Η Δύναμη της Αλήθειας(2018)
(Donbass) | Πρώτη προβολή: 07-11-2019

80
Κώστας Ζαλίγκας
2019-11-20
Ισορροπώντας ανάμεσα στη μυθοπλασία και το ντοκιμαντέρ, ο Ουκρανός δημιουργός παραδίδει ένα βιωμένο κομψοτέχνημα, αν και μονομερές, για τον παραλογισμό και την κατάργηση κάθε λογικής που συνοδεύει τις εχθροπραξίες.
70
Κωστής Δ. Μπίτσιος
Το σενάριο του Loznitsa ευτυχώς δεν επικεντρώνεται στον διαχωρισμό καλών-κακών, αλλά περισσότερο καταδεικνύει πως ο απλός κόσμος συνθλίβεται, επιβιώνοντας μεταξύ σφύρας και άκμονος. Διαφθορά, αυτοδικία, εγκληματικότητα, παραλογισμός, ταπείνωση, βία, προπαγάνδα, γενιτσαρισμός, λυντσαρίσματα, ενέδρες, συλήσεις, απαγωγές δημιουργούν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ, που δεν θέλεις να ζήσεις.
60
Δημήτρης Μπάμπας
Ο σκηνοθέτης δημιουργεί ένα καλειδοσκόπιο, μια τεράστια τοιχογραφία – πανόραμα της ζωής στο Ντόνμπας, τόσο τις εμπόλεμες ζώνες όσο και στα μετόπισθεν. Μέσα από τα 13 αφηγηματικά αυτόνομα επεισόδια, που το μόνο κοινό τους είναι κάποια πρόσωπα, συνδετικοί κρίκοι, ο Sergei Loznitsa καταγράφει μια παρακμή, μια έκπτωση: την απουσία του νόμου, του δικαίου.
60
Μίλτος Τόσκας
Σε μία εποχή που οι νέοι εξοικειώνονται με τη βία από την παιδική ηλικία, ο Λόζνιτσα δημιουργεί μία έμμεση ασπίδα προστασίας, προσπαθώντας να ξορκίσει το κακό προβάλλοντας το. Κάτι σαν ομοιοπαθητική. Μέσα από φρικιαστικές εικόνες, μέσα από συνεχείς εκρήξεις.
60
Γιάννης Αποστολίδης
Οι πρωτότυπα δημιουργικές του επιλογές αρχικά εντυπωσιάζουν, αλλά στην συνέχεια ολισθαίνουν ολοένα και περισσότερο προς μία γκροτέσκα αισθητική και επαναλαμβάνονται φλερτάροντας με μία άσκηση ύφους, που κάνει το «Donbass» να μοιάζει με μία χαμένη ευκαιρία για ένα σπουδαίο αντιπολεμικό φιλμ.
60
Παύλος Θ. Κάγιος
Ο βραβευμένος σκηνοθέτης της ταινίας «Το πρόσωπο της ομίχλης» Σεργκέι Λόζνιτσα στήνει εδώ ένα αποπνικτικό φιλμ γεμάτο παράλογες ακρότητες που σου σφίγγουν τον λαιμό.
60
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2019-11-18
Ένα πένθιμο κολάζ βινιετών γυρισμένων με κυνικό ρεαλισμό, το οποίο μπορεί να μην αποφεύγει ορισμένες ευκολίες, εκφέρει όμως ένα καίριο καυστικό σχόλιο για την απαξίωση της ζωής που συνοδεύει ο «αθόρυβος» πόλεμος διαρκείας.
60
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
...απευθύνεται στους πιο έμπειρους σινεφίλ, αυτούς που λατρεύουν να αποκωδικοποιούν φεστιβαλικές ταινίες, αναζητώντας πρωτόγνωρες κινηματογραφικές (και ενίοτε συναισθηματικές και εγκεφαλικές), συγκινήσεις.
60
Άντα Δαλιάκα
2019-11-16
Ο Λοζνίτσα ακόμα και χωρίς να δίνει εξηγήσεις στο πιάτο, πετυχαίνει έστω να αποδώσει τη διαταραγμένη εικόνα μιας τραγωδίας που συντελείται στην Ευρώπη του 21ου αιώνα.
