Thor(2011)

Πρώτη προβολή: 28-04-2011

Οι μάχες των ηρώων είναι αρκετά εντυπωσιακές και πιστές στο είδος της ταινίας, αλλά έχουμε ενστάσεις για το 3D μιας και δεν φάνηκε να προσδίδει το κάτι παραπάνω. Το σενάριο εμβαθύνει αρκετά στους χαρακτήρες, τόσο όσο να μην βαρεθείς, έχει πολλά κωμικά στοιχεία και το πολύ καλό της υπόθεσης είναι ότι δίνεται μικρή έμφαση στο love story μεταξύ Thor και Jane και δεν πλήττεις.

Το Thor απλά με εντυπωσίασε. Πήγα με πολύ χαμηλές προσδοκίες και ήταν μια ιδιαίτερα διασκεδαστική ταινία, παρόλα τα αρκετά μειονεκτήματά της. Απέφυγε τη φλυαρία, οι ηθοποιοί σεβάστηκαν το ρόλο τους, οι σκηνές δράσης αν και λίγες ήταν ικανοποιητικότατες σε ένταση και ως κορωνίδα, άφησα για το τέλος το art direction, αλλά και τον γενικότερο τεχνικό τομέα που ζαλίζει ακόμα και στις δύο διαστάσεις.

Μπορεί συνοπτικά να χαρακτηριστεί από τους όρους απόλαυση, θέαμα, διασκέδαση. Στο φουλ!

Γενικά το Thor είναι μια από τις καλύτερες μεταφορές κομικ των τελυταίων χρόνων. Αξιοπρεπέστατη, πειστική και πάνω από όλα διασκεδαστική. Μια πολύ καλή επιλογή για μια χαλαρή και όμορφη κινηματογραφική βραδιά.

Το Θορ δεν έχει ακριβώς αποφασίσει τι θέλει να είναι, αλλά είναι μια χαρά για ένα Σαββατόβραδο, με ποπ κορν στο χέρι. Ένα ανώδυνο δίωρο fun που μετά το ξεχνάς...

Κι αν ένα δεύτερο επίπεδο, ή μια μεγαλύτερη εικόνα που να διαφαίνεται πίσω από την λαμπερή επιφάνεια της ιστορίας δυστυχώς απουσιάζει, το αποτέλεσμα κάθε άλλο παρά αποτυγχάνει να παραδώσει αυτό που υπόσχεται: ένα καλοφτιαγμένο κομμάτι κινηματογραφικής διασκέδασης και μια ενδιαφέρουσα γνωριμία με έναν ήρωα που γίνεται σαφές από την πρώτη στιγμή (κι από το μικρό κλιπ που ακολουθεί τους τίτλους του τέλους) ότι θα επιστρέψει.

Πλούσιο θέαμα, χορταστικές σκηνές δράσης, ασύλληπτα ψηφιακά σκηνικά, επιβλητικό 3D από την στερεοσκοπική απεικόνιση είναι τα πρώτα χαρακτηριστικά δείγματα που θα εντυπωσιάσουν τον θεατή σε πρώτο επίπεδο. Σε δεύτερο επίπεδο θα γοητευτεί από την σεξπιρική ίντριγκα. Ο τραγικός ιστός γαρνίρεται με σατιρικά ιντερλούδια.

Σε γενικές γραμμές, είναι μια αθώα διασκέδαση που δεν αφήνει πολλά περιθώρια στην ποιότητα, αλλά κρίνεται ενδιαφέρουσα επειδή δεν κοροϊδεύει ένα κοινό που αποζητά την ξεγνοιασιά. Πάλι καλά, να λέτε...

Διότι με τα φράγκα στα box office δεν έχω κανένα απολύτως πρόβλημα. Με τη βαρεμάρα όμως, έχω, και μάλιστα σοβαρό. Γιατί αντέχω όλο και λιγότερο να βλέπω ακόμα μία προκάτ cgi ιστορία (με ή χωρίς 3D γυαλιά) με αφόρητα παλαιομοδίτικα βασίλεια, 'επικές' μάχες και προδοσίες, στην οποία κοτσάρουν κακήν κακώς το πάντα πιασάρικο ενεργειακό ζήτημα.