PaRappa the Rapper Remastered(2017)

Αν δεν σας είναι πρόβλημα η σχετικά τσιμπημένη τιμή του σε σχέση με το περιεχόμενο που προσφέρει σας το προτείνω ανεπιφύλακτα, ειδικά σε όσους αγάπησαν το πρώτο PlayStation και θέλουν να ζήσουν ορισμένες στιγμές νοσταλγίες.

Μπορεί να είναι μικρό σε διάρκεια, αλλά η τιμή του δεν ξεφεύγει και λειτουργεί ως τον καλύτερο εορτασμό 20 χρόνων που θα μπορούσε, ενώ ταυτόχρονα μας επαναφέρει όμορφες αναμνήσεις από την παιδική μας ηλικία. Όσοι τον αγάπησαν στο PS1 πρέπει να το αγοράσουν οπωσδήποτε.

Aποτελεί μια αξιόλογη επανέκδοση του τίτλου, με τεράστιες βελτιώσεις στον τεχνικό τομέα, με εξαίρεση τα cut-scenes.

Αυτό που αγοράζετε με το παρόν Remaster είναι καθαρή νοσταλγία. Ο Parappa έζησε μια σύντομη, σκυλίσια ζωή που θα απασχολήσει ελάχιστο κόσμο σήμερα. Σκεφτείτε το καλύτερα σαν μια μίνι αναδρομή του παρελθόντος – τα rhythm games έκτοτε απέκτησαν πιο εκλεπτυσμένο gameplay και γούστο...

Η επιστροφή του PaRappa δεν ήταν τόσο θριαμβευτική όσο περιμέναμε, αφού τον στοιχειώνουν ακόμα τα προβλήματα του παρελθόντος.

Προκειμένου να μπορέσετε να βρείτε κάτι να σας "κρατήσει" στο παιχνίδι ίσως στραφείτε στο trophy collection προκειμένου να κάνετε Platinum το παιχνίδι, πράγμα που σίγουρα θα σας δυσκολέψει, αλλά θα ανανεώσει και το ενδιαφέρον σας για τον τίτλο. Σε αυτό ακριβώς το σημείο έρχεται ο προβληματισμός για το αν τελικά αξίζει τόσο την προσμονή όσο και τα λεφτά που απαιτεί αν αναλογιστεί κανείς ότι ουσιαστικά πρόκειται για έξι πίστες.

Ο τρόπος με τον οποίο κυκλοφορεί, ελάχιστα πράγματα έχει να προσφέρει, κυρίως στους νεότερους gamers, αφού στους παλιούς μπορούμε να πούμε ότι -έστω- θα ξυπνήσει αισθήματα νοσταλγίας. Το προβληματικό gameplay σε ένα εντελώς νέο είδος για το 1996, είναι απόλυτα κατανοητό και λογικό, το να κυκλοφορεί όμως σήμερα χωρίς τις απαραίτητες διορθώσεις και με ελάχιστη προσπάθεια βελτίωσης, είναι μάλλον απογοητευτικό.

Ο λόγος που ο συγκεκριμένος τίτλος βρέθηκε να ανασταίνεται για τη νέα γενιά είναι απορίας άξιο καθώς ακόμα και τότε, όταν πρωτοκυκλοφόρησε, δε διακρίθηκε και χάθηκε στο σωρό των αμέτρητων τίτλων που διέθετε η θρυλική γκρι κονσόλα.

Δεν είναι ότι καλύτερο περιμέναμε από τη Sony. Τα προβλήματα του αρχικού παιχνιδιού, η μηδενική προσπάθεια εκσυγχρονισμού πέραν των γραφικών και η έλλειψη έξτρα περιεχομένου, το κάνουν ένα ακόμα ανούσιο nostalgia trip που αδυνατεί να συγκινήσει ακόμα και τους παλιούς παίκτες.

Δεν υπάρχει λόγος ανάστασης ενός τόσο παλιού και ιδιαίτερου τίτλου και μάλιστα χωρίς τις απαραίτητες βελτιώσεις σε βασικά σημεία.