Μαγνητικά Πεδία(2021)
(Magnetic Fields) | Πρώτη προβολή: 19-05-2022
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Μας επιστρέφει στην ουσία του κινηματογράφου, που δεν παρατηρεί απλά τη ζωή, τη γραπώνει από το σβέρκο, την ασπάζεται και στριφογυρίζει μαζί της. Είναι φέτα από τις ζωές του Αντώνη και της Έλενας. Είναι μέθεξη και κοινωνία.
Φίλιππος Χατζίκος
Είναι κατόρθωμα να αφηγείται ένας δημιουργός στο πρωτόλειό του έργο μία ιστορία τόσο τρυφερής συναισθηματικής φόρτισης, χρησιμοποιώντας μία εικόνα που μοιάζει με ταξίδι στις αναμνήσεις μας και ένα αφοπλιστικά λυρικό score, δίχως να ενδίδει ούτε στιγμή στον συναισθηματισμό.
Ιωάννα Βαρδαλαχάκη
Τρυφερή, απλή, ειλικρινής, νοσταλγική, μια ταινία που μιλάει κατευθείαν στην καρδιά σου.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Γυρισμένο με την αισθητική της βιντεοκάμερας, αυτό το υπαρξιακό road movie μας οδηγεί στα πιο απόκρημνα ακρωτήρια της ανθρώπινης υπόστασης.
Στράτος Κερσανίδης
Όταν υπάρχει μια καλή ιδέα και οι άνθρωποι οι οποίοι διαθέτουν το ταλέντο να την μετατρέψουν σε ταινία, τότε γίνονται θαύματα. Και μιλάμε για τα «Μαγνητικά πεδία», του Γιώργου Γούση, μια ταινία φευγάτη, φρέσκια, που διαθέτει εκείνη τη μαγεία του σινεμά που σε κάνει να ονειρεύεσαι.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
2022-05-20
Η ταινία είναι σοβαρή και αστεία (ναι, έχει χιούμορ) είναι ανάλαφρη, είναι γλυκύτατη, είναι τρυφερή, είναι αποκαλυπτική, είναι το χρονικό μιας σύντομης συνάντησης και νομίζω την αδικεί η σύγκριση με την τριλογία του «Πριν» (το ξημέρωμα, το ηλιοβασίλεμα, τα μεσάνυχτα). Είθε να καταφέρει να συναντήσει το κοινό της.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
H γυρισμένη σε κασέτες miniDV ταινία, είναι ό,τι πιο φρέσκο, άμεσο και μελαγχολικά χιουμοριστικό, ευαίσθητο και τρυφερό έχουμε δει από την ελληνική παραγωγή τα τελευταία χρόνια. Βασισμένοι σε δυο τρεις απλές ιδέες, οι ηθοποιοί εμπλουτίζουν τις διάφορες πτυχές της αφήγησης με προσωπικά στοιχεία, εξομολογήσεις και χιούμορ. [Πηγή: www.doctv.gr]
Old Boy
Μια ταινία που όσα λέγονται, δείχνονται, υπονοούνται και από τον ένα ήρωα και από την άλλη ηρωίδα, αρκούν και περισσεύουν για να στήσουν χαρακτήρες, για να αιτιολογήσουν συμπεριφορές, για να ξέρουμε με ποιους ανθρώπους έχουμε να κάνουμε.
Αγγελική Κόγιου
Μία τρυφερή ταινία εσωτερικής καταδίωξης που μαγνητίζει.
Χρυσαυγή Πατσάκη
Ο Γιώργος Γούσης χρησιμοποιεί τα πιο απλά υλικά για να φτιάξει μια ωδή στα μαγνητικά πεδία που φέρνουν κοντά τους ανθρώπους.
Γιώργος Μουστάκης
Δεν κάνει κατάχρηση στα πλάνα και δεν παρουσιάζει τη μεγαλομανία και παθογένεια της πλειονότητας των σύγχρονων ελληνικών ταινιών. Βλέπεται ευχάριστα και αφήνει κάτι πίσω. Να τη δείτε.
