Ένας απογοητευμένος δολοφόνος αναλαμβάνει το τελευταίο του χτύπημα, αλλά πρώτα πρέπει να ξεπεράσει τα συναισθήματά του για την ψυχρή συνάδελφό του. Θεωρώντας ότι είναι επικίνδυνο και ακατάλληλο να εμπλακεί με συνεργάτη, αναζητά υποκατάστατο. Χαμένος στη νύχτα του σύγχρονου Χονγκ Κονγκ, θα γνωρίσει δύο μοναδικούς χαρακτήρες, ανάμεσά τους μια γυναίκα στο κατόπι του μυστηριώδους πρώην της.
Κριτική ταινιών ή κριτική θεατών;
Καταλαβαίνω την απέχθεια για μια ταινία και, κατά συνέπεια, την πολύ χαμηλή βαθμολογία. Καταλαβαίνω ακόμα και την απέχθεια προς ορισμένα είδη ταινιών (π.χ. τρόμου). Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι οι προσβλητικές εκφράσεις για τους θεατές που θα παρακολουθήσουν την ταινία που εγώ απεχθάνομαι. Δεν βρίσκω κανέναν λόγο να χαρακτηρίζεται κάποιος λιγότερο έξυπνος, λιγότερο καλλιεργημένος ή γενικά κατώτερος επειδή του άρεσε μια ταινία που κάποιος —έστω και κριτικός— δεν άντεξε να δει μέχρι το τέλος. Η διαφωνία στις αξιολογήσεις είναι φυσιολογική. Η περιφρόνηση προς όσους έχουν διαφορετικό γούστο, όχι.
Ηρ. Μπαλτάς
