Ο Πλανήτης των Πιθήκων: Η Εξέγερση(2011)

(Rise of the Planet of the Apes) | Πρώτη προβολή: 04-08-2011

Μία ταινία που κινείται με μετριοπάθεια, κρατώντας τα δυνατά της χαρτιά για την εκπληκτική συνέχεια.

Το Rise of the Apes είναι σίγουρα η πιο δυνατή περιπέτεια του καλοκαιριού, που με τις πολλές αναφορές σεβασμού στα προηγούμενα (ή επόμενα;) κεφάλαια, μας κάνει να θέλουμε να ξαναδούμε ακόμα και εκείνη τη μετριότητα του Tim Burton αλλά κυρίως να περιμένουμε με ανυπομονησία το επόμενο...Planet of the Apes.

Περισσότερο με ντοκιμαντέρ μοιάζει κάποιες φορές παρά με περιπέτεια. Κάτι που δεν είναι κακό, καθώς δεν είναι ένα άδειο, κενό blockbuster. Απλά, μέχρι να φτάσουν στην τελική μάχη μπορεί να χεις βαρεθεί λίγο, γιατί πόσες συνεννοήσεις επί συνεννοήσεων να δεις στα εργαστήρια; Όταν έρθει όμως σε αποζημιώνει και με το παραπάνω.

Ένα μπλοκμπάστερ που δικαιολογεί τον χαρακτηρισμό του 100% και δεν θα αφήσει απογοητευμένους τους φίλους περιπέτειας και ειδικότερα αυτής της σειράς. 

Η αλήθεια είναι πως έχει πολύ ζουμί η εξέγερση των πιθήκων. Το πολύ προφανές είναι ένα σχόλιο στη μεγαλομανία του ανθρώπου και την εμμονή του να λειτουργεί ως μικρός θεός παρεμβαίνοντας στη φύση, λειτουργώντας ως καρκίνωμα που εξαπλώνεται βιάζοντας τους φυσικούς πόρους.

Καταφέρνει, κάτω από το κάλυμμα του καθαρόαιμου blockbuster, να δημιουργήσει στιγμές μεγάλης συναισθηματικής έντασης, αλλά και να συγκινήσει τον θεατή, καθώς το σχόλιό του πάνω στην ζωώδη ανθρώπινη φύση είναι εύστοχο και ο τρόπος που μας παρουσιάζει τις περιπέτειες του πρωταγωνιστή πιθήκου Σίζαρ ιδιαίτερα ευαίσθητος και τρυφερός... 

Η ταινία εξελίσσεται ήρεμα μέχρι ένα σημείο και στο τελευταίο ημίωρο κορυφώνεται η δράση (σε ρυθμό «αμερικανιάς»), ωστόσο η ταινία είναι ότι πρέπει για αυτό που πρεσβεύει.

Αν το φιλμ με τον Heston, του οποίου το παρόν όπως είναι αντιληπτό συνθέτει το πρίκουελ, παραμένει αξιομνημόνευτο χάρη στον έκδηλο οικολογικό του προβληματισμό, το The Rise, σε καμία περίπτωση δεν διεκδικεί τέτοιου είδους δάφνες. Αντίθετα από πολύ νωρίς κάνει σαφή την μονοδιάστατη σκεπτική του, που δεν είναι άλλη από το να εντυπωσιάσει με τα δίχως άλλο εκπληκτικά special effects της κορυφαίας στο είδος Weta Digital.

Σκηνοθετικά έχει γίνει μια πολύ καλή δουλειά, με τις κινήσεις και τις αντιδράσεις των ζώων να φαίνονται πολύ ρεαλιστικές, ενώ από άποψη ερμηνειών δεν βλέπεις κάτι το ξεχωριστό, με μοναδική εξαίρεση τον James Franco. Αν έλειπαν τα ανόητα κλισέ θα ήταν πολύ καλύτερη.

Η Εξέγερση είναι μια πολύ σοβαρή ταινία για blockbuster, αλλά δεν κάνει το ουσιαστικό βήμα για να αποποιηθεί τον τίτλο. 

Ένα από τα πιο πολυαναμενόμενα καλοκαιρινά blockbusters, χάνει την ευκαιρία να πάρει μια θέση στην ιστορία της συγκεκριμένης κινηματογραφικής σειράς, πόσο μάλλον στο σινεμά της επιστημονικής φαντασίας.