άδειασε τις σεκάνς από περιττό στυλιζάρισμα και διόρθωσε το φινάλε, μετατοπίζοντας την τραγωδία από το προφανές και το εύκολο σε ένα εκκρεμές, αλλά δίκαιο ερώτημα προς το κοινό.

Ένα νουάρ που δεν αναζητά ακριβώς τον δολοφόνο, μια ιστορία πάθους που αυτοαναφλέγεται με τρόπο παντελώς εσωτερικό, κι ένας κινηματογραφικός δημιουργός που διαρκώς διερωτάται για τη σχέση δημιουργίας, έρωτα, σκοταδιού και αμφιβολίας.

Το "In A Lonely Place" είναι απλά υπόδειγμα ενός ύπουλου ψυχολογικού τρόμου που οργανικά χτίζεται, απογειώνεται και κορυφώνεται στο φινάλε διαλύοντας τα πάντα.

Το Χόλιγουντ ως crime scene, το αμερικανικό όνειρο ως εφιάλτης και τα απωθημένα πάθη ενός εμβληματικού φιλμ νουάρ.

Κλασικό νουάρ κομψοτέχνημα, της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ, με έναν υπέροχο Μπόγκαρτ, που απέρριψε πολλές άλλες καλοπληρωμένες προτάσεις για να ερμηνεύσει αυτόν τον σκοτεινό και, σε κάποιο βαθμό, αυτοβιογραφικό χαρακτήρα.

Ο Nicholas Ray μοιάζει να βαριέται στην ιδέα να εκμεταλλευτεί το μυστήριο που επικρατεί εδώ από τις πρώτες σκηνές. Αντίθετα με ό,τι θα έπρατταν οι περισσότεροι συνάδελφοι του, γοητεύεται από την ιδέα ενός ψυχοπαθούς δολοφόνου μιας μεγάλης αγάπης. Είναι το μελόδραμα αυτό που υπερτερεί, αλλά και το νουάρ είναι αυτό που δίνει τους εσωτερικούς τόνους.

Απόλυτο film noir, άκρως ενταγμένο στην σφαίρα του δράματος, από τις αγαπημένες ταινίες του σκηνοθέτη.

Περισσότερο ένα φιλμ που (μεταγενέστερα) ύμνησε η παγκόσμια κριτική, κατόπιν γενικότερης αναθεώρησης του έργου του Νίκολας Ρέι, παρά ένα σημαντικό νουάρ (συζητήσιμο κι αυτό, ειλικρινά.