Ένας τρομοκράτης ελευθερώνει ένα τοξικό αέριο σε ένα ομοσπονδιακό κτίριο μέσω του συστήματος εξαερισμού. Αυτό το αέριο ανεβάζει την αδρεναλίνη του ανθρώπου στα ύψη αλλά ταυτόχρονα προκαλεί απάνθρωπη επιθετικότητα και ανεξέλεγκτη επιθυμία να σκοτώνουν ο ένας τον άλλον. Μια ομάδα ανθρώπων που κατάφεραν να αποφύγουν τη μόλυνση, παγιδευμένοι μέσα στο κτίριο προσπαθούν να γλιτώσουν από τις επιθέσεις των μολυσμένων και να παραμείνουν ζωντανοί.
Κριτική ταινιών ή κριτική θεατών;
Καταλαβαίνω την απέχθεια για μια ταινία και, κατά συνέπεια, την πολύ χαμηλή βαθμολογία. Καταλαβαίνω ακόμα και την απέχθεια προς ορισμένα είδη ταινιών (π.χ. τρόμου). Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι οι προσβλητικές εκφράσεις για τους θεατές που θα παρακολουθήσουν την ταινία που εγώ απεχθάνομαι. Δεν βρίσκω κανέναν λόγο να χαρακτηρίζεται κάποιος λιγότερο έξυπνος, λιγότερο καλλιεργημένος ή γενικά κατώτερος επειδή του άρεσε μια ταινία που κάποιος —έστω και κριτικός— δεν άντεξε να δει μέχρι το τέλος. Η διαφωνία στις αξιολογήσεις είναι φυσιολογική. Η περιφρόνηση προς όσους έχουν διαφορετικό γούστο, όχι.
Ηρ. Μπαλτάς
