Umberto D. - Ό,τι μου Αρνήθηκαν οι Άνθρωποι(1952)
(Umberto D.) | Πρώτη προβολή: 17-09-2015
vandimir
Το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Και αν προς το τέλος κυλήσει ένα δάκρυ από τα μάτια σας, δεν πειράζει. Να θυμάστε μόνο ότι πρόκειται για αληθινή συγκίνηση και όχι για μελό.
Θοδωρής Λέννας
Ένα φιλμ βαθιά ουμανιστικό, σπαρακτικά αληθινό και σαρδόνια επίκαιρο. Σε τέτοιο βαθμό που αντιλαμβανόμαστε την εμβέλεια επιρροής του νεορεαλισμού στην σύγχρονη πορεία του κινηματογράφου.
Καλλίτσα Βλάχου
Μια βαθιά ανθρώπινη και βαθιά συγκινητική ταινία, ύμνος στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Ένα αριστούργημα του νεορεαλιστικού κινηματογράφου, από έναν σκηνοθέτη που αγαπά σε βάθος τον άνθρωπο.
Ζήσης Μπαρτζώκας
Μια συγκινητική, ανθρώπινη ταινία για έναν συνταξιούχο που δεν του φτάνουν τα λεφτά να πληρώσει για στέγη πάνω από το κεφάλι του· που πουλάει σε γνωστούς και αγνώστους ό,τι αντικείμενα έχει για να βγάλει κάποιο έξτρα παραδάκι· που έχει για παρέα μόνο ένα μικρό σκυλάκι, καθώς όλοι οι «υπόλοιποι» έχουν δουλειές, οικογένειες, δικά τους προβλήματα.
Μάνος Θηραίος
Αυτό που καθιστά τον Ουμπέρτο Ντ. ακόμα πιο σπουδαίο στα μάτια μας είναι η αισιοδοξία που ξεχειλίζει μέσα από το δράμα καθώς και η πίστη του πρωταγωνιστή (προφανώς και του δημιουργού) πως η ζωή μπορεί ακόμα να είναι όμορφη όσο κι αν πνίγεται στην ασχήμια των ημερών.
Σπύρος Γάγγας
Από τα σπουδαιότερα έργα του Ιταλικού νεορεαλισμού και ένα από τα λιγοστά αριστουργήματα με θέμα τα γηρατειά, τόσο από την υπαρξιακή όσο και από την κοινωνική σκοπιά, το Umberto D. εκτυλίσσεται ως δράμα όχι όμως ως μελό.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Ο »UMBERTO D.» όπως κι όλη η φιλμογραφία του Ντε Σίκα είναι ο ο ορισμός του συναισθήματος , το οποίο είναι πάντοτε κοινωνικοποιημένο και μέσα από εκεί πολιτικοποιείται και δραματουργικά δεν διστάζει να το φτάσει μέχρι το τέλος. Είναι εκεί που λυτρώνεται ο θεατής Κι ο Ντε Σίκα με τις ταινίες του, τον λύτρωσε πολλές φορές. Και τον έκανε να μπαίνει στην αίθουσα θεατής και να βγαίνει από εκεί μέσα ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
Χρήστος Μήτσης
2023-06-20
Το νεορεαλιστικό σινεμά του Ντε Σίκα («Κλέφτης Ποδηλάτων») ακτινογραφεί τη μεταπολεμική Ιταλία στην πιο τρυφερή, βαθιά ανθρώπινη στιγμή του.
Γιάννης Τσιτσίμης
Η Ιστορία του Ουμπέρτο Ντ. είναι ένα σπάραγμα καρδιάς, μία πραγματογνωμοσύνη στην οδύνη ενός ανθρώπου και κατ' επέκταση μιας χώρας, της Ιταλίας μετά το τέλος του Β Παγκόσμιου πολέμου.
Μανώλης Κρανάκης
2023-06-16
Η αριστουργηματική κατακλείδα του ιταλικού νεορεαλισμού, ένα αριστούργημα που με τις ελάχιστες πρώτες ύλες χτίζει μια διαχρονική, οικουμενική αντήχηση για την οριστική νίκη του ανθρώπου πάνω στον ρεαλισμό.
