Ένας Αμερικανός, προκειμένου να αποφύγει την υποχρεωτική θητεία στο Βιετνάμ, δραπετεύει στον Καναδά εγκαταλείποντας οικογένεια και λαμπρές επαγγελματικές προοπτικές και εκεί κάνει καριέρα ως σκηνοθέτης στρατευμένων ντοκιμαντέρ. Πολλά χρόνια μετά, άρρωστος σε τελικό στάδιο καρκίνου, επιστρατεύει όλες του τις δυνάμεις για να δώσει μια μεγάλη συνέντευξη και να εξομολογηθεί τη δική του αλήθεια.
Βρε τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει;
Με το που είδα το πρώτο επεισόδιο του Pluribus, το μυαλό μου πήγε κατευθείαν στο επεισόδιο Mortynight Run του Rick and Morty. Η Unity, μια υπερ-οντότητα και πρώην φιλενάδα του Ρικ, ελέγχει έναν ολόκληρο πλανήτη ενώνοντας τους κατοίκους σε ένα κοινό μυαλό. Επικρατεί απόλυτη ηρεμία, δεν υπάρχουν πόλεμοι και όλοι είναι ευτυχισμένοι. Όπως η Κάρολ στο Pluribus, έτσι και η Σάμερ, εγγονή του Ρικ, θεωρεί ότι η απώλεια της ατομικότητας είναι απαράδεκτη και βρίσκει ένα τρόπο να απενεργοποιήσει τον κοινό νου της Unity. Το αποτέλεσμα είναι οι κάτοικοι του πλανήτη να επανέλθουν στις εργοστασιακές ρυθμίσεις και να αλληλοσκοτωθούν για ασήμαντους λόγους. Μάλλον η ατομική ελευθερία χρειάζεται πάντα ένα καλό manual... ή τουλάχιστον έναν Ρικ για να επιβλέπει.
Ηρ. Μπαλτάς
