Halloween II: Η Νύχτα Με Τις Μάσκες(2009)

(Halloween II) | Πρώτη προβολή: 08-10-2009

Ο Zombie ξεχνάει το συστατικό του μαύρου χιούμορ που χαρακτηρίζει ως τα τώρα τις ταινίες τρόμου του. Δεν υπάρχει ίχνος χιούμορ. Υπάρχουν όμως μερικές σκοτεινά ατμοσφαιρικές και πολύ αγχωτικές σκηνές (το νοσοκομείο, το στριπτιζάδικο και οι τζάμπα-μάγκες στο χωράφι). Τα ηχητικά εφέ είναι απίστευτα σε συγκεκριμένες φάσεις (γουρουνο-στριγκλίσματα θυμάτων που σφαγιάζονται και άλλα).

Ο Ζόμπι δεν μπορεί να ξεφύγει εντελώς από την απίστευτη κακογουστιά του πρώτου μέρους, αλλά τουλάχιστον κάνει μια εύστοχη εμβάθυνση στους χαρακτήρες και κλείνει το τελευταίο μέρος για το οποίο είναι υπεύθυνος με τον καλύτερο δυνατό τρόπο...

Προσπερνώντας τις γραφικές εμφανίσεις των Malcolm McDowell, Brad Dourif, όλα λειτουργούν στην εντέλεια. Ο Zombie δεν παράγει ακόμα ένα χαζοχαρούμενο νεανικό σπλάτερ, αλλά αγγίζει το γοτθικό κλίμα των αντίστοιχων ταινιών των 1970.

Όλο το στόρι είναι προβλέψιμο από την αρχή, και οι χαρακτήρες που κινούνται γύρω από τον Μάικλ Μάγιερς είναι ισχνοί κι επίπεδοι. «Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη».

Remake του sequel και sequel του remake, τέλος πάντων, το νέο σαδιστικό πόνημα του Ρομπ Ζόμπι τα έχει όλα, νεκρές μητέρες δίπλα σε λευκά άλογα, ψυχολογικά τραύματα, λάμες που σκίζουν σάρκες, οστά που σπάνε και πηχτά αίματα, φαντάσματα και νεκρόφιλους, τρελούς και σκιαγμένες, αλλά δεν έχει τίποτε, γιατί απουσιάζουν το χιούμορ και το πνεύμα.