Ο δεκαπεντάχρονος Άλεξ απολαμβάνει τους βιασμούς, τα ναρκωτικά και την Ενάτη Συμφωνία του Μπετόβεν. Ως αρχηγός μιας συμμορίας εφήβων, περιπλανιέται στους δρόμους ενός δυστοπικού μέλλοντος αναζητώντας φρικτές συγκινήσεις. Όταν ο Άλεξ συλλαμβάνεται και φυλακίζεται για την αποκλίνουσα συμπεριφορά του, το κράτος αναλαμβάνει να τον αναμορφώσει... αλλά πώς και με ποιο κόστος;
Κριτική ταινιών ή κριτική θεατών;
Καταλαβαίνω την απέχθεια για μια ταινία και, κατά συνέπεια, την πολύ χαμηλή βαθμολογία. Καταλαβαίνω ακόμα και την απέχθεια προς ορισμένα είδη ταινιών (π.χ. τρόμου). Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι οι προσβλητικές εκφράσεις για τους θεατές που θα παρακολουθήσουν την ταινία που εγώ απεχθάνομαι. Δεν βρίσκω κανέναν λόγο να χαρακτηρίζεται κάποιος λιγότερο έξυπνος, λιγότερο καλλιεργημένος ή γενικά κατώτερος επειδή του άρεσε μια ταινία που κάποιος —έστω και κριτικός— δεν άντεξε να δει μέχρι το τέλος. Η διαφωνία στις αξιολογήσεις είναι φυσιολογική. Η περιφρόνηση προς όσους έχουν διαφορετικό γούστο, όχι.
Ηρ. Μπαλτάς