60
Ηλίας Δημόπουλος
2019-11-14
...η πραγματικότητα που αποκαλύπτεται είναι μιας «έρημης χώρας» ανάμεσα στο σουρεαλιστικό φονικό μιας από το πουθενά έκρηξης και το οδυνηρό όνειδος της εξουθένωσης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
60
Ιάκωβος Γωγάκης
2019-11-10
Ο Σεργκέι Λοζνίτσα, χρησιμοποιεί και ντοκιμαντερίστικο υλικό παράλληλα με τη fiction δομή του έργου, όμως δεν γίνεται πάντα κατατοπιστικός με την αφήγησή του. Ευθύνεται από τη μια η πολυπλοκότητα της πολιτικής κατάστασης στην Ανατολική Ουκρανία, αλλά και η έλλειψη από τη μεριά του, μιας μικρής ιστορικής αναδρομής, για τα τεκταινόμενα στην Ανατολική Ουκρανία.
60
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2019-11-12
Το βραβευμένο στο «Ένα Κάποιο Βλέμμα» του 72ου Φεστιβάλ Καννών φιλμ του Σεργκέι Λόζνιτσα για την καθημερινότητα στη σημερινή Ουκρανία, δεν φοβάται να σοκάρει με κάθε τρόπο.
50
Χάρης Αναγνωστάκης
Όπως συμβαίνει συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις, η ταινία είναι άνιση, καθώς οι περισσότερες από τις επί μέρους ιστορίες της ταινίας είναι αδύναμες και αναποτελεσματικές. Άλλες φορές πετυχαίνει να δώσει την τρέλα που επικρατεί στην περιοχή και την απόγνωση των ανθρώπων που ζουν εκεί και άλλες φορές δείχνει μια αμηχανία και την αδυναμία του να μιλήσει για τα βαθύτερα αίτια αυτής της σύγκρουσης και τα ισχυρά συμφέροντα που κρύβονται πίσω απ' όλα αυτά.
50
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Η αποσπασματική αφήγηση (ουσιαστικά παρακολουθούμε επτά διαφορετικές σπονδυλωτές ιστορίες που δίνονται με τη μορφή μονοπλάνων) και η πολιτική θέση του Λοζνίτσα που δεν χαρακτηρίζεται ακριβώς από αντικειμενικότητα καθιστούν το φιλμ μια άρτια μεν κατασκευή αλλά κι ένα προβληματικό στο πυρήνα του έργο.
50
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2019-11-06
Μια ταινία που σε φέρνει στο σημείο να πεις ότι η Ουκρανία δεν είναι ούτε καν το τελευταίο μέρος στον πλανήτη όπου θα ήθελες ποτέ να βρεθείς...
50
Λήδα Γαλανού
2019-11-04
Σαν αμετάκλητη βουτιά ολοένα και πιο βαθιά στον εφιάλτη, η ταινία του Λοζνίτσα, τόσο σκληρή κι επιθετική που δοκιμάζει τις αντοχές του θεατή με τις γκροτέσκ επιλογές της, ξεκινά και τελειώνει με αυτό που κάποιος θα έλεγε «fake news» ή, πιο παραδοσιακά, προπαγάνδα, τον μηχανισμό που ο Ουκρανός δημιουργός θεωρεί, έτσι κι αλλιώς, το μέγιστο Κακό της εποχής.
50
Δημήτρης Δανίκας
2019-11-08
Κρίμα!
40
Πάρις Μνηματίδης
Από κάποιους μπορεί να εκστομιστεί και ο χαρακτηρισμός «προπαγάνδα» για όσα θα δουν επί της οθόνης. Πάντως, κρατώντας και τις δέουσες επιφυλάξεις, υπάρχουν αρετές που μπορούν να εκτιμηθούν και με το παραπάνω εδώ, κυρίως σε κινηματογραφικό και κατασκευαστικό επίπεδο.
40
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Πραγματική σχοινοβασία το εγχείρημα, καθώς υπάρχουν ιστορίες που πραγματικά σου κόβεται η αναπνοή. Τελικά το αποτέλεσμα κυβοποιείται αίσια και βγαίνει στον βαθμό του ρεαλισμού, ικανό να σε προβληματίσει, αφού πόλεμος και κοινωνία συνυπάρχουν στην βίαιη αντιπαράθεση τους.
30
Νίκος Παλάτος
2019-11-02
Περισσότερο αποτυχημένη παρά εύστοχη προσπάθεια για μια καυστική πολεμική σάτιρα, η οποία όπως και να 'χει απευθύνεται αποκλειστικά και μόνο σε φανατισμένο art-house κοινό.