Ντίγκερ(2026)
(Digger) | Πρώτη προβολή: 01-10-2026
Χρήστος Μήτσης
2026-10-20
Το «SOS Πεντάγωνο Καλεί Μόσχα» εμπνέει μια μαύρη κωμωδία με πολλαπλούς σατιρικούς στόχους. Πικρότερος όλων, αυτός που αφορά την αυτοκαταστροφική τάση ενός ολόκληρου πολιτισμού να μετατρέπει τα πάντα σε γκροτέσκο θέαμα.
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Ο Ντίγκερ κλείνει μια άτυπη θεατρογενή τριλογία όπου το θέαμα είναι μοναδικό, συναρπαστικό, γεμάτο γοητεία αλλά και απρόοπτα, και δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο επάγγελμα (there is no business like show business, όπως έλεγε ο Irving Berlin δια στόματος Ethel Merman).
Ζαχαριάδης Κρίτωνας
Προτιμώ χίλιες φορές μια ταινία που κινδυνεύει να αποτύχει επειδή προσπάθησε να κάνει πολλά, από μία ταινία που δεν διακινδύνευσε απολύτως τίποτα.
Old Boy
Δεν είναι καθαρόαιμη σάτιρα, δεν είναι καθαρόαιμο δράμα, το αίμα της είναι μεταμοντέρνο και υπερφιλόδοξο. Όχι μόνο θέλει να μιλήσει για την καταστροφή του πλανήτη, αλλά ταυτόχρονα είναι μια ταινία που συνομιλεί ευθέως με τον ίδιο της τον εαυτό.
Μαρία Αβραμίδου
Χάρη στη μαεστρική του σκηνοθεσία, με αριστοτεχνικά μονοπλάνα, υπερβολικά κλειστά κοντινά πλάνα και κυρίως τη χρήση λήψεων contre-plongé, δηλαδή με την κάμερα να «κοιτάζει» με φορά από κάτω προς τα πάνω, ο Iñárritu δημιουργεί μια δυστοπική σάτιρα που διεκδικεί θέση στην κινηματογραφική ιστορία.
Γιάννης Κρουσίνσκυ
Στο έργο “Ντίγκερ” μοιάζει, σαν ο Αλεχάντρο Ινιάριτου να βρήκε την κατάλληλη κινηματογραφική ισορροπία, έτσι ώστε: Να αποβάλλει, αχρείαστες αποκρύψεις σεναρίου. Να διαχειριστεί, ωφέλιμες οπτικοποιημένες υπερβολές. Και να χτίσει, μια ταυτοχρόνως επίκαιρη και διαχρονική ταινία.
Σπύρος Γάγγας
Κι αν κάπου ελλοχεύει ένας ναρκισσισμός με φίλαυτη πρόθεση και στήσιμο, σε τελική ανάλυση στο «Digger» προκύπτει μια κινηματογραφική γεώτρηση στην ίδια τη θέση του σινεμά απέναντι στη φιλμαρισμένη πραγματικότητα και τη «νεκρή φύση»· μια «γεώτρηση» που δονεί, ενίοτε καθηλώνει και ερεθίζει, παρά τον τελικό και αχρείαστο διδακτισμό της.
Γιώργος Παπαδημητρίου
Το Digger είναι αναμφίβολα φανφαρόνικο, κουνάει το δάχτυλο στους πάντες, ακόμη και στις (δικές του) αδελφές ψυχές που κουνάνε δια βίου το δάχτυλο σε οτιδήποτε τους περιβάλλει, δεν του καίγεται καρφί αν σε κουράσει με τις επαναλήψεις και τις μανιέρες του. Κι όλως περιέργως, μεταβολίζει τα κουσούρια του σε πλεονεκτήματα και θέλγητρα, εφόσον φυσικά συντονιστείς και συγχρωτιστείς με τη φάλτσα μελωδία του.
Στέλιος Παπαγρηγορίου
Το «Digger» μπορεί να είναι υπερβολικό, μπορεί να κουράζει σε σημεία και πιθανότατα δεν θα αρέσει σε όλους. Όμως η ίδια η υπερβολή είναι μέρος της γοητείας του.
