Ένας Έλληνας σκηνοθέτης γυρίζει από την εξορία και αρχίζει ένα ταξίδι στα Βαλκάνια, αναζητώντας τρεις χαμένες μπομπίνες φιλμ των αδελφών Μανάκη, των πρωτοπόρων κινηματογραφιστών που έφεραν τον κινηματογράφο στα Βαλκάνια στις αρχές του 20ου αιώνα.
Το επόμενο, παρακαλώ
Ξεκινώ μια ταινία ή μια σειρά και δέκα λεπτά μετά σκέφτομαι ήδη αν αξίζει να συνεχίσω. Όχι επειδή έγινε κάτι τρομερό. Απλώς... δεν με κέρδισε αμέσως. Αν ο ρυθμός είναι αργός, αν δεν συμβεί γρήγορα κάτι εντυπωσιακό ή αν το κινητό αποδειχθεί πιο ενδιαφέρον, πάω κατευθείαν στο επόμενο. Με πληθώρα επιλογών από τέσσερις διαφορετικές πλατφόρμες, έχω μάθει να αποφασίζω γρήγορα και να εγκαταλείπω ακόμα γρηγορότερα. Πάντα υπάρχει κάτι άλλο διαθέσιμο λίγα scroll πιο κάτω. Το αστείο είναι ότι πολλές αγαπημένες μου ταινίες και σειρές μάλλον δεν θα περνούσαν σήμερα τη δοκιμασία των πρώτων δέκα λεπτών.
Ηρ. Μπαλτάς
