Ο Κύριος και η Κυρία Αντελμάν(2017)
(Mr & Mme Adelman) | Πρώτη προβολή: 03-05-2018

80
Αντώνης Γκούμας
2018-05-20
«Ο Κύριος και Η Κυρία Άντελμαν» βλέπετε ευχάριστα παραπάνω από μια φορές, ενώ πέραν του κεφιού, του χιούμορ και του μυστηρίου που περιλαμβάνει, παραμένει τελικά βαθιά ρομαντική.
70
Λήδα Γαλανού
...ο Μπεντός και η Τιλιέ στήνουν μια ταινία που, έστω κι αν παρατραβά στη διάρκεια και στις χαριτωμένες υπερβολές της, κορυφώνεται με μια μεταδοτική ενέργεια, χωρίς να παραμελεί τις καλογραμμένες επικίνδυνες στροφές κάθε μεγάλης σχέσης.
70
Παύλος Γκουγιάννος
Ενώ το πρώτο μισό είναι γρήγορο με άφθονες σκηνές πηγαίου γέλιου (μία από τις καλύτερες η σκηνή του δείπνου με τους γονείς του Victor), το δεύτερο μισό αρχικά ξεφουσκώνει, για να βρει το τέμπο του προς το τέλος. Αν δεν έκανε αυτήν την κοιλιά θα μιλάγαμε για μία από τις καλύτερες γαλλικές ταινίες των τελευταίων χρόνων. Αλλά και πάλι, δεν παύει να είναι ένα από τα πολύ καλά δείγματα του σύγχρονου γαλλικού κινηματογράφου.
65
Ελένη Ουλάνη
Χρησιμοποιεί το Γαλλικό χιούμορ στη δημιουργία ενός αντισυμβατικού ζευγαριού προκαλώντας το γέλιο, επιφυλάσσοντας μερικές εκπλήξεις και δημιουργώντας έντονες κωμικοτραγικές καταστάσεις, οι οποίες κρύβουν μερικά από τα πιο σημαντικά μαθήματα ζωής.
60
Έλενα Χρηστοπούλου
2018-05-18
Δεν είναι εύκολο να αποτυπωθούν οι κύκλοι που κάνει μια ζωή, πόσω μάλλον μια σχέση, αλλά ο Μπεντό τους ακολουθεί με τρυφερότητα, χιούμορ και διαύγεια.
60
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2018-05-16
Με ρυθμό και ζωντάνια, με μικρές ανατροπές και με πολύ ωραίες ερμηνείες, ο Μπεντός έφτιαξε μια ταινία γύρω από τον έρωτα και τις μεταπτώσεις του (θυμίζοντας κάπως εκείνες του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν στις «ρόδινες» κωμωδίες του) που βλέπεται με απόλυτη ευχαρίστηση.
60
Άγγελος Πολύδωρος
Μια αιχμηρή, δραματικά ισορροπημένη και υποδειγματικά ερμηνευμένη ταινία, που παρακολουθείται εύκολα, χάρη στο πράγματι γλυκόπικρο, στοχαστικό και ανεπιτήδευτα συγκινητικό της στυλ.
60
Τάσος Ντερτιλής
Αν και λίγο αργόστροφο στην εξέλιξη, δεν αφήνει ποτέ τον θεατή να χαλαρώσει, κρατώντας τον σε εγρήγορση με συνεχή «χτυπήματα» τα οποία κάθε άλλο παρά αναμενόμενα είναι.
50
Παναγιώτης Πυλαρινός
Γλυκόπικρο, στοχαστικό, ανεπιτήδευτα συγκινητικό, με έξυπνους διαλόγους που αφήνουν το χιούμορ και τον σαρκασμό να διατρέχουν αβίαστα τη ροή της καθημερινότητας του ζευγαριού, το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Bedos αποτίει φόρο τιμής στο στυλ του Woody Allen και προσπαθεί μέσα από το είδος της γαλλικής ντραμεντί να δώσει μια πιο χρωματιστή εκδοχή του «45 Χρόνια» του Άντριου Χεϊγκ.
