Ιστορίες Καλοσύνης(2024)
(Kinds of Kindness) | Πρώτη προβολή: 30-05-2024
Νίκος Γιακουμέλος
Το Kinds of Kindness είναι όχι το αντίδοτο, αλλά η απόλυτη συμπύκνωση των μεγάλων προβλημάτων που ζούμε στην καθημερινότητά μας και τα κουβαλάμε κάτω από το δέρμα μας.
Νίκος Τσαγκαράκης
Η ανάστροφη, αρρωστημένη πλευρά των ανθρώπινων σχέσεων, με όλο τον εγωισμό και τη χειριστικότητά τους, δεμένα με διακριτικό χιούμορ που νομίζω λειτουργεί καλύτερα από κάθε άλλη φορά.
Ευρυδίκη Βαλή Σαράφογλου
2024-05-20
Μια ακαταμάχητη γεύση από την παρανοϊκή φαντασία του Γιώργου Λάνθιμιου και του Ευθύμη Φιλίππου, το "Kinds of Kindness" είναι ένα καθηλωτικό κράμα γκροτέσκων ιστοριών μικρού μήκους που είναι βέβαιο ότι θα κερδίσει τη προσοχή σας ακόμα και αν χάσει στην πορεία το ενδιαφέρον σας.
Ιφιγένεια Καλαντζή
Μετά τις πρώτες τους συνεργασίες, Λάνθιμος και Φιλίππου καταλήγουν ξανά στο μπεκετικό παράλογο, την τυπολατρεία της Πίνα Μπάους και το σαρκαστικό σουρεαλισμό, διερευνώντας τον παραλογισμό της περίπλοκης ζωής μας στα πλαίσια των υπερκαταναλωτικών «αναπτυγμένων» κοινωνιών, δίχως να εγκαταλείψουν το «γουίρντ», αυτή την αλλόκοτη προβοκατόρικη μεταμοντέρνα εκδοχή του υπερρεαλισμού.
Αθηνά Βγαγκέ
Στην πραγματικότητα το Kinds of Kindness χρησιμοποιεί στο προσκήνιο μια αλλόκοτη σειρά ιστοριών που σε κάνουν να γελάς, να αηδιάζεις, ακόμα και να συγκινείσαι, ενώ στο παρασκήνιο βρίσκεται όλος ο βούρκος της ανθρώπινης ύπαρξης, από την τοξική πατριαρχία, την εξουσία των δυνατών προς του αδύναμους, τον προσηλυτισμό, την ενδοοικογενειακή βία και τελικά την βαθύτερη ανάγκη όλων μας για ελευθερία.
Dimitris Dx
Είναι εξίσου αναζωογονητικό όσο και ερμητικό, το ίδιο πλούσιο όσο και εμμονικό και ταυτόχρονα γοητευτικό και αποκρουστικό, γεμάτο σοκ και υποσχέσεις που δεν νιώθουν καμία ανάγκη να εκπληρωθούν.
Αχιλλέας Βασιλείου
Μία τολμηρή δημιουργία, που εισάγει το σύμπαν του σε ένα νέο κινηματογραφικό πλαίσιο, θέλοντας να ξεφύγει από την μανιέρα άλλων πρότζεκτ, δημιουργώντας μία νέα κινηματογραφική εμπειρία που δεν απευθύνεται σε όλους αλλά ταυτόχρονα ικανή να σαγηνεύσει και να παρασύρει στο παρανοϊκό και μη φιλικό προς τον άνθρωπο σύμπαν της.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Ούτε κάλπικη λίρα υπάρχει, ούτε κίτρινη Ρολς Ρους , υπάρχει όμως κάτι που έχουμε συναντήσει σε σπονδυλωτές ταινίες κυρίως των Ιταλών, να παίζονται και τα τρία σκετς από τους ίδιους ηθοποιούς. Η αδιαμφισβήτητη ευφυία του Λάνθιμου, πάνω στο weird σενάριο του Φιλίππου πιάνεται από αυτό και ξεκινά τη διαδρομή της.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2024-05-18
Παρά τις μικρές ανισότητες, το δύστροπο και συχνά άχαρο φορμάτ της ανθολογίας, το portemanteau, όπως το έχουν βαφτίσει οι Γάλλοι, κινείται κυκλικά, δημιουργεί ένα συμπαγές τοπίο και δίνει μια βαθιά προοπτική στους χαρακτήρες που ανακατεύονται σαν κοκτέϊλ από γλυκιά ευγένεια και τοξικό αλκοόλ.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Το «Kinds of Kindness» είναι μια απόδειξη της μοναδικής ιδιαίτερης αφηγηματικής δεινότητας του Λάνθιμου, να συνδυάζει τον υπαρξιακό τρόμο με στιγμές απροσδόκητης χάρης και δηλητηριώδους ειρωνείας.
