Σε ένα γκέτο κοντά στο Παρίσι, όπου κυριαρχούν τα ναρκωτικά και η θρησκεία, η Ντουνιά διψά για δύναμη και επιτυχία. Με τη βοήθεια της καλύτερης φίλης της, Μαϊμουνά, αποφασίζει να ακολουθήσει τα βήματα μιας εμπόρου ναρκωτικών. Όταν η Ντουνιά γνωρίζει έναν νεαρό αισθησιακό χορευτή, ανοίγει γι' αυτήν ένα άλλο παράθυρο, από το οποίο βλέπει την υπόσχεση μιας πολύ διαφορετικής ζωής.
Κριτική ταινιών ή κριτική θεατών;
Καταλαβαίνω την απέχθεια για μια ταινία και, κατά συνέπεια, την πολύ χαμηλή βαθμολογία. Καταλαβαίνω ακόμα και την απέχθεια προς ορισμένα είδη ταινιών (π.χ. τρόμου). Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι οι προσβλητικές εκφράσεις για τους θεατές που θα παρακολουθήσουν την ταινία που εγώ απεχθάνομαι. Δεν βρίσκω κανέναν λόγο να χαρακτηρίζεται κάποιος λιγότερο έξυπνος, λιγότερο καλλιεργημένος ή γενικά κατώτερος επειδή του άρεσε μια ταινία που κάποιος —έστω και κριτικός— δεν άντεξε να δει μέχρι το τέλος. Η διαφωνία στις αξιολογήσεις είναι φυσιολογική. Η περιφρόνηση προς όσους έχουν διαφορετικό γούστο, όχι.
Ηρ. Μπαλτάς