50
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Παρά τρίχα έξοχο φιλμ, εξόχως ψυχαγωγικό, άκρως αποκαλυπτικό, με φοβερή οξυδέρκεια και take no prisoners ματιά πάνω στο γάμο. Και συγκίνηση διαθέτει στο φινάλε και μεγάλη ανατροπή (για όσους δεν είναι ψυλλιασμένοι από την αρχή). Και ο κυνισμός μετατρέπεται σε τρυφεράδα. Μια χαρά θα περάσετε. Απλά, ίσως να σκεφτείτε ότι χάθηκε μια ευκαιρία για κάτι πολύ, πολύ σπουδαιότερο.
50
Ακης Καπράνος 
Το τελικό αποτέλεσμα (με τη βοήθεια των ερμηνειών των Ντοριά Τιλιέρ και Νικολά Μπεντός) έχει ένα μπρίο και μια ενέργεια που δύσκολα τους παραδίνεσαι, ακόμη και όταν τα κλισέ συσσωρεύονται.
50
Χρήστος Μήτσης
2018-05-14
Σπιρτόζικο, έξυπνα γραμμένο μα άνισο και φλύαρο love story μεταμφιεσμένο σε διασκεδαστική καλλιτεχνική βιογραφία, η οποία από ένα σημείο και μετά απλώς επαναλαμβάνει τα έξυπνα τρικ του.
50
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-05-12
Σαν γκαζωμένος Γούντι Άλεν, ο Μπεντός αξιοποιεί την οικειότητα με τη σύντροφό του στη ζωή και το έργο σε μερικές πολύ αστείες σκηνές επηρεάζεται από την αμερικανική δραματική κομεντί, φιλτράροντάς τη με τη γαλλική θεατρική παράδοση σε ένα κλίμα stand up συρραφής ιδεών που άλλοτε λειτουργούν κι άλλοτε τεντώνουν το σκοινί της αλήθειας ενός αλλόκοτου ζεύγους, που τελικά προκύπτει μέσα από σχήμα και όχι από πραγματική ανάγκη.
50
Τατιάνα Καποδίστρια
2018-05-10
Η επιεικώς αντισυμβατική σχέση ζωής μιας γυναίκας με εγωκεντρικό συγγραφέα, και ο γρίφος της δημιουργικής γραφής αποδομούνται (ολίγον μαξιμαλιστικά) σε αυτή την καλογραμμένη μα άνιση πρώτη ταινία του Μπεντός.
50
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Γουντιαλενικό χρώμα σε μια σπιρτόζικη και έξυπνη γαλλική κομεντί που αποτελεί σκηνοθετικό ντεμπούτο του Νικολά Μπεντός.
40
Παναγιώτης Μήτσικας
2018-05-02
Γαλλικό σινεμά περιόδου... Μαΐου κι έπειτα που δεν μοιάζει με μαρτύριο; Μόνο και μόνο γι' αυτό, αξίζει μιας κάποιας προσοχής σας. Έργο διαλόγων, (μάλλον) αργού ρυθμού, με ενίοτε ευφυείς ατάκες και ουκ ολίγες ξαφνικές ανατροπές. Φυσικά, πολλές από τις λέξεις που προηγήθηκαν αποτελούν «κόκκινο πανί» για πολλούς θεατές...
40
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2018-05-08
Υπάρχουν πάντως σκηνές πολύ αγαπησιάρικες ή πολύ αστείες, παράδειγμα η γνωριμία του συγγραφέα με τα πεθερικά και της μούσας με τα δικά της. Αλλά ως εκεί. Μια όμορφη περιγραφή και στο τέλος όλα ξεχνιούνται.
40
Πάνος Αχτσιόγλου
2018-05-06
Ο Νικολά Μπεντός και η Ντοριά Τιλιέ συγγράφουν και πρωταγωνιστούν στη συναισθηματική δραμεντί μιας μακροχρόνιας και στερεοτυπικά «γαλλικής» σχέσης η οποία τελικά θυμίζει περισσότερο κολάζ φημισμένων ταινιών του είδους παρά αυθεντικό και αυτούσιο κινηματογραφικό δημιούργημα.
40
Πόλυ Λυκούργου
2018-05-04
Εξυπνη δραμεντί που λειτουργεί, όσο δεν παίρνει τον εαυτό της στα σοβαρά. Δυστυχώς όμως, δεν αποφεύγει την παγίδα της σήμα-κατατεθέν γαλλικής φλυαρίας.