Στην Παγίδα του Νόμου(1986)
(Down by Law) | Πρώτη προβολή: 17-03-1987
Μύριαμ Πατρού
2021-01-10
Ο Jim Jarmusch, ο μελαγχολικός ποιητής του αμερικάνικου κινηματογράφου, σκηνοθετεί μια σουρεαλιστική κωμωδία με τρεις ασυμβίβαστους πρωταγωνιστές. Σε ασπρόμαυρο πλάνο, το φως πέφτει πάντα διακριτικά, για να κρυφοκοιτάξει τις παρανομίες των τριών ηρώων.
George Roussos
2021-01-10
Οι αριστοτεχνικές ασπρόμαυρες εικόνες και το ιδιόμορφο χιούμορ του, κατατάσσουν την ταινία σε μια διαχρονική, καλτ ιδιοσυγκρασιακή κωμωδία.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2021-01-16
Αυτό που την κάνει να ξεχωρίζει, είναι η αλληλεπίδραση των τριών χαρακτήρων (με τον Μπενίνι να κλέβει εύκολα την παράσταση χάρη στα pidgin Αγγλικά και το μεσογειακό ταπεραμέντο του).
Άγγελος Πολύδωρος
Μια πραγματικά σουρεαλιστική ταινία που τελικά ήταν προορισμένη να χαρακτηριστεί cult-movie στο οποίο σημαντικό ρόλο στην ατμόσφαιρά του παίζουν, τόσο η ασπρόμαυρη φωτογραφία του Ρόμπι Μίλερ (τακτικού συνεργάτη του Τζάρμους), όσο και η μουσική των Τζον Λιούρι και Τομ Γουέιτς.
Παυλίνα Αγαλιανού
Τζον Λούρι, Τομ Γουέιτς και Ρομπέρτο Μπενίνι συνθέτουν ένα απολαυστικό τρίο, εκεί όπου το δράμα φυλακής δίνει τη θέση του σε μια σουρεαλιστική κωμωδία χαρακτήρων.
Κωνσταντίνος Σαμαράς
Μπορεί να διαβαστεί και ως ειρωνική μίνι σπουδή πάνω στην πολιτισμική σχέση Αμερικής – Ευρώπης. Ή, απλώς, ως μυσταγωγικό οδοιπορικό σε μια έρημη ενδοχώρα, όπου όλοι οι δρόμοι αργά ή γρήγορα οδηγούν στην μοναξιά.
Κωνσταντίνος Στυλιανού
Η ιστορία λοιπόν δεν ενδιαφέρει, είναι κοινότοπη, ως και αδιάφορη. Τρεις δραπέτες προσπαθούν να βρουν το δρόμο τους. Η τροπολογία που επιβάλλει ο Jarmusch αναφαίνεται στους διαλόγους, στη συμβολικότητα της στιγμής, στην αργόσυρτη λήψη που κάθε φορά νοηματοδοτεί διαφορετική συνιστώσα του στόχου της ταινίας, αφήνοντας περιθώριο για στιγμιαία πυροδότηση ιδεών ερμηνείας στο μυαλό του θεατή.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2024-05-20
Ένα απολαυστικό ποτ-πουρί σινεφιλικών αναφορών, από τις ταινίες απόδρασης μέχρι το γουέστερν, πλαισιώνει αισθητικά μια ιδιοσυγκρασιακή κωμωδία αντισυμβατικών χαρακτήρων.
cinemagazine
Το αναρχικό αριστούργημα του Τζιμ Τζάρμους δεν ορίζεται εύκολα με λόγια. Τα κάγκελα που το συγκρατούν σπάνε εύκολα για να ελευθερώσουν το ιδιόρρυθμο χιούμορ του και να μετατρέψουν την ιστορία τριών... σχεδόν παράνομων σε ένα μανιφέστο (σχεδόν μεταφυσικού) αναρχικού χιούμορ.