Κώστας Ζαλίγκας
Ο Τομ Κρουζ δεν είναι ο Τομ Κρουζ που ξέραμε και κουβαλάει άνετα την ταινία στους ώμους του αναδεικνύοντας την ευρύτατη υποκριτική του γκάμα που δεν αξιοποιεί εδώ και δεκαετίες.
Παναγιώτης Λιάκος
Είτε το λατρέψεις, είτε το μισήσεις, το σίγουρο είναι ένα: πως το Digger του Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιαρίτου, είναι φτιαγμένο από εκείνα τα υλικά που δίνουν τέτοια πνοή σε κάθε κινηματογραφικό κάδρο έτσι ώστε το Είναι του θεατή κλωνίζεται ολόκληρο.
Ηλίας Δημόπουλος
2026-10-18
Ο Αλεχάνδρο Ινιάριτου, μετά πολλών συνεργατών και εμπροσθοφυλακή έναν νευραλγικό Τομ Κρουζ, σκαρφίζεται μια σάτιρα για το τέλος του κόσμου – όπως τον ξέραμε.
Γιάννης Φραγκούλης
Ο Ιναρίτου σκηνοθετεί με ακρίβεια, φτιάχνει καταστάσεις, δείχνει συμπεριφορές, αφήνει αυτό το κενό που πρέπει, όσο χρειάζεται απροσδιόριστο. Έτσι η ταινία κερδίζει στον εσωτερικό ρυθμό, δηλαδή στον ρυθμό μέσα στο πλάνο, αυτόν που έχει να κάνει με την προσοχή του θεατή. Η ταινία αιχμαλωτίζει το βλέμμα και, μετά, το αφήνει ελεύθερο.
Στράτος Κερσανίδης
Το «Ντίγκερ» ανήκει σε εκείνη την κατηγορία των ταινιών που αρνείται να σε “απελευθερώσει”. Που σε κρατά δέσμιο της αίσθησης ότι έχει δει κάτι το πολύ μεγάλο δεν έχει προλάβει να αφομοιώσεις.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Ο Αλεχάνδρο Τζ. Ινιάριτου αναλαμβάνει 11 χρόνια μετά τον ΝτιΚάπριο, να δώσει και στον Τομ Κρουζ την ευκαιρία του για ένα Όσκαρ.
Θόδωρος Σούμας
Με εντυπωσίασε για τη δραματουργία του, υποστηριγμένη από έναν εκπληκτικό, σεξπιρικό Τομ Κρουζ ως πρωταγωνιστή, για την ευφάνταστη, θεαματική και πρωτότυπη σκηνοθεσία του και για την εφευρετική αφήγηση κι ανάπτυξη της φιλόδοξης μυθοπλασίας του.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Μια «θεία κωμωδία» που στυλιστικά φέρνει πολύ στο πρόσφατο, αυτοβιογραφικό δικό του Bardo, και είναι απολαυστική και εκούσια εξαντλητική, ένα ιδιότυπο κινηματογραφικό θέατρο με προφανή υλικά και τρομερές στιγμές.
Παναγιώτης Πυλαρινός
2026-10-16
Το Digger δεν είναι εύκολη ταινία. Και σίγουρα δεν είναι για όλους. Είναι όμως ένα από εκείνα τα κινηματογραφικά ρίσκα που προτιμώ να βλέπω απο ένα μεγάλο studio που αρνείται να συμπεριφερθεί σαν ένα ακόμη μεγάλο… studio!
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Εντυπωσιακή άσκηση κατασκευαστικής ισορροπίας από τον Ινιάριτου, μια ταινία που υποσκάπτει τον εαυτό της, δείχνει το δάχτυλο (και) προς τον θεατή, με έναν απίστευτο Τομ Κρουζ στον κεντρικό ρόλο.
