Ανάμεσα στις Καλαμιές(2025)
(Rietland / Reedland) | Πρώτη προβολή: 02-04-2026
Καλλιόπη Πουτούρογλου
2026-04-20
Ο Bresser καταφέρνει να προσπεράσει τις οποιεσδήποτε αναφορές, μπολιάζοντας το Reedland με κάτι αυθεντικό και πρωτότυπο. Την εικονογραφία του γενέθλιου τόπου του, τη δική του μυστηριακή και απόκοσμη ανθρωπογεωγραφία.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ένα ντεμπούτο αποκάλυψη για έναν σκηνοθέτη που έχει εντρυφήσει στο σπουδαίο σινεμά και ξέρει να μεταμορφώνει το ήσυχο τοπίο της υπαίθρου σε έναν εφιάλτη στα μάτια του ανυποψίαστου θεατή.
Γιάννης Φραγκούλης
Η δομή της ταινίας ακολουθεί τον τρόπο σύνθεσης του Αϊζενστάιν, ειδικά στο ιδεολογικό μοντάζ. Παράγεται, δηλαδή, διαφορετική αφήγηση, με αφορμή των αφηγηματικών κομματιών που έχουμε παρακολουθήσει και είναι σχετικά διαφορετικά από αυτή την αφήγηση που εμείς θα κατασκευάσουμε. Αυτή η ασυνείδητη σύνθεση, με το τέλος της ταινίας, είναι η δύναμή της.
Άγγελος Πολύδωρος
Η ταινία δεν είναι του είδους whodunit και η δολοφονία της έφηβης αποτελεί πρόσχημα για την ανάλυση του χαρακτήρα του Γιόχαν και τελικά, δημιουργεί την εντύπωση ότι βλέπεις ταινία-χαρακτήρων του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν.
Δημήτρης Δανίκας
Υπόδειγμα κινηματογράφησης-μόνο για σκληρούς σινεφίλ.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ο Μπρέσερ καταφέρνει να αναπτύξει την ασυνήθιστη, παράξενη ατμόσφαιρα (κάτι ανάμεσα στις ταινίες των αδερφών Νταρντέν και του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν αλλά κι εκείνες του Ντέιβιντ Λιντς), προσφέροντάς μας μια δοσμένη με φρεσκάδα και τέλεια ολοκληρωμένη για πρώτη έργο, ταινία.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Ένα μινιμαλιστικό δράμα με υποδόρια στοιχεία θρίλερ, για την εμμονή, τη σιωπή και την ανάγκη του ανθρώπου να αποδώσει δικαιοσύνη όταν οι θεσμοί αποτυγχάνουν.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2026-04-16
Το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον καθώς συνδέει το σασπένς της μακάβριας υπόθεσης με τα κλειδιά ενός αργόσυρτου και χαμηλόφωνου δράματος, στο οποίο η τρομερή μορφή του ήρωα (o πραγματικός αγρότης Γκέριτ Κνόμπε υποδύεται ουσιαστικά τον εαυτό του) κλέβει την παράσταση.
Χρήστος Μήτσης
2026-04-18
Ατμοσφαιρικό δραματικό θρίλερ μινιμαλιστικής πλοκής, το οποίο ενώ δημιουργεί μια αιωρούμενη απειλητική αίσθηση, παραμένει προσηλωμένο στα γήινα διλήμματα του πρωταγωνιστή του.
Δημήτρης Παναγόπουλος
2026-04-14
Παρ’ όλο που δεν αποφεύγει ορισμένα λάθη ενός πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη (όπως μια επιτήδευση στο στήσιμο ορισμένων πλάνων για να τονιστούν οι συμβολισμοί) το αποτέλεσμα παραμένει άκρως δυνατό και ενδιαφέρον.
Άκης Καπράνος
2026-04-12
Είναι ύπουλη η φαινομενική αργοπορία του, και σε παρασύρει να μείνεις μαζί του μέχρι και την τελευταία του εικόνα.
Μανώλης Κρανάκης
2026-04-10
Ενα ενδιαφέρον ντεμπούτο από την Ολλανδία που μετατρέπει ένα αστυνομικό φιλμ σε μια υπαρξιακή αναζήτησή πάνω στον αχανή χώρο ανάμεσα στο καλό και το κακό.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Ενώ το φιλμ κινείται στα χνάρια ενός κλασικού αλλά συγχρόνως «λοξού» detective story, δεν ολοκληρώνεται ως τέτοιο.
Στράτος Κερσανίδης
Δεν σας κρύβω βέβαια ότι με παρέσυρε ο ρυθμός της και μέχρι το τέλος περίμενα ότι κάτι θα γίνει και θα φωτιστούν τα σκοτάδια. Αλλά τελικά κάτι τέτοιο δεν συνέβη κι έμεινα με την αίσθηση ότι κάτι ενδιαφέρον είχε περάσει μπροστά από τα μάτια μου, χωρίς όμως να καταφέρω να αντιληφθώ τι ήταν αυτό.
Βαρβάρα Κοντονή
Ένα θρίλερ καμουφλαρισμένο σε τοπικιστικό δράμα που μπορεί να τα κάνει όλα τέλεια στην εικόνα του, στο αφηγηματικό του κέντρο όμως πάσχει από το «σύνδρομο του φεστιβάλ» - όλα υπονοούνται, ακόμα κι αυτά που δεν έχουν λόγο να υπονοηθούν.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2026-04-08
Το πρόβλημα του ατμοσφαιρικού δράματος με ήρωα έναν εσωστρεφή άνδρα που αδιόρατα μεταμορφώνεται όσο κυλά το δίωρο είναι η συχνά επιτηδευμένη, ελλειπτική αφήγηση, που δεν αναπληρώνεται με τις αποκαλύψεις της.
Απόστολος Κίτσος
2026-04-06
Μια ταινία που αιωρείται ανάμεσα στην αυστηρή κινηματογραφική πρόθεση και την ανασφάλεια της εκτέλεσης. Στις καλύτερες στιγμές του, προσεγγίζει μια μορφή καθαρής οπτικής σκέψης , στις χειρότερες, προδίδει αυτή την υπόσχεση.
Παυλίνα Αγαλιανού
2026-04-04
Mια συρραφή διάφορων σκηνών της καθημερινής ζωής του αγρότη χωρίς μια υποτυπώδη δομή, συσχέτιση και ενδιαφέρον για την υπόθεση.
Κώστας Κωνσταντινίδης
Ο Σβεν Μπρέσερ δείχνει να εκστασιάζεται με κάθε σιωπή, κάθε καλάμι και κάθε παύση της ταινίας του, χάνοντας από τα μάτια του το βασικότερο: ο κινηματογράφος χρειάζεται βλέμμα, ρυθμό και λόγο ύπαρξης.
Νίκος Παλάτος
2026-04-02
Ασύνδετο όσο και ανούσιο φεστιβαλικό art-house, που εκτός από μερικές «όμορφες εικόνες Φύσης» προσφέρει αφόρητη πλήξη και απορία. Μόνο για τους ορκισμένους οπαδούς του «είδους».
