Αποτελώντας μέλος της πρώτης γενιάς που γεννήθηκε ελεύθερη, ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος μου στέρησε την οικογένεια, το σπίτι και το μέλλον μου. Τώρα μου έμεινε μόνο μια επιλογή: να πάρω εκδίκηση και να απελευθερώσω τη χώρα μου ή να πεθάνω προσπαθώντας. Οι πιθανότητες είναι εναντίον: θα είναι αρκετές οι τακτικές, το stealth και η ομαδική δουλειά;
Το επόμενο, παρακαλώ
Ξεκινώ μια ταινία ή μια σειρά και δέκα λεπτά μετά σκέφτομαι ήδη αν αξίζει να συνεχίσω. Όχι επειδή έγινε κάτι τρομερό. Απλώς... δεν με κέρδισε αμέσως. Αν ο ρυθμός είναι αργός, αν δεν συμβεί γρήγορα κάτι εντυπωσιακό ή αν το κινητό αποδειχθεί πιο ενδιαφέρον, πάω κατευθείαν στο επόμενο. Με πληθώρα επιλογών από τέσσερις διαφορετικές πλατφόρμες, έχω μάθει να αποφασίζω γρήγορα και να εγκαταλείπω ακόμα γρηγορότερα. Πάντα υπάρχει κάτι άλλο διαθέσιμο λίγα scroll πιο κάτω. Το αστείο είναι ότι πολλές αγαπημένες μου ταινίες και σειρές μάλλον δεν θα περνούσαν σήμερα τη δοκιμασία των πρώτων δέκα λεπτών.
Ηρ. Μπαλτάς
Θα πρέπει να συνδεθείτε πρώτα. Σύνδεση