Μεταφυσική Δραστηριότητα 2(2010)

(Paranormal Activity 2) | Πρώτη προβολή: 11-11-2010

Αν σας άρεσε το πρώτο φιλμ, τότε δεν έχετε λόγο να μη δείτε το δεύτερο. Ακόμα, βέβαια, κι αν περιμένατε ανώτερο αποτέλεσμα από το "Paranormal activity", το "Paranormal activity 2" προτείνεται ως ακριβώς αυτό: Μια βελτιωμένη εκδοχή του κατ' εμέ μέτριου πρώτου. Μην κάνετε όμως το λάθος και δείτε το 2 χωρίς να έχετε δει το 1...

Όπως ήταν και λογικό, δεν περνάει μια ολόκληρη ώρα για να μπούμε στο ζουμί. Δεν μπαίνουμε κι από την πρώτη σκηνή, αλλά το γεγονός τού ότι έχουμε σίκουελ, βοηθάει να μας βάλει στο πνεύμα άμεσα. Υπάρχει κι ένα στοιχείο που απαλείφει όσο γίνεται τον ερασιτεχνικό χαρακτήρα ενός ψευδοντοκιμαντέρ. Πέρα από κάμερες χειρός, υπάρχουν σταθερές κάμερες και σε καίρια σημεία, μειώνοντας και την παρανοϊκή τάση των ηρώων να πηγαίνουν ακόμα και στη τουαλέτα με μια κάμερα ανά χείρας. Μ' αυτά και μ' άλλα (όχι, δεν υπάρχουν άλλα, ο τρόπος τού λέγειν είναι...), οι φίλοι του είδους θα την καταβρούν, αλλά δεν θα δυσαρεστήσει κι αυτούς του κλασικού θρίλερ, που δεν πολυγούσταραν την reality αισθητική.

Η Μεταφυσική Δραστηριότητα ισχύει ως εμπειρία μόνο βράδυ και μέσα σε αίθουσα. Με δεδομένη τη σχετική πρωτοτυπία του original, το δεύτερο μέρος είναι σαφώς αποδυναμωμένο.

Όσον αφορά τα οπτικά εφέ - "οφθαλμαπάτες", που επιβεβαιώνουν την ύπαρξη των "φαντασμάτων" όσο πετυχημένα ήταν στην πρώτη ταινία, άλλο τόσο αστεία δείχνουν τώρα, κυρίως επειδή δεν προωθούνται από δυνατούς χαρακτήρες. Παρά μόνο από υστερικές κι άναρθρες κραυγές ως επί το πλείστον. Και δεν εννοώ τους ηθοποιούς οι οποίοι προσπάθησαν να μπούν στο κλίμα με μεράκι και το κατάφεραν, ζώντας τον ρόλο τους (το διασκέδασαν μάλιστα) και μεταδίδοντας στον θεατή την πολυπόθητη ταύτιση - τον μόνο λόγο που αξίζει να το δεις.

Με συνολικά 2-3 έντονες σκηνές, τον μοναδικό που κατάφερε να τρομάξει το Paranormal Activity 2 είναι το σκυλί της οικογένειας...