Φίλοι για Πάντα(2026)

(Friends for Ever) | Πρώτη προβολή: 05-03-2026

Γελάς, μερικές φορές συγκινείσαι, γεύεσαι τον έρωτα, αλλά όλα με όρια και με την προϋπόθεση να μην απαιτούμε από το σενάριο να μας πάει κάπου πιο βαθιά, να θίξει κάποια θέματα, να μας προβληματίσει.

Είναι μια πρόταση που κυμαίνεται σε αξιοπρεπή επίπεδα και διαθέτει μια ψυχαγωγική αξία.

Σε κάθε περίπτωση και παρά την τηλεοπτική αισθητική της, αυτή η κωμωδία δεν προσπαθεί να σου πει ότι θα ανακαλύψεις την πυρίτιδα. Απλώς, προσφέρεται ως κάτι εντελώς ψυχαγωγικό και αξιοπρεπώς κατασκευασμένο.

Το αποτέλεσμα είναι μια ταινία που δυσκολεύεται να αποκτήσει κινηματογραφική συνοχή, ενώ στο τέλος δεν μένει τίποτε περισσότερο από μια ακόμη αδιάφορη παραγωγή.

Η καλοπροαίρετη ταινία του Κωνσταντίνου Μουσούλη, ο οποίος φρόντισε να διατηρήσει κινηματογραφική λογική αντί της τυπικής τηλεοπτικής γραμμικότητας, επιδιώκει να ενώσει τους χαρακτήρες με παρωχημένους διαλόγους που λησμονούνται αυτόματα και μια σειρά από –ανώδυνα «παιγμένα»– ανέκδοτα της παρέας, που προκαλούν χαμόγελα αμηχανίας και, σταδιακά και σταθερά, πασχίζουν να διασώσουν τον προβλέψιμο τόνο του φινάλε.

Τουλάχιστον, σε κάποιες σκηνές γέλασα. Δεν συμβαίνει εύκολα αυτό.

Μια ταινία όπως το «Φίλοι για Πάντα» διαθέτει όλες τις προδιαγραφές για τηλεοπτική ανακύκλωση: είναι το κινηματογραφικό είδος που μπορεί κανείς να «ψευτοβλέπει» και να «παρακούει», καθώς διεκπεραιώνει παράλληλες δραστηριότητες (σιδέρωμα ή σκρολάρισμα, ανάλογα με την καπατσοσύνη).

Τηλεοπτικής αντίληψης, επεισοδιακή και άνιση κωμωδία παρεξηγήσεων με αδέξια δραματουργία και λιγοστές αστείες στιγμές.

Τηλεοπτικής αισθητικής απόπειρα στην καθαρόαιμη κωμωδία που υπερέχει ανάλογων πρόσφατων εγχειρημάτων όπως η ταινία με τον Αλέξανδρο Τσουβέλα, δεν καταφέρνει, όμως, να πείσει πως είχε λόγο κυκλοφορίας στις κινηματογραφικές αίθουσες.

Κλισέ φαρσικά ευρήματα, παλιακό slapstick χιούμορ και μία προσέγγιση (σεναριακά, σκηνοθετικά, αλλά και στην καθοδήγηση των ηθοποιών) αμιγώς τηλεοπτική. Πότε, επιτέλους, θα αντιμετωπίσει το ελληνικό σινεμά την κωμωδία ως μία σοβαρή υπόθεση;

Τι να λέμε τώρα. Μακριά και πάντα φίλοι!