Σ' αυτό το καρτουνίστικο horror παιχνίδι υπάρχει ένα ξύλινο σπίτι στην καρδιά του δάσους. Εκεί ζει ένας μοναχικός άνδρας. Αργά τη νύχτα, παράξενοι Επισκέπτες χτυπούν το παράθυρο και καλούν τον παράξενο ερημίτη να παίξει μαζί τους κρυφτό. Για να κερδίσετε, πρέπει απλώς να παραμείνετε ζωντανοί και να διατηρήσετε τα λογικά σας μέχρι την ανατολή του ήλιου. Το να αντιμετωπίσετε τους Επισκέπτες κατά πρόσωπο, είναι μια πολύ κακή ιδέα.
Βρε τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει;
Με το που είδα το πρώτο επεισόδιο του Pluribus, το μυαλό μου πήγε κατευθείαν στο επεισόδιο Mortynight Run του Rick and Morty. Η Unity, μια υπερ-οντότητα και πρώην φιλενάδα του Ρικ, ελέγχει έναν ολόκληρο πλανήτη ενώνοντας τους κατοίκους σε ένα κοινό μυαλό. Επικρατεί απόλυτη ηρεμία, δεν υπάρχουν πόλεμοι και όλοι είναι ευτυχισμένοι. Όπως η Κάρολ στο Pluribus, έτσι και η Σάμερ, εγγονή του Ρικ, θεωρεί ότι η απώλεια της ατομικότητας είναι απαράδεκτη και βρίσκει ένα τρόπο να απενεργοποιήσει τον κοινό νου της Unity. Το αποτέλεσμα είναι οι κάτοικοι του πλανήτη να επανέλθουν στις εργοστασιακές ρυθμίσεις και να αλληλοσκοτωθούν για ασήμαντους λόγους. Μάλλον η ατομική ελευθερία χρειάζεται πάντα ένα καλό manual... ή τουλάχιστον έναν Ρικ για να επιβλέπει.
Ηρ. Μπαλτάς
Θα πρέπει να συνδεθείτε πρώτα. Σύνδεση