Το βραχιόλι που βρίσκει εντελώς απρόσμενα στα χέρια μιας ηλικιωμένης τσιγγάνας ο 45χρονος κοσμηματοπώλης Ιωσήφ Κοέν το 1962, γίνεται η αφορμή για μια καταβύθιση στο οικογενειακό παρελθόν και στην προσωπική του ιστορία στις αρχές του 20ου αιώνα στη Θεσσαλονίκη, όπου συνυπάρχουν άνθρωποι με διαφορετικές θρησκείες, ήθη και έθιμα.
Κριτική ταινιών ή κριτική θεατών;
Καταλαβαίνω την απέχθεια για μια ταινία και, κατά συνέπεια, την πολύ χαμηλή βαθμολογία. Καταλαβαίνω ακόμα και την απέχθεια προς ορισμένα είδη ταινιών (π.χ. τρόμου). Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι οι προσβλητικές εκφράσεις για τους θεατές που θα παρακολουθήσουν την ταινία που εγώ απεχθάνομαι. Δεν βρίσκω κανέναν λόγο να χαρακτηρίζεται κάποιος λιγότερο έξυπνος, λιγότερο καλλιεργημένος ή γενικά κατώτερος επειδή του άρεσε μια ταινία που κάποιος —έστω και κριτικός— δεν άντεξε να δει μέχρι το τέλος. Η διαφωνία στις αξιολογήσεις είναι φυσιολογική. Η περιφρόνηση προς όσους έχουν διαφορετικό γούστο, όχι.
Ηρ. Μπαλτάς