Άλκης Καζαμίας
Αποτελεί ένα από τα πιο φιλόδοξα εγχειρήματα του σύγχρονου mainstream σινεμά και, παρόλο που τα αρνητικά της είναι εμφανή, διαθέτει ορισμένες πανέμορφες αρετές που μπορεί να δικαιώσουν τον θεατή. Αρκεί κι εκείνος, με τη σειρά του, να είναι ανοιχτός στο να τις δεχτεί.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ορισμένες φορές το φιλμ είναι πιο χαοτικό, από τον κόσμο μας, ενώ το σενάριο ακροβατεί με δυσκολία, ορισμένες φορές μάλιστα είναι φανερό ότι τρώει τούμπα. Ωστόσο, υπάρχει πάντα το δίχτυ προστασίας, που οφείλεται στην οξυδέρκεια του Ινιαρίτου, στην αποφασιστικότητά του να μιλήσει, έστω και ορισμένες φορές απλοϊκά, για όλα τα μεγάλα καίρια ζητήματα, που πλέον μας απασχολούν όλο και πιο επιτακτικά.
Αγγελική Αντωνίου
2026-10-14
Μπορεί να μην είναι το πιο πρωτότυπο survival φιλμ, είναι όμως μια συγκινητική περιπέτεια που ξέρει πώς να χτυπήσει στο συναίσθημα.
Άκης Καπράνος
Σκοντάφτει συχνά λοιπόν ο Ινιαρίτου εδώ, αλλά επιμένει πεισματικά, και είναι αυτό το πείσμα εντέλει που σε κερδίζει, μαζί φυσικά με έναν εντελώς θηριώδη Τομ Κρουζ που “τα δίνει όλα”.
Γιάννης Βασιλείου
Πέρα από την υπερχειλίζουσα αυτοαναφορικότητα, που από μόνη της κάθε άλλο παρά μειονέκτημα μιας ταινίας μπορεί να είναι, νιώθω να μού «κλωτσάει» λίγο ο συνειδητός περιορισμός του πιθανού κοινού της ταινίας, πάντα σε σχέση με (μερικές από) τις προθέσεις της.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Ο «Digger» είναι μια από τις πιο παρανοϊκές, τις πιο «μαύρες» τις πιο απαισιόδοξες αλλά και τις πιο νοσηρά αστείες ταινίες που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια.
Δημήτρης Δανίκας
Το τελικό αποτέλεσμα κάπως κατώτερο των προηγούμενων επιδόσεων του Ινιάριτου-ο Τομ Κρουζ σε ρεσιτάλ υποκριτικής!
Ιάκωβος Γωγάκης
Η σάτιρα είναι από τα δυσκολότερα είδη. Και ο Ιναρίτου κάποιες στιγμές χάνει το μέτρο. Αγγίζει την υπερβολή. Αλλά τελικά επανέρχεται. Και αφήνει μια πικρή εικόνα. Έναν κόσμο που ακόμη ψάχνει ποιος φταίει, ενώ η καταστροφή έξω από το θέατρο έχει ήδη αρχίσει.
Σωτήρης Ζήκος
Ταινία ενδιαφέρουσα, αν και δραματουργικά υπερβάλλουσα, σε πολλαπλά πατήματα αλλά και ατοπήματα.
Ιωσηφίνα Γριβέα
2026-10-12
Η ομορφιά της κινηματογραφικής κατασκευής επί της οθόνης επιτρέπει στην ταινία να μοιάζει ειλικρινής παρότι αυτάρεσκη, όπως είναι όλο το σινεμά του Iñárritu, όμως η μεγαλομανία του σκηνοθέτη καθιστά τη διατύπωση των ιδεών του σε ανθρώπινη κλίμακα αδύνατη.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Η τρομερή μεταμόρφωση του Τομ Κρουζ δεσπόζει στην θεαματική εσχατολογική σάτιρα του Αλεχάντρο Ινιαρίτου.
Λάζαρος Κολαξής
Φλύαρο και αυτάρεσκο, το Digger είναι περισσότερο εξυπνακίστικο, παρά έξυπνο, αλλά και μία εντυπωσιακά καμωμένη ταινία με τουλάχιστον τρεις σπουδαίες, απολαυστικά γκροτέσκες και θεατρινίστικες ερμηνείες που είναι όλα τα λεφτά.
Βασίλης Κεχαγιάς
Μια εντυπωσιακή κατασκευή, όχι πολύ πρωτότυπη, που ξεθυμαίνει όσο κυλάει ο χρόνος.