Αγγελική Αντωνίου
Μια ανθολογία από διεστραμμένες ιστορίες γεμάτες με τον σουρεαλισμό και το καυστικό χιούμορ που είναι το σήμα κατατεθέν του Λάνθιμου.
Ορέστης Μαλτέζος
Οι Ιστορίες Καλοσύνης δεν είναι μια ταινία που σηκώνει αντικειμενικά συμπεράσματα για το αν είναι καλή ή κακή. Διαθέτει περιεχόμενο, ακόμα κι αν μέσα στη σχεδόν τρίωρη διάρκειά της μπορεί κάποιος να βρει σημεία βαθυστόχαστα αλλά και τετριμμένα.
Τάσος Ντερτιλής
Sweet dreams are made of...παράλογο στην πιο κοντινή στο αλλόκοτο σύμπαν του David Lynch ταινία του Yorgos.
Ζωή- Μυρτώ Ρηγοπούλου
Παρότι είναι σίγουρο πως το τρίπτυχο αυτό των ιστοριών που εκπορεύονται όλες απ' την ίδια μήτρα τον Κυνόδοντα, δεν θα αρέσει σε πολλούς, κάποιοι θ' αλλάξουν γνώμη όσο οι μέρες περνούν κι η αφήγηση θα τους ξανάρχεται στο μυαλό μεταβολισμένη ως ανάμνηση κι εμπειρία.
Φίλιππος Χατζίκος
Εν τέλει, το συγκεκριμένο τρίπτυχο συνιστά ίσως ένα βήμα μπρος και δύο βήματα πίσω (για να δανειστούμε τον τίτλο γνωστού συγγράμματος), αλλά είναι εκτιμητέο στο επίπεδο της ακέραιης δημιουργικότητας που φανερώνει.
Γιάννης Κρουσίνσκυ
Ένα ευχάριστο κινηματογραφικό διάλειμμα φιλμογραφίας, το οποίο δεν θα δημιουργήσει κανέναν τριγμό στη σχέση του Λάνθιμου με το Σινεφίλ κοινό του. Όμως εξυπακούεται, πως ούτε κατά διάνοια δεν είναι καλύτερο έργο το "Ιστορίες Καλοσύνης" από το αμέσως προηγηθέν φιλμ "Poor Things."
Σπύρος Δούκας
Αν και το κόνσεπτ είναι εμφανώς καλογραμμένο, οι ερμηνείες υποδειγματικές, με τον Jesse Plemons να φεύγει από τις Κάννες με το βραβείο του ανδρικού ρόλου, και η λανθιμική σκηνοθεσία πάντα βιρτουόζικη και ευφάνταστη, η «κρυφή» αυτή επανάληψη κάπου εμφανίζει μια κόπωση, με αποτέλεσμα η μεγάλη διάρκεια, αν και εν μέρει δικαιολογημένη, αναπόφευκτα θα κουράσει.
Χάρης Αναγνωστάκης
Δείχνοντας - ίσως και επιδεικνύοντας - την ακατάβλητη αυτοπεποίθησή του, ο Γιώργος Λάνθιμος, αφήνει πίσω του τα γοτθικά μονοπάτια και την καλλιτεχνική φαντασμαγορία των «Poor Things» και «Ευνοούμενης», για να επαναφέρει και να επιβάλει το δικό του σινεμά, αυτό του «Κυνόδοντα», εμπλουτισμένου, βεβαίως, με τη διεθνή εμπειρία του.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Οι «Ιστορίες καλοσύνης» αποτελούν ένα τρίπτυχο σκληρής αλληγορίας που παρότι δεν έχει συνοχή (πιο άρτια τα δύο πρώτα σκετς ενώ το τρίτο χάνεται κάπως από το βάρος των συμβολισμών) καταφέρνει να κορυφωθεί με τον πιο σαρδόνιο και αποκαλυπτικό τρόπο.
Άκης Καπράνος
Ο σκηνοθέτης επιστρέφει στο μινιμαλιστικό, «Λανθιμικό» σύμπαν των πρώτων ταινιών του. Ήθελα να γράψω «αντισυμβατικό» αντί για «Λανθιμικό», αλλά πλέον το ύφος του είναι αναγνωρίσιμο – άρα υπηρετεί και αυτό τις συμβάσεις του. Αυτό το τελευταίο ενδέχεται να είναι και το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του
Νίκος Γαργαλάκος
Το τελικό αποτέλεσμα είναι μεν καλοδουλεμένο, αλλά παραμένει αφιλτράριστο και εσωστρεφές, γεγονός που σημαίνει ότι ενδείκνυται μόνο για τους σκληροπυρηνικούς θαυμαστές του σκηνοθέτη.
