Το Άλογο του Τορίνο(2011)
(A Torinói Ló / The Turin Horse) | Πρώτη προβολή: 07-04-2011
Γιώργος Δρίτσας
H ταινία μάς αποδεικνύει ότι η άβυσσος της απόγνωσης που αντίκρισε ο Γερμανός φιλόσοφος στα μάτια του ταλαιπωρημένου αλόγου, δεν ήταν μάλλον άλλη από την ίδια την τραγικότητα της ύπαρξης ως τέτοιας εντός του κόσμου. Μια βαριά υπενθύμιση της βιολογικής θνητότητας και της φυσικής αποσύνθεσης, που αναμένουν όλες τις ζωντανές υπάρξεις.
Τόλης Χατζηγνατίου
Ο Μπέλα Ταρ, σαν ένας άλλος Νίτσε, αποσύρθηκε και αυτός από τον κινηματογραφικό κόσμο, έχοντας συνειδητοποιήσει προφανώς μέσα από την πεσιμιστική του ματιά, ότι ο κόσμος δεν αλλάζει. Πίσω του όμως άφησε ένα πραγματικό αριστούργημα.
Δημήτρης Δανίκας
2026-09-20
Η τελευταία ταινία του πρωτοπόρου και Ούγγρου Μπέλα Ταρ, παραγωγής 2011. Υψηλή αισθητική και στοχοπροσήλωση του Θεατή. Μνημείο.
Σπύρος Γάγγας
2026-09-10
Δομημένη σε κεφάλαια που αντιστοιχούν σε έξι ημέρες, η βραδεία —αλλά λόγω της ρυθμικής τελειότητας των μόλις τριάντα λήψεων, μαγευτική— αφήγηση του Ταρ φιλοσοφεί με την εικόνα και όχι με το κατεξοχήν όπλο της φιλοσοφίας, τον λόγο. Η ταινία αποκαλύπτει βασανιστικά τη βαρύτητα της ύπαρξης σε έναν αχανή και εχθρικό κόσμο: μουντό, ομιχλώδη και καταιγιστικό.
Δημήτρης Παναγόπουλος
2026-09-12
Η τελευταία αριστουργηματική ταινία του ΜπέλαΤαρ, μια παραβολή για έναν κόσμο που χάνεται, ένα υποβλητικό υπαρξιακό δράμα του μεγάλου Ούγγρου σκηνοθέτη.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2026-09-18
Ποια είναι τελικά η ιστορία αυτού του αλόγου, του αγρότη του και της κόρης του; Σαν νυχτερίδα κλεισμένη σε δωμάτιο, το ερώτημα πλανάται καθ’ όλη την διάρκεια αυτού του ασπρόμαυρου εφιάλτη που στοιχειώνει για πάντα μέσα σου και έμελλε να είναι το κύκνειο άσμα του κορυφαίου Ούγγρου σκηνοθέτη.
Γιάννης Σμοΐλης
2026-09-16
Ο Bela Tarr δεν κάνει τέχνη «διασκεδαστική» (αλίμονο μας αν υπάρχει τέτοιο πράγμα), κάνει Τέχνη αλύπητη, μεγαλεπήβολη, σεισμική. Αυτό είναι θηριώδες σινεμά.
Λουκάς Κατσίκας
2026-09-14
Ένας συγκλονιστικός κινηματογραφικός αποχαιρετισμός δίχως όμοιό του στο σύγχρονο σινεμά..
Γιώργος Παυλίδης
Ο Tarr συλλαμβάνει και οπτικοποιεί κινηματογραφικά, με σπαρακτική ομορφιά εικόνων, το νόημα αυτού του ζόφου.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2026-09-08
Μια από τις πιο σημαντικές ταινίες της τελευταίας 25ετίας, σε σενάριο συνεργασίας του σκηνοθέτη με τον νομπελίστα Λάζλο Κρασναχορκάι, θεωρείται και είναι μια ελεγεία για το τέλος του ανθρωπινου πολιτισμού.
Πόλυ Λυκούργου
2026-09-06
Μία υπνωτική κινηματογραφική ελεγεία για το τέλος του Ανθρώπου. Το τελευταίο αριστούργημα του Ούγγρου δημιουργού είναι ένα ασυμβίβαστο φιλμικό δοκίμιο, μακάβρια στενάχωρο όσο και εκστατικά γοητευτικό. Για θεατές που δεν ψάχνουν διασκέδαση, αλλά αλήθεια.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Το μνημειώδες τελευταίο φιλμ του Μπέλα Ταρ είναι μια φιλοσοφημένη, βαθιά αλληγορική ματιά σε ένα κάποιο τέλος του κόσμου. Μοναξιά σε ένα κόσμο που μοιάζει άδειος και ακίνητος, μακρά, εντυπωσιακά πλάνα, παιγμένα πάνω σε ένα συγκλονιστικό μουσικό μοτίβο που είναι σαν μια ψυχή που προσπαθεί επίμονα να λυτρωθεί.
Χρήστος Μήτσης
2026-09-04
Απόλυτα μινιμαλιστικό και βαθιά αλληγορικό σινεμά μεγάλης διάρκειας πλάνων, εσωτερικών ρυθμών και υπνωτιστικής δύναμης. Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής και κριτικών στο φεστιβάλ Βερολίνου.
Old Boy
Μια ταινία που την ώρα που την βλέπεις υπάρχουν στιγμές που βασανίζεσαι και τη βιώνεις ως μαρτύριο, όχι επειδή συμπάσχεις με το δράμα των ηρώων, αλλά επειδή είναι αφόρητα αργή, είναι όμως επίσης μια ταινία που αφού την δεις οι υποβλητικές εικόνες της, η ασπρόμαυρη αίσθησή της, ο τρόπος της, η διαφορετικότητά της, μένουν μέσα σου με τρόπο πειστικό.
Χάρης Καλογερόπουλος
2026-09-02
Είναι ένα φιλμ για νεαρούς σινεφίλ, ακόρεστους ακόμη και με αντοχή νεύρων. Πάντως, πιστεύω ότι και σε 80 λεπτά, ο Tarr θα μπορούσε να πει αυτό που ήθελε. Αλλά ο ναρκισσισμός κάποιων σκηνοθετών καμιά φορά…
The FREE CINEMA Clan
Υποτιθέμενο κύκνειο «αριστούργημα» του Ούγγρου σκηνοθέτη, στην πραγματικότητα μία από τις χειρότερες κινηματογραφικές εμπειρίες των τελευταίων δεκαετιών, που πηγαίνει το σινεμά βαθύτατα πίσω, στα χρόνια της πλανοσεκάνς που αψηφά τον χρόνο και… την αντοχή του θεατή.
