Η Γυναίκα των Δακρύων(2019)
(La Llorona) | Πρώτη προβολή: 23-02-2021
Μίλτος Τόσκας
Το πιο ολοκληρωμένο έργο του δημιουργού. Ένα σινεμά σύγχρονο, σύνθετο, απολαυστικό. Περνά το μήνυμά του κι αφήνει τον θεατή γεμάτο μετά την προβολή.
Παύλος Γκουγιάννος
2021-02-18
Ατμοσφαιρικό, καλοσκηνοθετημένο με εντυπωσιακή γνώση χειρισμού του χώρου και του χρόνου, με εύστοχα καδραρίσματα, ενδιαφέρουσα φωτογραφία και πολύ καλογραμμένο σενάριο που βασίζεται τόσο στην ύφανση των υπολανθανόντων ζητημάτων όσο και στους διαλόγους μεταξύ των ηρώων.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2021-02-20
Είναι βασικά μια δραματική ταινία με σαφώς πολιτικό προσανατολισμό, που ενσωματώνει το μεταφυσικό για να τονίσει τη φρίκη διά της υποβολής, όχι για να την εκβιάσει μέσω αχρείαστης, κουραστικής υπερβολής.
Σωκράτης ο Τανυσίπτερος
2021-02-16
Η ταινία αναμειγνύει ορισμένα ιστορικά γεγονότα με μυθοπλασία και έχει αρκετά στοιχεία τρόμου. Η εθνοκάθαρση των περασμένων δεκαετιών έχει αφήσει το στίγμα της στην κοινωνία της Γουατεμάλας, όμως πλέον είναι η ώρα για τη μεγάλη αλλαγή.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Η ταινία είναι ήσυχη, με μακριές σεκάνς, με μοντάζ όταν αυτό κρίνεται απολύτως απαραίτητο. Ο Bustamante παίζει και με κανόνες ντοκιμαντέρ: η σκηνή όπου μία από τις ιθαγενείς διηγείται στη γλώσσα της (επίσημη γλώσσα της Γουατεμάλας είναι τα ισπανικά) τα μαρτύρια που έζησε κατά τη διάρκεια της δικτατορίας είναι τρομερά δυνατή.
eleftherostypos.gr
Ο Χάιρο Μπουσταμάντε συνδυάζει πολύ αρμονικά το μεταφυσικό στοιχείο, το θριλερικό σασπένς και το πολιτικό «κατηγορώ», έχοντας πετύχει παράλληλα σπουδαίες επιλογές στο κάστινγκ.
Νίκος Δρίβας
Συνοψίζοντας, μιλάμε σίγουρα για μια αξιοπρόσεκτη ταινία, η οποία μπορεί να είχε να δώσει λίγα πραγματάκια ακόμα, αλλά κακά τα ψέματα δίνει μια άλλη οπτική, χωρίς φανφάρες και δηθενιές, μέσα από μια άκρως ενδιαφέρουσα ματιά.
Στράτος Κερσανίδης
Ο σκηνοθέτης δεν αφήνει τους ήρωές του ξεκρέμαστους, αλλά τους προσεγγίζει δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στις εσωτερικές και τις μεταξύ τους συγκρούσεις. Θαυμάσια και εξόχως λειτουργική είναι η σκοτεινή φωτογραφία αλλά και ο ήχος ο οποίος έχει ιδιαίτερη σημασία.
nikos fekkas
2021-02-08
Μπορεί να μην είναι για το mainstream κοινό του τρόμου, όμως είναι μια καλά εκτελεσμένη ενδιαφέρουσα ιδέα που αξίζει μια ματιά για τον τρόπο που προσεγγίζει πραγματικά και φανταστικά στοιχεία!
Δημήτρης Μπάμπας
2021-02-14
Αυτή η ιδιότυπη ατμοσφαιρική ταινία φαντασμάτων από τη Γουατεμάλα που στη διάρκεια του αφηγηματικού χρόνου μεταβάλλεται σε ταινία εκδίκησης, διαθέτει μια σημαντική πολιτική διάσταση που σιγά-σιγά γίνεται φανερή.
Νεκτάριος Σάκκας
2021-02-12
Ένα γοητευτικά αλαφροΐσκιωτο φιλμ το οποίο, πίσω από το παραβάν του φιλμ τρόμου, προσκαλεί τον θεατή να έρθει σε επαφή με το σκοτεινό παρελθόν της χώρας καταγωγής ενός από τους πλέον ανερχόμενους σκηνοθέτες της Λατινικής Αμερικής.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2021-02-10
Πολύ μακριά από το ύφος μιας 'κανονικής' ταινίας τρόμου, ο σκηνοθέτης δημιουργεί μια αλλόκοτη ατμόσφαιρα και ανεβάζει μόνο λίγο πριν το τέλος την ένταση, για να επιφέρει την κάθαρση σε μια μυθολογία με έντονα τα στοιχεία αρχαίας ελληνικής τραγωδίας.
Μύριαμ Πατρού
«Η Γυναίκα των Δακρύων» είναι ένας συνδυασμός πολιτικού παραλληλισμού και λατινοαμερικάνικης παράδοσης σε μια αποστασιοποιημένη σκηνοθεσία, που αποπνέει μυστήριο. Ο Bustamante απομακρύνει τον φακό από τα πλάνα, σαν να κρυφοκοιτάζει μέσα από το παράθυρο του χρόνου τους ήρωές του να χάνονται στο σκοτάδι του πατέρα δικτάτορα.
Δημήτρης Δημητρακόπουλος
2021-02-06
Εξακολουθώντας να εστιάζει στον κοινό τόπο μυθολογικής παράδοσης και σύγχρονης πραγματικότητας, ο Χάιρο Μπουσταμάντε αφηγείται μια ιστορία πολιτικού τρόμου ικανή να στοιχειώσει πολύ περισσότερο από τους απειλητικούς λυγμούς ενός φαντάσματος.
Σοφία Γουργουλιάνη
2021-02-04
Πρόκειται, βέβαια, για μια γενναία ταινία που κοιτάει στα μάτια την σύγχρονη λερναία ύδρα του φασισμού χωρίς περιστροφές, μισόλογα και αφηγηματικές υπεκφυγές
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
2021-02-02
Η ταινία κερδίζει στον τελικό ως σύνολο, χάνει όμως κάποιες στιγμές, στα επιμέρους: Στη συνύφανση των στοιχείων που συνθέτουν αυτόν τον μαγικό ρεαλισμό. Και το χάνει ενίοτε επειδή καθοδόν δίνει υποσχέσεις ότι θα τα συμπεριλάβει με αποτέλεσμα κάποιοι θεατές και δικαίως, περιμένουν να δουν μια εξέλιξη αλά ταινία τρόμου.
Χρήστος Μήτσης
Ο Μπουσταμάντε κουρδίζει την ταινία του πάνω σε μια και μόνη χορδή, χειριζόμενος ευτυχώς με πολλή μεγαλύτερη κινηματογραφική φαντασία τον ψυχολογικό τρόμο, τη σχέση του θρύλου της Γιορόνα με το υγρό στοιχείο και τη σύνδεση αντρικής – μιλιταριστικής εξουσίας (οι άντρες του σπιτιού είναι όλοι στρατιωτικοί).