Στελίνα Θεοδοσοπούλου
Αν είσαι φαν του σινεμά του Λάνθιμου των The Favourite και Poor Things, μάλλον δεν θα περάσεις καλά. Αν είσαι φαν του Κυνόδοντα, του Αστακού ή του Ιερού Ελαφιού, καλά θα περάσεις, αλλά μάλλον δεν θα μπει και στα τοπ σου.
Κώστας Ζαλίγκας
Αναπάντητα ερωτηματικά, σκηνές βίας και αυτοτραυματισμού που προκαλούν σοκ, ερμηνείες αποστασιοποιημένες και ψυχρές, επανέρχονται στη φιλμογραφία του Έλληνα σκηνοθέτη που, όπως έχει πει και ο ίδιος, γύρισε αυτή την, άνιση, ταινία περιμένοντας να ολοκληρωθούν τα ψηφιακά εφέ του «Poor things».
Χρήστος Μήτσης
2024-05-16
Ο Λάνθιμος επιστρέφει στον παλιό, απόλυτα weird εαυτό του. Εσωστρεφής και ψυχρά αποστασιοποιημένος, καταφέρνει να περιγράψει ίσως λίγο φλύαρα, αλλά ευρηματικά κι απολαυστικά μια ανησυχητικά παράλογη πραγματικότητα.
Αγγελική Καρυστινού
Μια ελλειπτικής αισθητικής ταινία, που θυμίζει τον τρυφερό κυνισμό με τον οποίο βλέπει την ανθρώπινη ύπαρξη μέσα σε έναν κόσμο παράδοξο και αφιλόξενο, που υποφέρει από την απώλεια του πένθους και αρνείται τον πόνο για να ακρωτηριαστεί τελικά κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Δημήτρης Παναγόπουλος
2024-05-14
Ο Λάνθιμος πάντα «έπαιζε» με τα όρια του θεατή και του ίδιου του σινεμά, δίνοντας ταυτόχρονα και μια νέα πνοή. Στην τελευταία του ταινία λείπει αυτή η πνοή που θα μπορούσε να την κάνει ξεχωριστή.
Παύλος Γκουγιάννος
Μια άνιση ταινία, με τις δύο πρώτες ιστορίες να δικαιώνουν το μήνυμά τους και την τρίτη να αστοχεί και να ξεφεύγει, δίνοντας κάπως ένα αδύναμο και προβλέψιμο -για Λάνθιμο-τέλος στην ταινία, με μια συγγενική κατά μια έννοια σημασιολογική χρήση του αυτοκινήτου με τον Κυνόδοντα.
Ανδρέας Κύρκος
Αυτή είναι η πρώτη ταινία του Γ. Λάνθιμου όπου αισθάνεσαι με βεβαιότητα ότι πολλά επινοήματα έχουν τοποθετηθεί από τη δημιουργική ομάδα μόνο και μόνο από μια (αυτάρεσκη) διάθεση να παρατηρήσουν τον αντίκτυπο.
Μάρα Θεοδωροπούλου
Η επιμονή στην πρόκληση της δυσφορίας του θεατή με τον υπαρξιακό παραλογισμό που εκτυλίσσεται στην οθόνη τελικά υπονομεύει την ταινία, που απαιτεί μια θεματική ανανέωση με κάθε επανεκκίνηση της αφήγησης και αναγκαστικά καταλήγει σε στυλιστική ματαιότητα που πασχίζει να έχει πειστική ματιά ή αποφασιστική θέση.
Βαγγέλης Βίτσικας
Το φιλμ έχει ρυθμό, διαθέτει ωραίο soundtrack, είναι σε στιγμές αστείο, σε άλλες στιγμές εκβιαστικά απωθητικό, χτυπητά λανθιμικό, σε καμία περίπτωση αδιάφορο, ούτε όμως και μια από τις πιο δυνατές στιγμές στη φιλμογραφία του σκηνοθέτη.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2024-05-06
Πόσο μπορείς να τεντώσεις ένα αστείο, μια εξερεύνηση, μια άσκηση ύφους; Υπάρχει μια εξάντληση μέχρι το τέλος, σαν η ταινία να θέλει να μουδιάσει ολοκληρωτικά τον θεατή. Για ένα (νοσηρά έστω) φαν παιχνίδι ρόλων, μοτίβων και διαθέσεων, αυτή δεν είναι ίσως η ιδανική κατάληξη.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2024-05-08
Το σύνολο είναι ψυχρό, τοξικό, νοσηρό και καθότι εντελώς ασυνήθιστο, όπως πάντα ενδιαφέρον. Εκεί εξάλλου οφείλεται η επιτυχία των ταινιών του κ. Λάνθιμου.
