Clayface(2026)
Πρώτη προβολή: 22-10-2026
Μιχάλης Κρατημένος
Το Clayface αποτελεί μία από τις καλύτερες ταινίες τρόμου που έχω παρακολουθήσει τα τελευταία χρόνια.
horrormovies.gr
Καταιγιστικό body horror φιλμ που θα σας σοκάρει με πολλούς τρόπους.
Ξιφαράς Γιώργος
Ταινία κόμικ που λερώνει τα χέρια της χωρίς δισταγμό. Ο Harries και η ομάδα του μακιγιάζ κουβαλάνε το βάρος, οι συγκρούσεις έχουν φαντασία και ρυθμό. Ο φόβος μένει στην επιφάνεια και οι διάλογοι ήθελαν ένα πέρασμα ακόμα.
Ηλίας Φραγκούλης
Έχει κάτι από τη σκοτεινή γοητεία ενός παλιομοδίτικου φιλμ τρόμου και φρίκης, ενώ παράλληλα αξιοποιεί το σύγχρονο ενδιαφέρον εξερεύνησης του body horror.
Μελίνα Κέντογλου
Μια εξαιρετική σπουδή πάνω στην αρχή ενός κλασικού εχθρού του Batman, που σε αναγκάζει να στρέψεις το βλέμμα μακριά από την οθόνη με τον τρόμο του, αλλά σε διασκεδάζει με την τρέλα του.
Χρήστος Κάβουρας
Τόσο σκοτεινή όσο πρέπει. Τόσο τρομακτική όσο αντέχεις. Και με αρκετή σάρκα, κυριολεκτικά και μεταφορικά, για να θυμάσαι ότι τα κόμικς μπορούν να γίνουν πολλά περισσότερα από μια ακόμη μάχη ανάμεσα στο καλό και το κακό.
Νίκος Δρίβας
Οι body horror σκηνές, η δουλειά στα εφέ και η τραγική διάσταση του κεντρικού χαρακτήρα προσφέρουν στιγμές που κάνουν τον θεατή να ενδιαφέρεται πραγματικά, η άνιση δραματουργία, ωστόσο, περιορίζει τη δυναμική μιας ιστορίας που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κάτι πολύ πιο σκοτεινό και ουσιαστικό.
Χρήστος Μπακατσέλος
2026-10-20
Η πρώτη ταινία τρόμου των DC Studios, σε σκηνοθεσία Τζέιμς Γουότκινς και σενάριο του Μάικ Φλάναγκαν, επιλέγει τον δρόμο του σωματικού τρόμου, μετατρέποντας την ιστορία ενός δευτερεύοντος εχθρού του Batman σε μια νοσηρή διαδρομή προς την απώλεια της ανθρώπινης ταυτότητας.
Ζαχαριάδης Κρίτωνας
Πολύ καλύτερα απ’ όσο περίμενα! Και θεωρώ πως η DC έχει στα χέρια της έναν χαρακτήρα με αρκετές δυνατότητες για να επιστρέψει, είτε σε δική του συνέχεια είτε απέναντι σε άλλους γνώριμους ήρωες του σύμπαντός της.
Αγγελική Αντωνίου
2026-10-18
Δεν αξιοποιεί πλήρως όλες τις δυνατότητές του, αποδεικνύει όμως ότι ακόμη και οι λιγότερο προβεβλημένοι χαρακτήρες της DC μπορούν να στηρίξουν τολμηρές, αυτόνομες κινηματογραφικές ιστορίες.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Παρά την τολμηρή εικονογραφία, τις σκηνές που δοκιμάζουν τα όρια του body horror και την πρωταγωνιστική ερμηνεία, το Clayface μοιάζει τελικά να φοβάται τη σκοτεινή πλευρά του ίδιου του τέρατός του, περιορίζοντας την ανατριχίλα μας.
Άγγελος Πολύδωρος
Συνολικά, σοκαριστική ταινία με σκηνές ακραίας βίας (που φαίνεται να είναι επηρεασμένες από τις ταινίες του Ντέηβιντ Κρόνενμπεργκ), η οποία επικεντρώνεται στη γέννηση ενός τέρατος. Τη βλέπετε με δική σας ευθύνη.
Μάντυ Βλασσοπούλου
2026-10-12
Η νέα ταινία των DC Studios επιλέγει τις μάχες της και απομακρύνεται, έστω για λίγο, από το υπερηρωικό υπερθέαμα.
Άκης Καπράνος
2026-10-14
Πολύ περισσότερο αιματηρό απ’ ότι θα περίμενε κανείς, διαθέτει τις γνωστές αρχετυπικές σεναριακές συμβάσεις, κουβαλά όμως και κάτι γνώριμα παλιομοδίτικο που εντέλει σε κερδίζει.
Βαρβάρα Κοντονή
Το «Clayface» είναι μια καλοδεχούμενη αλλαγή πλεύσης στο διευρυμένο σύμπαν των super hero ταινιών, που αποδεικνύει πως ο τρόμος παραμένει το δυνατό κινηματογραφικό «χαρτί», ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιείται (και) ως μέσο για την ανάδειξη ιδεών και ειδών που κατά παράδοση δεν βρίσκονται κοντά του.
