Η Τριστάνα μετά το θάνατο της μητέρας της πηγαίνει να ζήσει με τον κηδεμόνα της. Στην αρχή όλα φαίνονται να πηγαίνουν καλά, αλλά η κατάσταση θα αλλάξει όταν εκείνος την κάνει ερωμένη του. Τελικά, τον εγκαταλείπει για ένα ζωγράφο, ξαναγυρνώντας ωστόσο, βαριά άρρωστη με όγκο στα γόνατα. Οι γιατροί για να την σώσουν της κόβουν το πόδι, κάτι που την καθιστά ουσιαστικά αιχμάλωτη του Δον Λόπε. Και όταν εκείνος αρρωσταίνει... η Τριστάνα τον αφήνει ασυγκίνητη να πεθάνει!
Κριτική ταινιών ή κριτική θεατών;
Καταλαβαίνω την απέχθεια για μια ταινία και, κατά συνέπεια, την πολύ χαμηλή βαθμολογία. Καταλαβαίνω ακόμα και την απέχθεια προς ορισμένα είδη ταινιών (π.χ. τρόμου). Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι οι προσβλητικές εκφράσεις για τους θεατές που θα παρακολουθήσουν την ταινία που εγώ απεχθάνομαι. Δεν βρίσκω κανέναν λόγο να χαρακτηρίζεται κάποιος λιγότερο έξυπνος, λιγότερο καλλιεργημένος ή γενικά κατώτερος επειδή του άρεσε μια ταινία που κάποιος —έστω και κριτικός— δεν άντεξε να δει μέχρι το τέλος. Η διαφωνία στις αξιολογήσεις είναι φυσιολογική. Η περιφρόνηση προς όσους έχουν διαφορετικό γούστο, όχι.
Ηρ. Μπαλτάς