Γιώργος Ξανθάκης
2023-06-18
Το «Umberto D.» είναι ένας κόμπος στον λαιμό, μια ταινία χωρίς ψεύτικο δράμα, που η ευαίσθητη προσέγγιση των De Sica-Zavattini τη στεφανώνει με ανθρώπινη θέρμη και ποίηση, χωρίς να διολισθαίνει ούτε στιγμή στον φτηνό μελοδραματισμό.
Τάσος Ντερτιλής
2023-06-14
Ο μέγας Βιτόριο ντε Σίκα φώναξε τότε δυνατά «παρών» μπροστά στο χάος. Αναζητούνται σύγχρονοι διάδοχοι με έστω και λίγο από το ταλέντο του.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Ο Ντε Σίκα δεν ξεχνά το δράμα: αξιοποιώντας τη ρεαλιστική δύναμη του συνεργάτη του στο σενάριο, του Τσέζαρε Τσαβατίνι, που και εδώ βρέθηκε στην πεντάδα των Όσκαρ της κατηγορίας, κατευθύνει το ταξίδι της αξιοπρεπούς επιβίωσης του ήρωα με έξυπνο συναίσθημα, έναν σχεδόν αόρατο χειρισμό του ψυχισμού του, αυτό που αποκαλούσε «ηθική αποκάλυψη».
Κωστής Μπίτσιος
2023-06-12
Το έργο είναι δείγμα του ιταλικού νεορεαλισμού. Ο πρωταγωνιστής αποκτά την πρώτη και μοναδική κινηματογραφική του εμπειρία ως ηθοποιός.
Ανδρέας Κύρκος
Το «Umberto D.» έρχεται με τρυφερότητα και στωικότητα να στρέψει το βλέμμα μας στον καθημερινό αγώνα των τίμιων ανθρώπων για επιβίωση.
Στράτος Κερσανίδης
Ο Βιτόριο Ντε Σίκα ανατέμνει την ιταλική κοινωνία, τον αγώνα των ανθρώπων για μια θέση στον ήλιο. Η προσέγγισή του επάνω στη δραματική κοινωνική κατάσταση της μεταπολεμικής Ιταλίας είναι καθαρά ανθρωπιστική, δίνοντας ανάγλυφη την πραγματικότητα της εποχής.
Χάρης Αναγνωστάκης
2023-06-10
Από τις κορυφαίες στιγμές του ιταλικού νεορεαλισμού, από τον πατέρα του είδους Βιτόριο ντε Σίκα.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
2023-06-04
Ένα βαθιά ανθρώπινο (νεο)ρεαλιστικό έργο, που κάθε άλλο παρά μελοδραματικό είναι.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2023-06-06
Με την "πραγματική" ζωή να μοιάζει πιο δραματικά ενδιαφέρουσα από την όποια μεγαλειώδη μυθοπλασία, ο σκηνοθέτης αποτυπώνει την καθημερινότητα ενός μοναχικού μικροσυνταξιούχου, που αγωνίζεται να τα βγάλει πέρα, όπως ακριβώς κάνουν ακόμη και σήμερα, πολλοί ηλικιωμένοι άνθρωποι σε ολόκληρο τον πλανήτη, πολλές φορές σπρωγμένοι στο περιθώριο της ζωής.
Αγγελική Καρυστινού
2023-06-08
Μια υποδειγματική μελέτη της ανθρώπινης συμπεριφοράς, αλλά και της μοναξιάς, που βιώνει το άτομο μέσα σε έναν κόσμο, όπου η μόνη αξία είναι το χρήμα.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Σπαρακτικό μελόδραμα με την υπογραφή ενός από τους θεμελιωτές του ιταλικού νεορεαλισμού οι οποίοι χάραξαν τομές στην ιστορία της Τέχνης ανοίγοντας – χωρίς απαραιτήτως να το καταλαβαίνουν – δρόμους στους νεότερους δημιουργούς.
Κώστας Ζαλίγκας
2023-06-02
Η πάντα επίκαιρη ταινία του Βιτόριο ντε Σίκα, που ρίχνει το βλέμμα της στους κατατρεγμένους αυτού του κόσμου.