Δημήτρης Δανίκας
2024-05-14
Ο καλύτερος Ρομπέρτο Μπενίνι και οι καλύτεροι ατσούμπαλοι μουσικοί Τομ Γουέιτς και Τζον Λούρι!
Κώστας Ζαλίγκας
2024-05-16
Σπουδαίος Τζιμ Τζάρμους με απίθανο πρωταγωνιστικό τρίο. Υποχρεωτική «στάση» για θαυμαστές και μη.
Χάρης Αναγνωστάκης
2024-05-18
Σε μια από τις καλύτερες στιγμές της φιλμογραφίας του - από τους ελάχιστους σκηνοθέτες που δεν έχουν γυρίσει αδιάφορη ή μέτρια ταινία - εμπνευσμένος από το δικό του ευρηματικό σενάριο θα μας χαρίσει κάτι εντελώς καινούργιο, παντρεύοντας τον κωμικό σουρεαλισμό με το γκρίζο της Αμερικής, ορθώνοντας απέναντι στο αμερικάνικο όνειρο τους χαμένους αυτής της γης.
Γιώργος Παπαδημητρίου
2024-05-12
Μία prison movie, λοιπόν, που δεν μοιάζει με καμία άλλη ταινία φυλακής και περιλαμβάνει την πιο μινιμαλιστική, αιθέρια και ονειρώδη απόδραση που μπορεί κανείς να φανταστεί.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2024-05-10
H ταινία που έκανε διάσημο τον Τζιμ Τζάρμους, μια ανεξίτηλη κωμωδία του παραλόγου που είναι αναμφίβολα κλασσική.
Θάνος Νικηφορίδης
Ο ειδήμων Τζάρμους στο αντικείμενο ειρωνεία δείχνει ότι τα αισθήματα κλειστοφοβίας και απόδρασης δεν είναι αποκλειστικά απότοκα της σωματικής φυλάκισης. Ενδιαφέρουσα η οπτική γωνία της Αμερικής από τα μάτια των ξένων. Τρομερή η φωτογραφία, βοηθάει όμως και το ιδιαίτερο φυσικό περιβάλλον της τοποθεσίας.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2024-05-08
Μια σπουδαία ταινία- σπουδή πάνω στην πολυσήμαντη έννοια της ελευθερίας (φυσική, πνευματική, καλλιτεχνική) και του αντιηρωικού πνεύματος με βασικό όχημα ένα λυτρωτικό μαύρο χιούμορ και μερικές ατάκες που έγραψαν ιστορία στο θυμικό του σινεφίλ.
Γιάννης Βασιλείου
2024-05-06
Οι crime μυθοπλασίες, τα δράματα φυλακής, οι ταινίες απόδρασης και τα road movies αποτελούν σημεία αναφοράς της «Παγίδας του Νόμου», χωρίς η τελευταία να εντάσσεται σε κανένα από αυτά τα είδη.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2024-05-02
...με τον Τζιμ Τζάρμους να ζωγραφίζει στο ασπρόμαυρο όπως ελάχιστοι μπορούν, και με αρκετές ατάκες και επιμέρους επεισόδια να θεωρούνται μέχρι και σήμερα κλασικά – έστω κι αν εν τέλει το φιλμ σαν σύνολο δεν είναι κάτι τρομερά ουσιαστικό, ούτε κινείται με τον οποιονδήποτε τρόπο.
Κατερίνα Ανδρεάκου
2024-05-04
Για τους μη μυημένους, η εκκεντρική αφηγηματική ροή μπορεί και να ξενίσει αρνητικά, όμως η «αφτιασίδωτη» γοητεία της μάλλον θα σας κερδίσει στο τέλος.
Γιάννης Αποστολίδης
2021-01-04
Πρόκειται για μία μινιμαλιστική και εκκεντρική κωμωδία που απευθύνεται κυρίως στους φανατικούς φίλους του εν λόγου σκηνοθέτη.
