Τζίλντα(1946)

(Gilda) | Πρώτη προβολή: 31-01-1947

Το φιλμ ειναι αναμφισβητητα ενα ευστοχο κοινωνικο σχολιο και αποτυπωνει θαυμασια την απελπισια των ανθρωπων που εζησαν εναν παραλογο πολεμο, τα αιτια του οποιου αδυνατουσαν να κατανοησουν.

Το μεγαλύτερο ατού της είναι η εκρηκτική παρουσία της Hayworth, η οποία στιγματίστηκε τόσο επαγγελματικά όσο και σε προσωπικό επίπεδο από το ρόλο της Τζίλντα.

ο σεξ και το χρήμα συνδιαλέγονται με τρομερή φόρτιση και το στριπτίζ με το γάντι (ήταν και η λογοκρισία της εποχής...) της καλλονής Χέιγουορθ, η οποία ανανέωσε το στυλ της femme fatale, ζεσταίνοντάς την με την κοκκινοκάστανη ομορφιά της, έχει μείνει ιστορικό, όπως και η αισθησιακή ερμηνεία του «Put the blame on Mame».

Το φιλμ-νουάρ σε όλο του το καπνισμένο μεγαλείο, σκηνές και ατάκες ανθολογίας και, πάνω απ' όλα, η Ρίτα Χέιγουορθ να ερμηνεύει τον ορισμό της μοιραίας γυναίκας...

Η πλοκή και το εξωτικό στοιχείο καρφώνονται μέχρι να πεις «Καζαμπλάνκα», όμως, εδώ ο ρομαντισμός του απαγορευμένου, οι μελό εντάσεις και οι πατριωτικές κορώνες δίνουν τη θέση τους σε καπρίτσια, σεξουαλική ενέργεια και ήρωες βουτηγμένους στον αμοραλισμό του νουάρ.

Η «Gilda» είναι ένα κλασικό φιλμ νουάρ που γυρίστηκε αμέσως μετά τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Αντλεί τη δύναμή της από την ισορροπημένη μείξη κινηματογραφικών ειδών, καθώς αποτελεί τη χρυσή τομή ανάμεσα στα σκληροπυρηνικά φιλμ νουάρ και στα μελοδράματα της δεκαετίας του '40.

Η απόλυτη μοιραία γυναίκα όλων των εποχών σε ένα σκοτεινό και αυτoκαταστροφικό φιλμ νουάρ με στοιχεία ερωτικού μελοδράματος στην ταινία Gilda.

Χαραγμένο στην μνήμη όλων το «Put the Blame on Mame» στριπτίζ της πιο αισθησιακής κοκκινομάλλας όλων των εποχών. Μην πιστεύετε όμως ότι ξέρετε ποια είναι η «Τζίλντα» αν δεν έχετε δει ολόκληρο το σκοτεινό, αυτοκαταστροφικό film noir που, αν το κοιτάξεις προσεχτικά, αποθεώνει και γκρεμίζει τον μύθο της femme fatale ταυτόχρονα. Απογυμνώνοντάς την. Ένα γάντι τη φορά...