Too Much(2025)

Η Ντάναμ φέρνει στις οθόνες μας μια σχέση που μας αφήνει τη γεύση ενός φρέσκου φλερτ: είναι ενθουσιώδης, γλυκιά και σε κάνει να θέλεις κι άλλο.        

Η σειρά μοιάζει με μια ανάλαφρη κομεντί με σωστές δόσεις χιούμορ που κρατά το ενδιαφέρον του θεατή μέχρι το τέλος. Ωστόσο, πίσω από το χιούμορ, κρύβεται μια βαθιά και τρυφερή ιστορία για την αγάπη και την αποδοχή, ειδικά σε μια εποχή όπου όλα γυρίζουν γύρω από το φαίνεσθαι.        

Το στυλ της Dunham δεν αρκεί να μετατρέψει την ασταθή πλοκή σε κάτι πραγματικά αξιοπρόσεκτο, αφήνοντας ένα παράξενο μισό-κωμικό, μισό-δραματικό χάος.

Ο ορισμός της χρυσής μετριότητας.    

Πολλή βαβούρα, πολύ ψεύτικη ένταση, λίγα πραγματικά αστεία. Και μια απογοήτευση που δεν έχει ξεσπάσματα, δεν έχει θράσος, δεν έχει καν τον αυτοσαρκασμό που κάποτε έκανε τη Dunham τόσο φρέσκια. Το Too Much είναι, τελικά, not enough.