Το Αριστερό μου Χέρι(2025)
(Left-Handed Girl) | Πρώτη προβολή: 08-01-2026
Άκης Καπράνος
Είναι ομολογουμένως κάπως “φορσέ” ο τρόπος με τον οποίο η Τσου επιχειρεί να οδηγήσει το όλο δράμα σε μια κορύφωση, όμως υπάρχει μια ειλικρινής και τρυφερή αμεσότητα σε αυτό το πολύχρωμο ψηφιδωτό, που σε κερδίζει δίχως μεγάλη προσπάθεια.
Παύλος Γκουγιάννος
Γρήγορο μοντάζ και κάμερα στο χέρι μέσα στους δρόμους της Ταϊπέι, με ένα τέμπο αλλά και μια χρωματική παλέτα βγαλμένη μέσα από το σινεμά δρόμου του Αμερικανού auteur που μας συστήνει μια δημιουργό που μπορεί να υπηρετήσει επάξια ένα αντίστοιχο ανεξάρτητο σινεμά δρόμου και περιθωριοποιημένων χαρακτήρων.
Γιάννης Φραγκούλης
Το μοντάζ είναι έντονο σχεδόν σε όλο το χρόνο, δημιουργώντας την αίσθηση μιας διαβίωσης δύσκολης για τον άνθρωπο. Η μουσική τονίζει τον καθημερινό τρόπο επιβίωσης. Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι απόλυτα ρεαλιστικά. Οι ηθοποιοί παίζουν καλά τον ρόλο τους, με ρεαλιστικό τρόπο αποδίδουν αυτές τις καταστάσεις και στο τέλος δείχνουν την απόγνωση.
Στράτος Κερσανίδης
2026-01-20
Η Σιχ-Σινγκ με απλότητα και λιτότητα σκιαγραφεί τις σχέσεις μιας οικογένειας στην Ταϊβάν. Μέσα από αυτές αναδεικνύονται οι χαρακτήρες που “χτίζονται” λίγο-λίγο και αποκτούν τις πραγματικές τους διαστάσεις στο φινάλε.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Η ταινία δεν υπόσχεται δράματα ή κορυφώσεις που κόβουν την ανάσα, η δύναμή του κρύβεται στην υπομονή, την παρατήρηση και την ακρίβεια του συναισθήματος.
Λέανδρος Φωκάς
2026-01-18
Σε μια εποχή που το σινεμά συχνά επιδιώκει τον εντυπωσιασμό, η ταινία της Σι-Τσινγκ Τσου υπενθυμίζει τη δύναμη της απλότητας. Και αυτό, από μόνο του, αποτελεί μια μικρή κινηματογραφική πράξη αντίστασης.
Δημήτρης Παναγόπουλος
Αν και το συγκινητικό πορτρέτο που δημιουργεί η Σι-Τσινγκ Τσου σε παρασέρνει, κυρίως χάρη στην υπέροχη ερμηνεία της πεντάχρονης Νίνα Γε, υπάρχουν στιγμές που πολλά γεγονότα συσσωρεύονται για να σπρώξουν την πλοκή.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Πολύ ζωηρό (στα όρια του φρενήρους), πολύχρωμο και συναισθηματικό φιλμ πάνω στην προσωπική απελευθέρωση.
Αιμίλιος Χαρμπής
2026-01-14
Οσα λέγονται εδώ είναι απλά και καθημερινά, αλλά όχι δίχως σημασία, σε ένα γλυκόπικρο σύνολο, από αυτά που σε αφήνουν με ένα μικρό χαμόγελο καθώς βγαίνεις από την αίθουσα.
Χρήστος Μήτσης
2026-01-16
Ως συνσεναριογράφος και μοντέρ, ο οσκαρικός Σον Μπέικερ («Anora») εμπλουτίζει με τον αναζωογονητικό, γλυκόπικρο ρεαλισμό του μια τρυφερή ιστορία αστικής επιβίωσης και θηλυκής ενηλικίωσης.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Το αποτέλεσμα είναι απολαυστικό έτσι κι αλλιώς, και ας μην είναι πρωτότυπο.
Νίκος Παλάτος
2026-01-10
Χαρακτηρίζεται από τους ήπιους τόνους που συνηθίζουν να έχουν αυτού του είδους οι ταινίες από την Άπω Ανατολή, στοχεύοντας στο ευρύ κοινό (παρά το… φεστιβαλικό της περίβλημα).
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Χωρίς διάθεση για τακτοποιημένη κάθαρση, το καραόκε δείπνο του φινάλε αποκαλύπτει βαθιά μυστικά που ρεζιλεύουν το οικογενειακό οικοδόμημα, αλλά στη ζωή ενός τόσο μικρού κοριτσιού αυτό δεν είναι παρά ένα ακόμη κεφάλαιο μιας επεισοδιακής καθημερινότητας.
Άγγελος Πολύδωρος
2026-01-08
Ένα κοινωνικο-πολιτιστικό σχόλιο πάνω στη δυναμική των γυναικών, να επηρεάσουν με τον τρόπο τους και να ανατρέψουν τον συντηρητικό ανδροκρατούμενο χώρο, τόσο της αγοράς, όσο και της οικογένειας, σε μια κοινωνία-χωνευτήρι.
Αγγελική Καρυστινού
2026-01-12
Αυτό που κυρίως πρωταγωνιστεί, είναι η αθώα προσέγγιση του καλού και του κακού από τη μικρή πρωταγωνίστρια Νίνα Γιε, που με την ανεπιτήδευτη ερμηνεία της, μας θυμίζει ότι η αποδοχή του διαφορετικού είναι ίσως η πιο ριζοσπαστική πράξη.
Παναγιώτης Κοτζαθανάσης
Πρόκειται για ένα έργο που δεν επιδιώκει να εντυπωσιάσει, αλλά επιμένει, αφήνοντας τελικά το αποτύπωμά του μέσα από το βλέμμα, τη σιωπή και τις μικρές ανθρώπινες στιγμές.
Βαγγέλης Βίτσικας
Πολύ ενδιαφέρον σκηνοθετικό ντεμπούτο από την Ταϊβάν, με τον Σον Μπέικερ («The Florida Project», «Anora») να συν-υπογράφει το σενάριο, να κάνει την παραγωγή και να μοντάρει. Αποκαλυπτική η ερμηνεία της ανήλικης πρωταγωνίστριας, σοκαριστική η τελική ανατροπή.
Παυλίνα Αγαλιανού
2026-01-06
Ενώ η ταινία έχει πολλές επιμέρους αρετές, το σενάριό της έχει πολλά κενά, που δεν γίνεται να καλυφθούν σε 15 λεπτά που κρατά η κεντρική σκηνή των αποκαλύψεων. Τούτο λέγεται άνιση κατανομή και δυστυχώς κοστίζει πολύ στο τελικό αποτέλεσμα!
Πόλυ Λυκούργου
2026-01-04
Γοητευτική ατμόσφαιρα της μητροπολιτικής Ταϊπέι, δυνατές ερμηνείες, αλλά ένα παραφορτωμένο σενάριο που αφαιρεί από τη δύναμη της ιστορίας.
Χάρης Αναγνωστάκης
Φρέσκες, δημιουργικές, αλλά ανολοκλήρωτες, ιδέες και μια μικρή γλυκύτατη πρωταγωνίστρια, που μαγνητίζει.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2026-01-02
Αστέρι της ταινίας είναι η μικρή Νίνα Γε, που με τη μυστηριώδη ματιά της πραγματικά σε σκλαβώνει.