Τάσος Ντερτιλής
Από πού να αρχίσει κανείς τους επαίνους! Από τη λιτή αλλά περιεκτική αφήγηση, τους υπαινικτικούς διαλόγους, το διάχυτο μελαγχολικό ρομαντισμό στην ατμόσφαιρα, το γλυκόπικρο χιούμορ, την επιλογή των τραγουδιών και το αέρινο σκορ που παραπέμπει στα καλύτερα ενός Γιάννη Σπανού;
Βασίλης Μάλτας
Ο Γιώργος Γούσης σκηνοθέτησε ένα road movie που μεταδίδει μια αναζωογονητική αίσθηση αυτοσχεδιασμού και κόστισε μόλις 6.500 ευρώ, χωρίς αυτό να τον εμποδίζει να δημιουργήσει εικόνες και ατμόσφαιρα με κινηματογραφική δύναμη. Δεν είναι μονάχα το ταλέντο- είναι, ταυτόχρονα, να έχεις κάτι να εκφράσεις και να θέλεις να το μοιραστείς με τους άλλους: πως να μην μας αγγίξει αυτή η ταινία;
Ιωσηφίνα Γριβέα
Σε μία εποχή κοινωνικής αποξένωσης, επιβεβλημένης και επίμονης τα τελευταία χρόνια, τα lo-fi Μαγνητικά Πεδία ανοίγουν μία τεράστια, ευπρόσδεκτη αγκαλιά για τους ανθρώπους, για τα τραγούδια και τις σχέσεις τους, για όσα δε θέλουν να μένουν πλέον ανείπωτα.
Πόλυ Λυκούργου
2022-05-14
Ο Γούσης έχει φτιάξει μια «μικρή» ταινία, ναι. Ομως το road movie δυο ανθρώπων που θα κουβαλήσουν με χαρά ένα μεταλλικό φορτίο για να αποτινάξουν το πραγματικό φορτίο από τις μεσήλικες πλάτες τους, μεγαλώνει, μεγαλώνει, μεγαλώνει μέσα σου.
M.G.Vagenas
Γυρισμένη σε μόλις μία εβδομάδα, με χαμηλό προϋπολογισμό, το Magnetic Fields αποτελεί μια χειροπιαστή απόδειξη πως μια αξιόλογη ταινία μπορεί να γυριστεί με πολύ περιορισμένα μέσα, όταν πίσω από την κάμερα βρίσκεται ένας σκηνοθέτης με μια πρωτότυπη, δυνατή κινηματογραφική ματιά και μια δυνατή ιστορία να πει.70
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2022-05-08
Απέραντα τρυφερά, με μια απλότητα που σαγηνεύει κι ένα πρωταγωνιστικό δίδυμο που καταργεί στην πράξη τα όρια ψέματος και αλήθειας, τα θεσπέσια «Μαγνητικά πεδία» του Γιώργου Γούση είναι η ελληνική ταινία έκπληξη της φετινής χρονιάς.
Ηλίας Φραγκούλης
2022-05-12
Μόλις 78 λεπτά αργότερα, βγαίνοντας από το σινεμά, αγκαλιά με την αύρα τούτης της ταινίας, θα σκέφτεσαι πόσο θα ήθελες να μάθεις τι απέγιναν μετά, αν η απόγνωση «χώρισε» από το μέσα της Έλενας και του Αντώνη, και μια κάποια λύτρωση τους πρόσφερε τη «δεύτερη ευκαιρία» στη ζωή.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2022-05-10
Το ενδιαφέρον αίσθημα που αναδίδει η lo-fi ταινία είναι ένα γλυκό δε-με-μέλει σε πείσμα μιας βαριάς σκιάς που η Έλενα και ο Αντώνης έχουν αφήσει πίσω τους, ανεξάρτητα από το τι θα συμβεί μετά τους τίτλους.
Πάνος Γκένας
2022-05-16
Το πολυβραβευμένο κινηματογραφικό ντεμπούτο του Γιώργου Γούση, είναι ένα τρυφερό, αστείο και συγκινητικό road movie με συνεπιβάτες δυο χαρισματικούς πρωταγωνιστές (Έλενα Τοπαλίδου, Αντώνης Τσιοτσιόπουλος) και προορισμό την καρδιά σας.
Κώστας Ζαλίγκας
2022-05-18
Με λιγοστά μέσα αλλά με μεγάλη τρυφερότητα και κατανόηση για τους ήρωές του, ο Γιώργος Γούσης υπογράφει ένα ήδη βραβευμένο ντεμπούτο που μοιάζει σαν έτοιμο να καταρρεύσει με ένα απλό φύσημα, αλλά οι ρίζες του είναι τόσο βαθιές σεναριακά, αισθητικά και ερμηνευτικά.