Γιάννης Κρουσίνσκυ
Κατά συνέπεια, αξίζει σαν εμπειρία τη δοθείσα ευκαιρία από το κοινό που θα πάει στις κινηματογραφικές Αίθουσες. Το τι επίγευση θα αφήσει, εξαρτάται από το σε ποια κατηγορία θεατή (από τις προαναφερθείσες τρεις) ανήκει κάποιος / κάποια.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2026-10-16
Tο Clayface είναι η νέα προσθήκη στην πινακοθήκη των πολυμορφικών υπερ-αντιηρώων που αναζητούν τη λύτρωση, κι ενώ θα μπορούσε να ξεφύγει στον cult χειρισμό ενός Ghost Rider, ενισχύει με αναλαμπές τρυφερότητας την αγριάδα και το body horror που το περιβάλλει.
Λάζαρος Κολαξής
Το Clayface καταφέρνει να κερδίσει τις εντυπώσεις. Είναι μια ταινία με συγκεκριμένο όραμα, το οποίο όλοι υπηρετούν με συνέπεια και γι’ αυτό παραδίδουν μια αξιοπρεπέστατη ταινία.
Βαγγέλης Βίτσικας
Δεν θα μας αλλάξει τη ζωή, αλλά για 108 λεπτά θα μας κρατήσει καθηλωμένους.
Αχιλλέας Βασιλείου
Απολαυστική περιπέτεια που πετυχαίνει προσφέροντας διασκέδαση και μερικές εξτρίμ άβολες στιγμές, θα μπορούσε να γίνει και κάτιο πιο σπουδαίο και μεγάλο αλλά καταλαβαίνουμε πως και η ταινία όπως και ο ήρωας της ήταν ένα πείραμα. Για τον ήρωα το πείραμα απέτυχε, κινηματογραφικά όμως έγινε η μικρή έκπληξη.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
H πρώτη ταινία της DComics που φέρνει έναν υπερήρωα από το σύμπαν του Μπάτμαν στα λημέρια του θρίλερ, σοκάρει με την απεικόνιση της βίας.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2026-10-06
Η τολμηρή παραγωγή ανακατεύει θαρραλέα την κορεσμένη υπερηρωική συνταγή χάνοντας, όμως, το κινηματογραφικό μέτρο.
Χάρης Αναγνωστάκης
2026-10-10
Εν αντιθέσει, με τις τελευταίες αμερικάνικες παραγωγές με υπερήρωες, το φιλμ του Γουάτκινς αξιοποιεί το καλογραμμένο σενάριο και στήνει ένα ενδιαφέρον θρίλερ τρόμου, που θα «φτιάξει» τους λάτρεις του είδους.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2026-10-08
Αν ο Γουότκινς ήταν λίγο πιο συγκρατημένος στις «σιχαμένες» σκηνές (μάτια να ξεπηδούν από το πρόσωπο σαν φελλοί από μπουκάλια, νυστέρια που εισχωρούν στη σάρκα με όλες τις εφιαλτικές λεπτομέρειες κ.ο.κ.), θα είχαμε περάσει πολύ καλύτερα.
Απόστολος Κίτσος
Το Clayface διαθέτει μια ενδιαφέρουσα αφετηρία και αρκετό υλικό για ένα αποτελεσματικό έργο τρόμου, αλλά τελικά δυσκολεύεται να δώσει συνεκτική μορφή στις ιδέες του.
Σταυρούλα Λούρου
Μια ταινία με μια ενδιαφέρουσα αρχική ιδέα, ορισμένες δυνατές σκηνές τρόμου και μερικές στιγμές που δείχνουν τι θα μπορούσε να είχε πετύχει. Ωστόσο, ο αργός ρυθμός, το προβλέψιμο σενάριο, οι αδύναμοι χαρακτήρες και η άνιση σκηνοθετική προσέγγιση δεν της επιτρέπουν να ξεχωρίσει.
Δημήτρης Δανίκας
2026-10-02
Αυτές οι ιστορίες πουλάνε στους πολυκινηματογράφους, στα πιτσιρίκια.
Χρήστος Μήτσης
2026-10-04
Ένας (μελλοντικός;) αντίπαλος του Μπάτμαν μάς συστήνεται μέσα από ένα ελάχιστα αληθοφανές θρίλερ τρόμου, αναποφάσιστο για το πως θα αξιοποιήσει την κόμικς καταγωγή του.
Δημήτρης Παναγόπουλος
Ο Γουότκινς («Κραυγή σιωπής», 2024) προσπαθεί μάταια να δώσει ρυθμό σε ένα απλοϊκό και κλισέ σενάριο (Μάικ Φλάναγκαν&ΧοσείνΑμινί), που δεν εκμεταλλεύεται ποτέ την ικανότητα του χαρακτήρα να αλλάζει μορφές με ενδιαφέροντα και έξυπνο τρόπο.