Απόστολος Κίτσος
2026-10-08
Το Digger δεν στερείται φιλοδοξίας. Έχει, μάλλον, υπερβολικά πολλή. Πνίγεται μέσα σε αυτήν.
Αχιλλέας Βασιλείου
Ταινία που μοιάζει σαν γοητευτικό και φιλμικό παράδοξο που δεν μπορεί παρά να διχάσει, δεν μπορεί να κερδίσει τους πάντες, το ΝΤΙΓΚΕΡ τελικά παίρνει το κληρονομημένο από τον παππού του πρωταγωνιστή του φτυάρι και σκάβει σιγά σιγά αλλά με επιμονή μέχρι να βρει το δικό του μαύρο χρυσό.
Πόλυ Λυκούργου
2026-10-10
Εχει και ιδέες και αρετές και ταλέντο. Κι έναν Τομ Κρουζ στην πιο κασκαντερικά παράτολμη ερμηνεία της καριέρας του. Ο Ινιάριτου φιλοδοξεί να παραδώσει τη magnum opus σάτιρα για το τέλος της ανθρωπότητας, όμως προσκρούει στο VistaVision παγόβουνο της ναρκισσιστικής του αμετροέπειας.
Άγγελος Πολύδωρος
2026-10-06
Ο βραβευμένος σκηνοθέτης Αλεχάντρο Γκονζάλεζ Ινιαρίτου (21 Γραμμάρια, Η Επιστροφή) νομίζω ότι βρίσκεται έξω από τα νερά του. Καταφέρνει όμως στην τελική να έχει γυρίσει μια σάτιρα για τη γρήγορη εποχή μας, τη γεμάτη ρίσκα και γρήγορες λύσεις, που οι φίλοι του ίσως δεν την αγαπήσουν, ενώ όσοι δεν τον γνωρίζουν, μπορεί να μείνουν ικανοποιημένοι.
Σταυρούλα Λούρου
Τελικά, το "Digger" διαθέτει ενδιαφέρουσες ιδέες, αξιόλογο καστ και εντυπωσιακή παραγωγή, αλλά αποτυγχάνει να τα ενώσει σε ένα συνεκτικό σύνολο.
Γιάννης Γκροσδάνης
Μια ταινία που συχνά μοιάζει περισσότερο να θαυμάζει τον τρόπο με τον οποίο είναι φτιαγμένη παρά να ενδιαφέρεται πραγματικά για την ιστορία που αφηγείται.
Μάντυ Βλασσοπούλου
Το «Ντίγκερ» δαγκώνει περισσότερα απ’ όσα μπορεί να μασήσει.
Ηλίας Φραγκούλης
Άλλοι θα φρίξουν και θα θέλουν να βγουν τρέχοντας από την κινηματογραφική αίθουσα κι άλλοι θα το αντιμετωπίσουν σαν αριστούργημα. Μέση οδός εδώ δεν υπάρχει. Όπως δεν υπάρχει και ίχνος σκηνοθετικής πρωτοτυπίας από τον Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιάριτου!
Παυλίνα Αγαλιανού
Δυστυχώς για τον Ινιαρίτου, έχουν προλάβει οι παλαιότεροι να αυτοσαρκαστούν και με λιγότερα εκατομμύρια. Εσκαψε, έσκαψε ο σκηνοθέτης, αλλά πετρέλαιο δεν βρήκε. Τι ατυχία.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2026-10-04
Ακόμα και εάν κερδίσει το πρώτο Όσκαρ της καριέρας του ο Αμερικανός ηθοποιός, θα είναι με μία από τις χειρότερες ταινίες της φιλμογραφίας του.
Κώστας Ντούμας
2026-10-02
Ο Iñárritu και το σενάριο του νομίζουν πως είναι πιο έξυπνοι από το κοινό. Ουρλιάζει, δίνει έμφαση σε όλα, και καταλήγει σχεδόν τίποτα να μην είναι αστείο. Οι δύο ώρες έμοιαζαν τέσσερις. Το δε plot twist κάνει τα πράγματα χειρότερα, προσθέτει άλλο ένα στρώμα εκζήτησης.