Πόλυ Λυκούργου
2024-05-10
Δεν θέλουμε εύκολα, δε θέλουμε καλλιγραφικά, φωτογενή, ευανάγνωστα, δεν θέλουμε αναμενόμενα από τον δημιουργό που αγαπάμε. Αποδεχόμαστε και το zero fucks given για το αν θα σας αρέσω, της ταινίας. Όμως έχει διαφορά η weird παραμόρφωση από την καρικατούρα. Το σαρδόνιο χιούμορ από την ανεκδοτική εξυπνάδα. Το ολοκληρωμένο, στοιχειωμένο πορτρέτο της ανθρωπότητας από την συρραφή προκλητικών ιδεών.
Λουκάς Κατσίκας
2024-05-12
Η ταινία είναι άνιση στο σύνολό της, μεγαλύτερη σε διάρκεια απ' όσο χρειαζόταν και αναπολογητικά μισανθρωπική.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Αυτές οι πάντοτε ενδιαφέρουσες, σπανίως απολαυστικές, επαναληπτικές στις ιδέες τους ("έλεγχος! εξουσία! ελεύθερη βούληση!" ωραία, ναι και;) και με διάρκεια που θα νιώσεις στο πετσί σου Ιστορίες Καλοσύνης, σίγουρα προδίδουν ένα σχεδόν μηδενικό ενδιαφέρον του Γιώργου Λάνθιμου να αρέσει.
vandimir
Είδα την ταινία με ενδιαφέρον, δίχως να τη θεωρώ την καλύτερη του δημιουργού.
Old Boy
Οι «Ιστορίες Καλοσύνης» σου δίνουν την αίσθηση πως το συγκεκριμένο ιδίωμα πλησιάζει επικίνδυνα στα όρια εξάντλησής του.
Νίκος Δρίβας
Η ιδέα της ταινίας μοιάζει να κουράζει, δεν υπάρχει η ίδια φρεσκάδα αλλά συνεχώς επαναλαμβανόμενες σκηνές οι οποίες δεν έχουν κάποια δυναμική και οι αδυναμίες του σεναρίου παρασύρουν ακόμα και το συγκεκριμένο πολύ καλό καστ.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Η καλοσύνη της χειραγώγησης, η καλοσύνη της αυτοπροσφοράς, η καλοσύνη της πίστης, συνδέονται χωρίς αντίστοιχο ισόβαρο σε τρεις ιστορίες που σχηματικά και επιδεικτικά αυτάρεσκα δένουν με τη σκηνή στους τίτλους τέλους.
Φωτεινή Λεβογιάννη
Σίγουρα δεν είναι μια καλή αφετηρία για τον αμύητο στα έργα του δημιουργού, καθώς αποτελεί μια από τις πιο αδύναμες στιγμές του και σίγουρα την πιο δυσπρόσιτη από τη διεθνή φιλμογραφία του.
Ιάκωβος Γωγάκης
2024-05-04
Παρά το γεγονός ότι η Έμμα Στόουν εμφανίζεται προς το τέλος της πρώτης και κάπως πιο σφιχτοδεμένης ιστορίας, αποδεικνύει ότι βρίσκεται βαθιά μέσα στο μυαλό του Λάνθιμου, σε μια ταινία όμως, που δεν είναι άνιση, είναι κουραστική, αδιάφορη και χαοτική.
Παυλίνα Αγαλιανού
Εκτός της πρώτης ιστορίας - που είναι συμπαθητική, αλλά με αμφίβολο τέλος, τόσο που δεν καταλαβαίνεις γιατί ειπώθηκε από την αρχή - δεν έχει τίποτα να δώσει. Προφανώς ο σκηνοθέτης μπορεί να πραγματοποιεί τις επιθυμίες του, χωρίς να ενδιαφέρεται για το αν η ταινία του έχει κάποιο συγκεκριμένο στόχο.
Ηλίας Φραγκούλης
2024-05-02
Μεγάλη απογοήτευση. Με λίγα λόγια, οι «Ιστορίες Καλοσύνης» κάνουν τις «Άλπεις» (2011) να μοιάζουν με... mainstream σινεμά!
