Δημήτρης Παπαμίχος
Η ταινία δε στερείται ενδιαφέροντος απλά το μεγάλο της μειονέκτημα, είναι η εύκολη προβλεψιμότητά της (σχεδόν αβασάνιστη). Οι χαρακτήρες είναι ισορροπημένοι και αρκετά σχηματικοί, στυλιζαρισμένοι.
Γιάννης Βασιλείου
Το remake του «Karate Kid» απέχει χιλιόμετρα από το φεστιβάλ καρακιτσαριού, που περιμέναμε να δούμε, ωστόσο και πάλι υστερεί σε σχέση με τον προκάτοχό του. Παρακολουθείται μεν με ενδιαφέρον, αλλά δύσκολα θα αποτελέσει σημείο αναφοράς της κινηματογραφικής κουλτούρας της δεκαετίας που διανύουμε - εν αντιθέσει με τον προκάτοχό του, που είναι ένας από τους χαρακτηριστικότερους εκπροσώπους των κινηματογραφικών 80's.
Νίκη Κεφαλά
Σκηνοθετικά το νέο Karate Kid δεν παρουσιάζει κάτι καινούριο, απλώς τον Χάραλντ Ζούαρτ τον βοηθά το ίδιο το τοπίο δημιουργώντας εκπληκτικά πλάνα, συγκινητικές στιγμές και μια αρκετά δυνατή τελική σκηνή αναμέτρησης. Ωστόσο η ταινία παρακολουθείται με ενδιαφέρον, έχει γρήγορη αφήγηση και μπορεί σε αντίθεση με τις προηγούμενες, να σβηστεί γρήγορα από την μνήμη των μεγαλύτερων σε ηλικία, όμως θα δημιουργήσει μια νέα γενιά θαυμαστών.
Λουκάς Τζούρος
Αν και μοιάζει πολύ με το παλιό, δε θα λέγαμε ότι καταφέρνει να το φτάσει. Όχι ότι το παλιό είναι κάτι φοβερό, αλλά για τα δεδομένα της εποχής ήταν αρκετά μπροστά και όλοι το είχαμε δει και ξαναδεί ως παιδιά.
Σταύρος Γανωτής
Η ταινία έγινε παιδικότερη και ο εξωτισμός είναι πλέον πλαστικότερος και η διδασκαλική σοφία ελαχιστοποιήθηκε. Ακόμα, δε, για να τραβήξει με την άνεση της η ταινία στα απίστευτα 140 λεπτά, μετατράπηκε σε αυθεντικό δράμα, κουράζοντας πολύ γρήγορα. Ως δράμα έχει μια ορθή αφήγηση, αλλά «χαίρει» και μηδενικής έκπληξης.