Ελπίδα Μαθιουδάκη
Ο σκηνοθέτης Γιώργος Γούσης, γνωστός κυρίως για τα κόμικς του (βλ. Ληστές), δημιουργεί, με την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, γνήσιο, ανθρωποκεντρικό σινεμά, έκφανση της κινηματογραφικής τέχνης που τα τελευταία χρόνια ολοένα και σπανίζει.
Νίκος Δρίβας
Μια ταινία που είναι γοητευτικά... άναρχη και αρκετά πειραματική, καταλήγει να σε κερδίσει όσο περνάει η ώρα με τους αυθεντικούς ηθοποιούς και την εναλλακτική αισθητική της.
Νίκος Τσαγκαράκης
Η ευγένεια κι η απλότητα των αισθημάτων της ταινίας, το βασικό ανθρώπινο επίπεδο συνύπαρξης κι αλληλεγγύης στο οποίο αναφέρεται, αντανακλώνται στην επιλογή μιας παρωχημένης κάμερας mini DV με την οποία γυρίστηκε (για οικονομικούς λόγους), με όλους τους αισθαντικούς, νοσταλγικούς συνειρμούς που δημιουργεί η χαμηλή της ανάλυση.
vandimir
Η ταινία διαθέτει συναίσθημα, διαθέτει ένα είδος τρέλας, μια υφέρπουσα μελαγχολία και συγκίνηση, κάποιες απίθανες καταστάσεις... και γενικά είναι ένας ύμνος στην ανθρώπινη επαφή, στην ανάγκη των ανθρώπων να έρθουν κοντά σε κάποιον άλλο, έστω και τυχαία, έστω και δίχως να τον επιλέξουν.
Αγγελική Καρυστινού
Με μια vintage νοσταλγική ατμόσφαιρα, φόρο τιμής στα 80 s και τα 90's που αγαπήσαμε, και παιχνιδιάρικη διάθεση, ο Γούσης λοιπόν απεχοποιημένα φτιάχνει μια χειροποίητη ρομαντική κομεντί με μια miniDV, για όλους όσους αναζήτησαν έναν συνοδοιπόρο στη μοναξιά τους.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ένα μικρό ρομαντικό κομψοτέχνημα, που παρά τις αδυναμίες του (ορισμένες φορές θυμίζει συρραφή μικρών μήκους ταινιών), διαθέτει ψυχή, δημιουργεί μια ευχαρίστηση, βγάζει στο πανί τις καλές προθέσεις και αναδεικνύει ένα νέο πρωταγωνιστικό ζευγάρι, που μοιάζει οικείο και αγαπητό.
Λήδα Γαλανού
2022-05-02
Το αποτέλεσμα, αυτοσχέδιο και χειροποίητο (χωρίς αυτό, σε καμία περίπτωση, ν' αποτελεί εύσημο), χτυπά πάντως κατευθείαν στην καρδιά: μ' αυτή την άνευ όρων αγάπη για την Ελενα (ηθοποιό και ηρωίδα), τον Αντώνη (ηθοποιό και ήρωα), για κάθε εύθραυστη ύπαρξη ή στιγμή στη ζωή, για το γέλιο, το δάκρυ, τα τραγουδάκια, τον δρόμο. Για το σινεμά, κυρίως.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2022-05-04
Η χημεία ανάμεσα στην ψευδο -βαμπ ηρωίδα της Ελενας Τοπαλίδου και τον «χύμα» αλλά «σπαθί» Αντώνη Τσιοτσιόπουλο λειτουργεί αποτελεσματικά σε μια ταινία που με τον τρόπο της έχει κάτι να πει για την ανάγκη της ανθρώπινης επικοινωνίας σε μια εποχή που αυτή η έννοια τείνει να φύγει από τη ζωή μας.
Χρήστος Μήτσης
2022-05-06
Ο Τζιμ Τζάρμους συνταξιδεύει με τον Σταύρο Τσιώλη σε ένα χειροποίητο, low budget road movie με προορισμό όλα τα ανέκφραστα συναισθήματα.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Τα «Μαγνητικά πεδία» δηλαδή, μπορεί να έχει ως ταυτότητα το «λιγο», το »μικρό» και το «μίνιμαλ» όντως, επ' αυτών, όμως, δεν έχει ως προσδιορισμό και το... «έλασσον». Δεν κάνει καθόλου το «ελάχιστον» από αυτά που του παρέχεται η δυνατότητα της επιλογής του να κάνει.
