Kontinental '25(2025)
Πρώτη προβολή: 15-01-2026
Ιωσηφίνα Γριβέα
2026-01-20
Είναι διεισδυτικό, ταιριαστά ψηφιακό στην όψη που επιτυγχάνεται μέσω του iPhone με το οποίο γυρίστηκε, και η απόδειξη πως ο Jude λειτουργεί σε ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο από τους περισσότερους σύγχρονούς του σκηνοθέτες.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ένα ξεσκέπασμα της παραλογίας πίσω από την τραγωδία, σε μια Ευρώπη που φέρνει στο νου εκείνη στην ταινία «Ευρώπη 51» του Ρομπέρτο Ροσελίνι, που ο ίδιος ο Ράντου Γιούτε, αναφέρει ως επίδραση, ή πιο σωστά «καρικατούρα στο ροσελινικό έργο», στη δική του ταινία.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Ο Jude με σκωπτικό τρόπο και υποδόριο χιούμορ, σχολιάζει τα κακώς κείμενα ξεκινώντας από το ειδικό, την κατάσταση στη χώρα του, για να καταλήξει στο γενικό, την κατάσταση στον κόσμο. Ο ρατσισμός, το gentrification, η κυριαρχία του real estate, είναι λίγα από τα θέματα με τα οποία καταπιάνονται οι ήρωες της ταινίας.
Στράτος Κερσανίδης
Κοινωνική ματιά αλλά και ταινία χαρακτήρων οι οποίοι επηρεάζονται άμεσα από τα όσα συμβαίνουν γύρω τους.
Ιφιγένεια Καλαντζή
Διατηρώντας με περίσσιο σαρκασμό τον παλμό ενός δυσεύρετου σήμερα φιλοσοφημένου πολιτικού αναστοχασμού στο σινεμά, ο 48χρονος Ρουμάνος σκηνοθέτης Ράντου Ζούντε καταφέρνει να εστιάσει και πάλι σε επίκαιρα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα, στη νέα του ταινία «Kontinental ’25», μεταξύ μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ.
Παύλος Γκουγιάννος
Με μια γλώσσα που τσακίζει κόκκαλα, πασπαλισμένη με την διασκέδαση που προσφέρει το μαύρο χιούμορ και η πολιτικοκοινωνική σάτιρα, υπηρετεί ένα προσωπικό σινεμά, λαϊκό, σχεδόν αριστοφανικό με μπόλικη βαλκανική ψυχή.
Άκης Καπράνος
Ο Ρουμάνος σκηνοθέτης, παίζοντας στα δάχτυλα την κινηματογραφική γλώσσα, τοποθετεί αυτή την τραγωδία στο επίκεντρο μιας χώρας παραδομένης στον παραλογισμό, αναδεικνύοντας την κωμικοτραγική διάσταση όλων των σημάνσεών της.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2026-01-16
Η ταινία σχολιάζει με μαύρο χιούμορ, την απανθρωποποίηση της "εξευγενισμένης" σύγχρονης ευρωπαϊκής κοινωνίας, κάνοντας αναφορές σε όλο το παγκόσμιο, κοινωνικό, πολιτικό, πολιτιστικό και πολεμικό παρασκήνιο της εποχής μας, χωρίς διδακτισμούς.
Βασίλης Κεχαγιάς
2026-01-18
Οι συζητήσεις που κάνει σε ένα ψυχρό κινηματογραφικό περιβάλλον (πλάνα μέσα και μακρινά, απόλυτα στραγγισμένα απ’ ό,τι θα μπορούσε να προκαλέσει συναισθηματική έξαψη), καταφέρνουν να μας ρουφήξουν στο εσωτερικό τους, μέσα από την πυκνή, αλλά και ενίοτε σκωπτική, δομή των διαλόγων.
Αιμίλιος Χαρμπής
O sui generis Ρουμάνος δημιουργός Ράντου Ζούντε («Μην περιμένετε πολλά από το τέλος του κόσμου») επιστρέφει με ένα υβριδικό φιλμ, το οποίο παντρεύει την κοινωνική παρατήρηση με τα ντοκιμαντερίστικα στοιχεία.
Χάρης Αναγνωστάκης
2026-01-14
Ο Ζούντε, κινείται διαρκώς μεταξύ του τραγικού και του κωμικού, του παράξενου και του κοινότοπου, θα αναδείξει, πέρα από την απανθρωπιά, το πρόβλημα της στέγης, που από ανθρώπινο δικαίωμα μετετράπη σε τρέλα πλουτισμού και ανάπτυξης.
