Μαλδίβες(2024)
(Maldives) | Πρώτη προβολή: 03-04-2025
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Ιδού ακόμη ένας σπουδαίος ηθοποιός, ο Αντώνης Τσιοτσιόπουλος, ο οποίος αναβαθμίζει κάθε ταινία που επιλέγει να συμμετέχει. Εν προκειμένω, οι Μαλδίβες, που κινούνται μεταξύ επιστημονικής φαντασίας και παραβολής, μεταξύ θρίλερ και μεταφυσικής, μεταξύ μιούζικαλ και ονειρικού μονολόγου.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Ο Μπόλντα ελέγχει καλά το θέμα του και τολμά να το «στολίσει» ακόμα και με μια νότα μεταφυσικής που μεταφέρει την ταινία σε μια άλλη διάσταση, φλερτάροντας ακόμα και με το είδος του θρίλερ (χωρίς η ταινία να γίνεται ποτέ αμιγώς θρίλερ).
Αγγελική Καρυστινού
2025-04-20
Ένας φόρος τιμής στη μοναξιά μας και στα όνειρα με έναν υπέροχο, τραχύ και στοργικό, Αντώνη Τσιοτσόπουλο στον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Στράτος Κερσανίδης
Μια πολύ καλογυρισμένη ταινία με όμορφη, σχεδόν απτή, ανάγλυφη ασπρόμαυρη φωτογραφία.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Γυρισμένο σε 16άρι φιλμ και με έξοχη μουσική υπόκρουση του Γιάννη Βεσλεμέ, το βραβευμένο στη Θεσσαλονίκη ντεμπούτο του Ντάνιελ Μπόλντα στη μυθοπλασία μεγάλου μήκους αποτυπώνει μια υπαρξιακή αλληγορία στην τραχύτητα του προσώπου και την τρυφερότητα του βλέμματος του Αντώνη Τσιοτσιόπουλου με ευαισθησία και χάρη, βουβό καημό και εσωτερική αξιοπρέπεια.
Δημήτρης Παναγόπουλος
2025-04-18
Oι «Μαλδίβες» καταφέρνουν να μιλήσουν για τα θέματα της απώλειας, της φυγής και των ονείρων και ταυτόχρονα να παρασύρουν τον θεατή σε ένα ταξίδι υπαρξιακού φολκ τρόμου.
Λήδα Γαλανού
Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Ντάνιελ Μπόλντα, ένα ελκυστικό folk tale της μοναξιάς, βραβευμένη στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Το ασπρόμαυρο ντεμπούτο του Ντάνιελ Μπόλντα δημιουργεί μια υποβλητική ατμόσφαιρα, αν και η αργή εξέλιξη της δράσης μπορεί να μην ικανοποιήσει όλους τους θεατές.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2025-04-06
Αισθητικά προσεγμένο, με όμορφη ασπρόμαυρη φωτογραφία και μουσική, το ντεμπούτο του Ντάνιελ Μπόλντα δίνει πόνο και βγάζει ψυχή, αλλά είναι μάλλον υπερβολικά αραιό.
Χάρης Αναγνωστάκης
2025-04-14
Ελληνικό ψυχολογικό δράμα, από τον Ντάνιελ Μπόλντα, ο οποίος στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, δείχνει δείγματα του ταλέντου του, αλλά και τις γνώριμες παθογένειες του ελληνικού σινεμά, καθώς στα μισά αρχίζει να τον εγκαταλείπει το σενάριο και να χάνει τον δρόμο του στο δάσος.
Χρήστος Μήτσης
2025-04-16
Ελληνική επαρχιακή καθημερινότητα και μεταφυσικός τρόμος; Δυο ταινίες συναντιούνται σε μια πρωτότυπη και τολμηρή, αν και ανολοκλήρωτη σπουδή στη μοναξιά και τη φυγή στο όνειρο.
Κώστας Ζαλίγκας
2025-04-12
Μας γεμίζει προσμονή και ενδιαφέρον για την κατάληξη αυτής της ιστορίας ο Ντάνιελ Μπόλντα, με τα ασπρόμαυρα υποβλητικά κάδρα του στο βουνό και τον εξαίσιο πάντα Αντώνη Τσιοτσιόπουλο. Ομως, όταν αποφασίζει να περάσει την ιστορία του στο φάσμα του... ανεξήγητου, αδυνατεί να την εξελίξει με έναν εξίσου ενδιαφέροντα τρόπο και να τη φέρει σε ένα φινάλε σίγουρο για τον εαυτό του.
Βαρβάρα Κοντονή
2025-04-10
Οι «Μαλδίβες» αποτελούν ιδιαίτερη περίπτωση ταινίας που θα βρει σίγουρα το κοινό της. Αν η γραφή του σεναρίου ήταν πιο ξεκάθαρη και προσανατολισμένη ως προς το είδος που θέλει περισσότερο να υπηρετήσει, τότε ίσως αυτά που θέλει να πει η ταινία να μπορούσαν να τα ακούσουν και περισσότεροι θεατές εκεί έξω.
Άκης Καπράνος
2025-04-08
Έχει κάτι από την ανατριχίλα του Μπεν Γουίτλι (του «A field in England») αυτό το – γυρισμένο σε 16mm – ασπρόμαυρο σύμπαν και ό,τι χάνει σεναριακά, το υπερκαλύπτει ατμοσφαιρικά.
Δημήτρης Δανίκας
2025-04-04
Με ασπρόμαυρη ατμόσφαιρα και τόνους μεταφυσικής--Λίγο!
Ηλίας Φραγκούλης
2025-04-02
Θα μπορούσε να ήταν μία μικρού μήκους «παραξενιά» ή ένα σουρεαλιστικό art project που θα μπορούσε (κάλλιστα) να φιλοξενήσει το ΕΜΣΤ ή galleries και πολυχώροι πολιτισμού. Εκεί δεν θα έθετα ενστάσεις.
