Η Αλίσια, κόρη ενός καταδικασμένου Γερμανού κατασκόπου, πείθεται από έναν γοητευτικό πράκτορα των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών να διεισδύσει σε ομάδα Ναζί που κατέφυγε στη Βραζιλία, επικεφαλής της οποίας είναι ένας παλιός φίλος του πατέρα της με ένα θανάσιμο σχέδιο στο μυαλό του. Αλλά ο έρωτας ίσως αποδειχθεί ο πιο θανάσιμος εχθρός από όλους.
Κριτική ταινιών ή κριτική θεατών;
Καταλαβαίνω την απέχθεια για μια ταινία και, κατά συνέπεια, την πολύ χαμηλή βαθμολογία. Καταλαβαίνω ακόμα και την απέχθεια προς ορισμένα είδη ταινιών (π.χ. τρόμου). Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι οι προσβλητικές εκφράσεις για τους θεατές που θα παρακολουθήσουν την ταινία που εγώ απεχθάνομαι. Δεν βρίσκω κανέναν λόγο να χαρακτηρίζεται κάποιος λιγότερο έξυπνος, λιγότερο καλλιεργημένος ή γενικά κατώτερος επειδή του άρεσε μια ταινία που κάποιος —έστω και κριτικός— δεν άντεξε να δει μέχρι το τέλος. Η διαφωνία στις αξιολογήσεις είναι φυσιολογική. Η περιφρόνηση προς όσους έχουν διαφορετικό γούστο, όχι.
Ηρ. Μπαλτάς