Φίλιππος Χατζίκος
Μπορεί να είναι ένα φιλμ λιγότερο σύνθετο από τα μείζονα του Ράντου Ζούντε, με αφήγηση πολύ πιο ήπια που δε βρίσκει πάντοτε τον τρόπο να αναπτυχθεί με ακρίβεια, αλλά αποτελεί μια κινηματογραφική καταγραφή επίκαιρη και αναγκαία, με το βλέμμα στραμμένο στα σύγχρονα αδιέξοδα.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Ο σκηνοθέτης Ράντου Τζούντε παραχωρεί την τάση του για αβανγκάρντ εικόνες στον στοχαστικό, παραβολικό σεναριογράφο Τζούντε, και αποσπά το ανάλογο βραβείο στο πρόσφατο Φεστιβάλ Βερολίνου για το πορτρέτο μιας ντροπιασμένης δικαστικής επιμελήτριας.
Βασίλης Μάλτας
Δηκτικό χιούμορ και παραλογισμός στην τέως κομμουνιστική και νυν νεοφιλελεύθερη Ρουμανία.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Μια μετωπική και καταγγελτική ταινίας που σκιαγραφεί τα βασικά γνωρίσματα (εθνικισμός, πολιτική διαφθορά, κοινωνική αναλγησία κ.α. ) μιας πλήρους παρηκμασμένης κοινωνίας που ορίζεται από τις δυνάμεις και τους κανόνες ενός άγριου καπιταλισμού.
Χρήστος Μήτσης
Βραβείο σεναρίου στο Βερολίνο για μια αστεία όσο και πικρή σάτιρα η οποία ακτινογραφεί σαρκαστικά όλο το βαλκανικό κοινωνικοπολιτικό οικοδόμημα.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Πάντα απολαυστικές οι φιλοσοφικές και κοινωνικές αναζητήσεις του Ράντου Ζούντε, ακόμα και χωρίς ιδιαίτερα φορμαλιστικά πειράματα.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2026-01-08
Ένα κατηγορώ για την Ευρώπη σήμερα. Βραβείο Σεναρίου στη Berlinale.
Καλλιόπη Πουτούρογλου
Μπορεί η ταινία να μην είναι τόσο πολυδιάστατη αφηγηματικά, ούτε να διαθέτει τη βιτριολική ματιά του Do not Expect Too Much from the End of the World, είναι ωστόσο εξίσου (αν όχι περισσότερο) σατιρική στους τόνους, απίστευτα ειλικρινής και υπαινικτική, μια ηθική παραβολή του παραλόγου, της τραγικότητας και της γελοιότητας των ανθρώπινων συμπεριφορών.
Άγγελος Πολύδωρος
Συνολικά, η ταινία κινείται ισόρροπα μεταξύ δράματος, κωμωδίας και κοινωνικού σχολιασμού με σχεδόν ντοκιμαντερίστικη προσέγγιση και βλέπεται ευχάριστα και με ενδιαφέρον.
Αγγελική Καρυστινού
2026-01-12
Ίσως το διαλογικό στοιχείο και η έλλειψη ουσιαστικής δράσης κουράζουν κατά τόπους, όμως ακριβώς αυτή η «κούραση» του ατελείωτου διαλόγου είναι και ο στόχος του Ζούντε.
Ηλίας Δημόπουλος
2026-01-10
Φοβού τους μπουρζουάδες και τις ενοχές τους, μοιάζει να λέει ο Ράντου Ζούντε, ευρισκόμενος σε διαρκούσα, βιτριολική φόρμα.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Η ταινία πάσχει από σοβαρό πρόβλημα οικονομίας χρόνου κάτι που την κάνει δύσκαμπτη και σε σημεία κουραστική, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι από πλευράς περιεχομένου είναι αδιάφορη.
Ιάκωβος Γωγάκης
2026-01-06
Όταν πετυχαίνει, η ταινία γίνεται αιχμηρή, αλλά δεν πετυχαίνει πάντα.
Κώστας Κωνσταντινίδης
Στο φινάλε συμπυκνώνεται και η κόπωση που συσσωρεύεται καθ’ όλη τη διάρκειά της ταινίας. Για αρκετά λεπτά ο φακός «καταπίνει» οριστικά τους χαρακτήρες και καταγράφει επίμονα: κτίρια, δημόσιους χώρους και όψεις της πόλης, χωρίς σαφή δραματουργική αιτιολόγηση.
Ηλίας Φραγκούλης
Ο μαζοχισμός είναι μία απόλαυση που δεν θα ήθελα να στερήσω από κανέναν φανατικό του «art-house», οπότε… στο καλό και να μου γράφετε!
Παυλίνα Αγαλιανού
2026-01-02
Δεν θα πάψει ποτέ αυτή η μηχανή που δημιουργεί επαναστάτες του γλυκού νερού στην κινηματογραφική βιομηχανία, να βραβεύει ανύπαρκτα σενάρια με βραβείο σεναρίου;
